shutterstock
shutterstock
ΤΕΡΜΑ ΟΙ ΤΑΜΠΕΛΕΣ

Φορούν XL είναι ακομπλεξάριστες και σέξι -Γυναίκες μιλούν για τα κιλά τους (που αγαπούν)

Ευτυχισμένη είναι η γυναίκα που αισθάνεται ωραία μέσα στο σώμα της!

Μπορεί τα περασμένα χρόνια στη βιομηχανία της μόδας να κυριαρχούσε το μότο «όσο πιο αδύνατη, τόσο πιο όμορφη και υγιής», όμως η μόδα του «σκίνι» σωματότυπου τείνει να περιοριστεί εδώ και καιρό.

Το xsmall και το small αντικαθίστανται από το large και το xlarge και αυτό γιατί οι γυναίκες μαθαίνουν να συμφιλιώνονται με την εικόνα τους, να αγκαλιάζουν τις ατέλειες τους και να αισθάνονται υπερήφανες για αυτό που είναι.

Οπως ακριβώς οι παρακάτω έξι plus sized Αμερικανίδες, που υποστηρίζουν δημόσια ότι οι ετικέτες με το μέγεθος των ρούχων δεν είναι τίποτα άλλο παρά ασήμαντοι αριθμοί.

Γεμάτες δυναμισμό και αυτοπεποίθηση, μιλούν ανοιχτά για τα συναισθήματα τους όταν το βάρος τους άρχισε να αυξάνεται, για τις συμβουλές που θα έδιναν στον εαυτό τους αν ήταν στην εφηβεία, αλλά και σε άλλες γυναίκες που «παλεύουν» με την εξωτερική τους εμφάνιση.

  • Μέγκαν: «Πιστεύω, πως κανείς δεν είναι ενθουσιασμένος με την εικόνα του σώματος του στη ζωή του, όμως εγώ άρχισα να αντιμετωπίζω πρόβλημα κατά τα σχολικά χρόνια, κάπου στην εφηβεία μου. Μου έλεγαν ότι έπρεπε να χάσω βάρος, ότι τα πόδια μου ήταν κοντά και τα χέρια μου πλαδαρά λόγω του πάχους. Δεν αισθανόμουν όμορφα, γιατί ήταν δύσκολο να καταλάβω ποια πραγματικά ήταν η εικόνα μου, όταν οι άλλοι μου παρουσίαζαν κάτι τέτοιο. Τώρα βέβαια, ως ενήλικη πια το σκέφτομαι αλλιώς. Αν είχα τη δυνατότητα να μιλήσω στην έφηβη Μέγκαν, θα της έλεγα ότι όσο ο χρόνος περνάει, τόσο πιο πολύ ωριμάζεις και συνειδητοποιείς ποια πραγματικά είσαι, όπως εγώ που κατάλαβα ότι είμαι υπέροχη. Θα πρότεινα σε κάθε γυναίκα που είναι δυσαρεστημένη με την εμφάνιση της, να κοιτάζεται καθημερινά στον καθρέφτη και να διακρίνει ένα έστω στοιχείο που της αρέσει επάνω της. Δεν αναφέρομαι μόνο στο σώμα, αλλά ακόμα και σε ένα ζευγάρι σκουλαρίκια. Είναι ένας έξυπνος τρόπος για να αρχίσει κανείς να αγαπάει την εικόνα του!».
  • Χαντάσα: «Ημουν πάντοτε ένα παχουλό κορίτσι και αυτό ήταν ο λόγος που οι άνθρωποι γύρω μου με σχολίαζαν. Ακόμα και η οικογένεια μου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην αισθάνομαι κανονική. Νόμιζα πως μια κανονική σιλουέτα σημαίνει να είσαι αδύνατη και ψηλή, χωρίς κανένα ψεγάδι στο σώμα. Συνήθιζα λοιπόν να συγκρίνω τον εαυτό μου με άλλα κορίτσια, είτε συμμαθήτριες είτε άγνωστες, είτε πρότυπα της τηλεόρασης. Το ξεπέρασα όμως. Και σε αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο η ενασχόληση μου με το μόντελινγκ αλλά και η θρησκεία μου. Προσπαθώ τώρα να αγκαλιάσω το σώμα και το δέρμα μου και να αναδείξω τα πιο δυνατά μου σημεία, όπως τα χέρια μου».
  • Σάλι Αν: «Ημουν πάντοτε ψηλή και γεμάτη. Πίστευα όμως ότι αυτή δεν ήταν μια φυσιολογική εικόνα και πως δεν μπορούσα να ντυθώ με θηλυκά ρούχα. Στις διαφημίσεις έβλεπα συνήθως αδύνατες γυναίκες και όταν πήγαινα στα καταστήματα αναγκαζόμουν να αγοράζω ρούχα πιο αντρικά, όπως τζην και φαρδιές μπλούζες. Οταν πια αργότερα μετακόμισα στη Νέα Υόρκη, άρχισα να συναντώ περισσότερες γυναίκες με παραπανίσια κιλά και όλες τους ντύνονταν υπέροχα και κομψά. Πίστεψα λοιπόν πως μπορώ να το κάνω κι εγώ! Και πράγματι, φόρεσα ρούχα που άλλοτε δεν θεωρούσα τόσο κολακευτικά ή άνετα. Η μεγαλύτερη πρόκληση; Επρεπε να ξεπεράσω την άποψη μου ότι όσο πιο βαρετά είναι τα ρούχα μου, τόσο λιγότερη σημασία θα μου δώσει ο κόσμος. Πρόκειται να με παρατηρήσουν έτσι κι αλλιώς. Τουλάχιστον ας κερδίσω τις εντυπώσεις και με τις στιλιστικές μου προτιμήσεις! Αν μπορούσα να μιλήσω στο μικρό μου εαυτό τότε θα του έλεγα να μην νοιάζεται για τόσο ασήμαντα πράγματα, γιατί είναι όμορφος έτσι κι αλλιώς».
shutterstock
shutterstock
  • Ρέι: «Ημουν αγοροκόριτσο και αυτό ήταν το όπλο μου για να κρύψω τις ατέλειες μου, αλλά και την έλλειψη αυτοπεποίθησης που με χαρακτήριζε. Ποτέ δεν προσπάθησα να αγαπήσω τις καμπύλες μου και να τις αναδείξω με τα ρούχα μου. Μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί. Είμαστε προικισμένοι ο καθένας με τις δικές του χάρες. Νομίζω, ότι όσο περισσότερο αγκάλιαζα την προσωπικότητα μου, τόσο περισσότερο αγαπούσα και το σώμα μου. Αν μπορούσα να πω κάτι σε όλες τις γυναίκες που διαμαρτύρονται για τα παραπανίσια τους κιλά, θα ήταν να πάψουν να συγκρίνονται με άλλες, πιο αδύνατες. Αντίθετα, θα πρέπει να αφιερώνουν χρόνο στον εαυτό τους για να ανακαλύπτουν αυτά τα χαρακτηριστικά επάνω τους που θεωρούν πιο όμορφα και κολακευτικά. Μόνο έτσι θα αυξηθεί η αυτοπεποίθηση τους».
  • Οντρεϊ: «Οταν άρχισε το σώμα μου να αναπτύσσεται και να γίνεται πιο γυναικείο και απέκτησα στήθος, νόμιζα πως ήμουν χοντρή, γιατί τα άλλα κορίτσια ήταν πιο αδύνατα. Δεν αισθανόμουν καλά με την εικόνα μου. Ομως όταν είσαι παιδί περιμένεις την αποδοχή, περιμένεις να γίνεις ένα με τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας σου. Εμένα με κορόιδευαν για το μέγεθος του στήθους μου και πάντοτε το έκαναν τα αγόρια, ακόμα και με σεξουαλικά υπονοούμενα, που με έκαναν να αισθάνομαι άβολα. Ενιωθα ακόμα και ντροπή για αυτά. Αργότερα, απέκτησα αγόρι. Χωρίσαμε αλλά ήρθε κάποιος άλλος άνθρωπος στη ζωή μου. Το γεγονός, ότι ήμουν αποδεκτή από εκείνους, με έκανε να αποδεχτώ κι εγώ την εικόνα μου και να την αγαπήσω. Εκανα σεξ και η αυτοπεποίθηση μου ανέβηκε. Αν είχα τη δυνατότητα να πω δυο κουβέντες στον εαυτό μου κατά την εφηβεία θα ήταν οι εξής: είσαι όμορφη και το σώμα σου είναι τέλειο, επειδή είσαι εσύ!».

shutterstock
shutterstock
  • Στέφανι: «Η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα τα κιλά μου ήταν όταν βρέθηκα μαζί με πολύ πιο αδύνατες κοπέλες στην παραλία και εκεί ένιωσα, ότι κάτι δεν πάει και τόσο καλά. Προσπάθησα αρκετά χρόνια να πολεμήσω αυτό το σώμα το οποίο μου έδωσε η φύση. Αντιμετώπισα διατροφικές διαταραχές, ενώ παράλληλα έλεγα ψέματα για να μπορώ να αγοράσω χάπια για αδυνάτισμα. Μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισα να αγαπώ το σώμα μου και να νιώθω άνετα με αυτό. Σημαντικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι στην κοινωνία πια η προσέγγιση είναι πιο θετική. Σημασία δεν έχουν τα μεγέθη, τα νούμερα. Αυτά εξυπηρετούν τις εταιρείες των ρούχων. Σημασία έχει το πόσο ευτυχισμένη είσαι με το σώμα σου. Αυτό είναι και το μυστικό της ομορφιάς».