Αγαμέμνων-Επίδαυρος. Φωτογραφία/NDP
Αγαμέμνων-Επίδαυρος. Φωτογραφία/NDP
ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ

Ένα διήμερο στην Επίδαυρο: Ζέστη, υγρασία και ξανθά μαλλιά

Με τα δύο πρώτα μέρη της «Ορέστειας» του Αισχύλου, της μοναδικής σωζόμενης τριλογίας του αρχαίου δράματος, κύλησε το περασμένο διήμερο -Παρασκευή και Σάββατο, στην Επίδαυρο.

Σ΄αυτό το ραντεβού με τα θέατρα της Αργολίδας ο «Αγαμέμνων» στο μεγάλο και οι «Χοηφόροι» στο μικρό, έδωσαν, με τον τρόπο της ένα στίγμα στον τρόπο αναπαράστασης και ερμηνείας του είδους.

Πέτυχαν; Εξαρτάται από την οπτική γωνία που θα το δει κανείς. 

 Στον «Αγαμέμνονα» που κατάφερε το Σάββατο να γεμίσει το θέατρο της Επιδαύρου -γύρω στις 9.500 θεατές, το κοινό έδειξε να απολαμβάνει την παράσταση. Την προηγουμένη, βράδυ Παρασκευής, όπως συνηθίζεται, ο κόσμος ήταν πολύ λιγότερος -περίπου στο μισό. Ωστόσο πολλοί ήταν εκείνοι που εντυπωσιάστηκαν από την μεγάλη προσέλευση, που ξεπέρασε, κατά πολύ, την εναρκτήρια των Επιδαυρίων με τους αριστοφανικούς «Αχαρνής» και το δίδυμο Φιλιππίδη-Χαϊκάλη. Και την απέδωσαν, ουσιαστικά, στη δημοφιλία του πρωταγωνιστή της τραγωδίας, του Γιάννη Στάνκογλου. Πλάι του η Μαρία Πρωτόπαππα στον ρόλο της Κλυταιμνήστρας ενώ τον υπόλοιπο θίασο αποτέλεσαν ο Αργύρης Πανταζάρας, ο Θόδωρος Κατσαφάδος και η Ιώβη Φραγκάτου.

Κρατώντας τον διπλό ρόλο του Αγαμέμνονα και στο τέλος του Αίγισθου, ο Γιάννης Στάνκογλου, στη σκηνοθεσία του λιθουανού Τσέζαρις Γκραουζίνις, έδωσε μια επίπεδη ερμηνεία του βασιλιά των Αχαιών. Οπως και όλη η παράσταση, που χωρίς ουσιαστικό στίγμα, διηγήθηκε την ιστορία. Ελειπε το μέγεθος απ΄αυτόν τον «Αγαμέμνονα», κι αυτό ξεκινούσε, σαφώς από τη σκηνοθεσία. Συνέβαλαν όμως η μετάφραση και πολύ περισσότερο τα κοστούμια, που προσέδωσαν στο θέαμα μια αδικαιολόγητη ελαφράδα. 

Αρνητική η εντύπωση από τα ξανθά μαλλιά της (Βασίλισσας) Κλυταιμνήστρας -ειδικά βαμμένα για την παράσταση, αλλά και η ροζ τουαλέτα που φορούσε, που θύμιζε Μαρία Αντουανέτα. Ξυπόλητη στον ρόλο η Μαρία Πρωτόπαππα, μια ηθοποιός που έχει καταθέσει επί σκηνής σημαντικές ερμηνείες, υποχρεώθηκε να κινηθεί στο σκηνοθετικό πλαίσιο. Εκεί όπου η ξανθιά, επίσης, Κασσάνδρα, το προσωπικό λάφυρο του Αγαμέμνονα, έμοιαζε βγαλμένη από τηλεοπτική σαπουνόπερα -και με το παίξιμό της και με το πράσινο μακρύ φόρεμα, με τα σκισίματα... . 

Ο 12μελής Χορός των Αργείων που συμμετέχει καθοριστικά στην παράσταση έδωσε στην αρχή ένα ενδιαφέρον στίγμα, αλλά, σύντομα, χάθηκε μέσα στην μονοδιάστατη σκηνοθετική προσέγγιση και τις πατερίτσες με τις οποίες ήταν εξποπλισμένος 

Τις ίδες βραδιές, κάτω στο λιμάνι, στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, όπου η ζέστη και η υγρασία άγγιξαν ακραίες συνθήκες, το κοινό δεν γέμισε τις κερκίδες. Περιορίστηκε σε 300-400 άτομα, ανάμεσά τους ηθοποιοί και σκηνοθέτες όπως ο Ακύλλας Καραζήσης, η Βύκυ Βολιώτη και ο Δημήτρης Καραντζάς. Οι «Χοηφόροι» από την ομάδα Vasistas και την Αργυρώ Χιώτη κατέθεσαν μια σύντομη (65΄η διάρκεια) παράσταση με τον λόγο του Θανάση Βαλτινού να κερδίζει τις εντυπώσεις, τον ρυθμό και τους ήχους να κυριαρχούν. Κατακερματισμένος λόγος, μοιράσμενοι οι ρόλοι σε δύο ή και περισσότερους ηθοποιούς, η δουλειά κινήθηκε μέσα στα πλαίσια που χαρακτηρίζουν την ομάδα, χωρίς εκπλήξεις. Η σκηνοθέτις ολοκλήρωσε την άποψή της, κινούμενη πάντα μέσα σε ένα πειραματικό πλαίσιο. 

Ανάμεσα στις ταβέρνες της Παλαιάς Επιδαύρου -Ακρογυάλι, Μουριά, Κλήματα, Καλογερικό και τον σταθερό «Λεωνίδα» στο Λυγουριό κινήθηκαν μετά τις παράστάσεις οι θεατές -με λίγους επώνυμους στον «Αγαμέμνονα» (μεταξύ άλλων, Γιώργος Κιμούλης, Γιάννης Μπέζος, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης)...