Ιδέες για το Σαββατοκύριακο στην πόλη: Δείπνο, θέατρο, τέχνη και ένα βιβλίο για τον έρωτα

Bλέπουμε, δοκιμάζουμε και στο τέλος γράφουμε για όσα μάς κράτησαν το ενδιαφέρον, προτείνοντας ιδέες για το πώς να περάσετε το Σαββατοκύριακο και τι να κάνετε μέσα στην εβδομάδα. Ένας πλούσιος οδηγός με προτάσεις για την πόλη.

Cinnamon roll με κόκορα, ντολμά και ρυζόγαλο στο «Thirio»

Στην καρδιά της αθηναϊκής γαστρονομικής σκηνής, το Thirio ήρθε πριν από λίγους μήνες για να ανατρέψει όσα γνωρίζαμε για την εμπειρία του φαγητού. Δεν πρόκειται απλώς για ένα εστιατόριο, αλλά για ένα «μαγειρικό θέατρο» -ένα culinary theatre όπου ο επισκέπτης δεν είναι απλός θεατής, αλλά μέρος της παράστασης.

Ο χώρος είναι αυστηρά μινιμαλιστικός, σχεδόν σκηνικός. Ένα γρανιτένιο μπαρ σε σχήμα Γ φιλοξενεί μόλις 8-10 άτομα κι ένας πέτρινος πάγκος απέναντι συμπληρώνει το «τερέν» όπου εκτυλίσσεται η μαγειρική δράση. Εκεί, μπροστά σε ανοιχτή φωτιά, ο σεφ Θωμάς Μάτσας και η ομάδα του δημιουργούν πιάτα με απόλυτο συγχρονισμό, σαν μια καλοκουρδισμένη θεατρική παράσταση που εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο.

Οι επισκέπτες κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλον, συχνά άγνωστοι μεταξύ τους, δημιουργώντας μια απρόσμενη οικειότητα που ενώνει ετερόκλητες παρέες μέσα από τη γαστρονομική εμπειρία. Για όσους, ωστόσο, αναζητούν περισσότερη ιδιωτικότητα, υπάρχουν διακριτικές γωνιές που μπορούν να απολαύσουν το δείπνο τους.

Η εμπειρία στο Thirio ξεκινά σχεδόν τελετουργικά, με ένα προζυμένιο ψωμί με βύνη, που συνοδεύεται από τουρσί καπαρόφυλλα και κρίταμο- μια πρώτη, γήινη αλλά ταυτόχρονα φίνα εισαγωγή σε όσα ακολουθούν. Από τα πιάτα ημέρας, το καρπάτσιο μοσχαριού ξεχωρίζει για τη δροσιά και την καθαρότητα των γεύσεων του, ισορροπημένο και απολαυστικό.

Ιδιαίτερη εντύπωση αφήνει η τυροκαυτερή, μια σύνθεση που παντρεύει το γκερεμέζι, το πεκορίνο Αμφιλοχίας και την αυθεντική φέτα, με κρέμα από πράσινες καυτερές πιπεριές, λάδι βασιλικού και μυρώνια. Όταν ανακατευτεί σωστά, μεταμορφώνεται σε ένα εξαιρετικά φίνο αποτέλεσμα. Και κάπου εκεί, μια αυθόρμητη επιθυμία για τηγανητές πατάτες γίνεται πράξη σχεδόν ακαριαία - μια μικρή, αλλά ουσιαστική υπενθύμιση ότι εδώ η εμπειρία είναι ζωντανή και ανθρώπινη.

Το talk of the town πιάτο, όμως, είναι το αλμυρό cinnamon roll με κόκορα. Ένα ευρηματικό «παιχνίδι» ανάμεσα στη μνήμη και τη δημιουργικότητα: κανελάτο ρολό με γέμιση κιμά κόκορα, σπετσερικό, σάλτσα παστιτσάδας και κρέμα Μετσοβόνε που θυμίζει το χαρακτηριστικό frosting. Η ζύμη άψογα ψημένη, οι γεύσεις δεμένες με ακρίβεια - ένα πιάτο που ισορροπεί ανάμεσα στο comfort και το πρωτότυπο, αφήνοντας μια επίγευση που μένει.

Ανάμεσα στα πιάτα που ξεχωρίζουν στο Thirio, ο ντολμάς με πρόβειο και μοσχαρίσιο κιμά αποτελεί αναμφίβολα μία από τις πιο δυνατές στιγμές του μενού. Τυλιγμένος σε «καμμένο» λάχανο σαβόι και αρωματισμένος με εκλεκτά μυρωδικά, το πιάτο ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στη νοστιμιά και την ένταση, ενώ η δεμένη, πλούσια σάλτσα του ολοκληρώνει μια εμπειρία γεμάτη βάθος και χαρακτήρα. Δεν είναι τυχαίο ότι συγκαταλέγεται στα best seller του εστιατορίου.

Το δείπνο κλείνει με έναν γλυκό επίλογο που σέβεται την παράδοση, αλλά την προσεγγίζει με σύγχρονη ματιά. Το ρυζόγαλο, αρωματισμένο με τζίντζερ και μοσχολέμονο, αποκτά μια αναπάντεχη ένταση, ενώ η καμένη ζάχαρη στην κορυφή –σε λογική crème brûlée– προσθέτει την απαραίτητη τραγανή αντίθεση. Ένα επιδόρπιο ισορροπημένο και φίνο, που αφήνει μια ευχάριστη, αρωματική επίγευση και κλείνει ιδανικά αυτή τη γαστρονομική εμπειρία.

«Αθανασία» στο Νέο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου

Το νέο έργο της Νεφέλης Μαϊστράλη, μίας από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της νεοελληνικής δραματουργίας, σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη, συνεχίζει κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο Θέατρο Βασιλάκου.

Το έργο εμπνέεται από τον βίο και την πολιτεία της πολυσυζητημένης «Αγίας» Αθανασίας του Αιγάλεω, το πολύκροτο σκάνδαλο του «Θαυματουργού νερού» του Γ. Καματερού που «γιατρεύει» τον καρκίνο, καθώς και τη λειτουργία του ίδιου του Μεσσιανισμού, ως κοινωνικού φαινομένου.

Το πρωτότυπο έργο «αθανασία» παρακολουθεί τη διαδρομή μιας νεαρής γυναίκας που ισχυρίζεται ότι έχει επιλεγεί από τον Θεό, για να μεταφέρει στους πιστούς το μήνυμά Του. Βασίζει όλη της τη θεωρία σε μια ιδιαιτερότητα του δέρματός της, που διατηρεί όσα χαράζονται πάνω του.

Αμφισβητείται απ’ τον περίγυρό της αλλά σύντομα, βρίσκει τον τρόπο να κερδίσει τις εντυπώσεις και να παγιωθεί ως «η ενδιάμεση» του Θεού. Ιδρύει τη δημοφιλή παραθρησκευτική οργάνωση «Χείρα Θεού» και καταφέρνει να γίνει μια θρησκευτική persona με μεγάλη πολιτική και κοινωνική επιρροή που κερδίζει συνεχώς έδαφος και χρήματα, εξαλείφοντας όποιον σταθεί εμπόδιο στο «θεάρεστο» έργο της.

Αντλώντας στοιχεία από την θρησκευτική πρακτική, τα social media και τη σύγχρονη πολιτική επικαιρότητα, η παράσταση ανατέμνει με σαρκασμό και συγκίνηση την ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει. Η «αθανασία» γίνεται σύμβολο μιας Ελλάδας που αναζητά θαύματα ανάμεσα στις οθόνες και στα σκοτάδια της, αποκαλύπτοντας τον μηχανισμό κατασκευής της αγιοσύνης στην εποχή του θεάματος.

Μια μελέτη για το πού μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη απελπισία και πώς λειτουργεί η χειραγώγηση της κοινής γνώμης, μέσω της ψευδαίσθησης. Τί γίνεται όταν η πίστη εμπορευματοποιείται; Τί γίνεται όταν η αθανασία καθίσταται προϊόν; Πόσο επικερδής μπορεί να αποβεί η εκμετάλλευση της ανθρώπινης ψυχής; Πώς λειτουργεί η εξαπάτηση μιας πλειοψηφίας που ψάχνει εναγωνίως από κάπου να κρατηθεί, για να σώσει την ψυχή της;

Ένα έργο τολμηρό, προκλητικό και βαθιά ανθρώπινο που διαπραγματεύεται τα όρια μεταξύ πίστης και εξαπάτησης, αγιοσύνης και θεατρινισμού, πραγματικότητας και μύθου.

Παίζουν:Έλλη Τρίγγου, Θανάσης Βλαβιανός, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Ειρήνη Μπούνταλη, Γιώργος Νούσης και Αλέξανδρος Τούντας.

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Δευτέρα -Τρίτη στις 21.00

Η ταινία «Couture», με την Αντζελίνα Τζολί, στους κινηματογράφους

Η ταινία παρακολουθεί τις παράλληλες ιστορίες τριών γυναικών (μιας σκηνοθέτιδας, μιας μακιγιέζ και ενός μοντέλου) κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας στο Παρίσι. Με πρωταγωνίστρια την Αντζελίνα Τζολί το δράμα εστιάζει στην αλληλεγγύη, τη σιωπηλή αντοχή και τη μάχη με την προσωπική ευαλωτότητα πίσω από τη λάμψη της υψηλής ραπτικής.

Τρεις γυναίκες με διαφορετικό background η καθεμία συμμετέχουν στην Εβδομάδα Μόδας στο Παρίσι και ξετυλίγουν την προσωπική τους ιστορία. Η Μαξίν (Αντζελίνα Τζολί), μια σκηνοθέτιδα που διαγιγνώσκεται με καρκίνο, η Άντα (Ανιέρ Ανέι), ένα μοντέλο από το Νότιο Σουδάν που παλεύει για μια νέα ζωή, και η Ανζέλ (Έλα Ραμφ), μια μακιγιέζ που όνειρο της είναι να γίνει συγγραφέας.

Γιατί να δείτε την ταινία: Η ταινία Couture δεν είναι απλώς ένα ακόμη κινηματογραφικό ταξίδι στον κόσμο της μόδας -είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία που αποκαλύπτει όσα κρύβονται πίσω από τη λάμψη. Στο φόντο της Εβδομάδας Μόδας στο Παρίσι, η Αντζελίνα Τζολί ενσαρκώνει έναν ρόλο πιο εσωτερικό και ευαίσθητο, απομακρυσμένο από τις γνώριμες δυναμικές της εμφανίσεις.

Η ταινία φωτίζει τη ζωή των γυναικών που παλεύουν καθημερινά για τα όνειρά τους, αλλά και για την ίδια τους την επιβίωση, σε έναν απαιτητικό και συχνά σκληρό κόσμο. Με ατμοσφαιρική σκηνοθεσία και έντονη συναισθηματική φόρτιση, το «Couture» περνά σύγχρονα και ουσιαστικά μηνύματα.

Σε προτρέπει να ζήσεις το τώρα, να εκτιμήσεις κάθε στιγμή και, πάνω απ’ όλα, να μη σταματήσεις ποτέ να κυνηγάς τα όνειρά σου- όσο δύσκολο κι αν μοιάζει το ταξίδι.

«Ακριβή μου Σοφία», Φρέντυ Γερμανός, από τις εκδόσεις Διόπτρα

Υπόθεση: Όλα θα πρέπει ν’ άρχισαν στα 1907. Ένα χειμωνιάτικο απομεσήμερο του Δεκέμβρη, την ώρα που οι χωροφύλακες οδηγούσαν εφ’ όπλου λόγχη στον ανακριτή έναν νεαρό ταραξία της Νομικής που λεγόταν Γεώργιος Παπανδρέου. Εκείνη την ώρα η Σοφία, φοιτήτρια της Φιλολογίας, στεκόταν πλάι στο άγαλμα του Ρήγα Φεραίου. «Μου φάνηκες σαν μια πορσελάνινη κούκλα», θα της έγραφε για εκείνη την ώρα, τρία χρόνια αργότερα.

Το Ακριβή μου Σοφία είναι η τοιχογραφία μιας εποχής. Με τα νεανικά γράμματα του Γεωργίου Παπανδρέου στη Σοφία Μινέικο, μετέπειτα σύζυγό του και μητέρα του Αντρέα, που δεν περιγράφουν απλώς μια ερωτική ιστορία, αλλά την ιστορία μιας εποχής, φωτίζονται δεκατρία συγκλονιστικά χρόνια των αρχών του αιώνα μας.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου θα πρέπει σίγουρα να ερωτεύτηκε κι άλλες φορές στη ζωή του. Κάτι μου λέει όμως ότι ποτέ δεν αγάπησε ξανά με τον τρόπο που δείχνουν αυτά τα εκατό, πάνω κάτω, γράμματα. Ποτέ δεν αγαπάμε στη ζωή όπως την πρώτη φορά – ίσως γιατί ποτέ δεν είμαστε ξανά οι ίδιοι με τον πρώτο μας εαυτό. «Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής», μου ’πε η γιαγιά Σοφία ένα χειμωνιάτικο απόγευμα στο Καστρί. «Κι αυτή είναι ίσως η πίκρα της...» Κι ήταν σαν να ’λεγε όλη της την ιστορία μέσα σ’ εκείνες τις δύο χειμωνιάτικες φράσεις...

Γιατί να διαβάσω το βιβλίο: Τα ερωτικά γράμματα του Γεωργίου Παπανδρέου προς τη μετέπειτα σύζυγό του Σοφία Μινέικο ανοίγουν ένα παράθυρο σε μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία αγάπης, που ξεδιπλώνεται παράλληλα με κρίσιμες στιγμές της πολιτικής μας ιστορίας. Μέσα από την τρυφερότητα και την ειλικρίνεια της προσωπικής τους αλληλογραφίας, ο αναγνώστης γνωρίζει μια διαφορετική, πιο ευάλωτη πλευρά ενός ηγέτη που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή.

Η γραφή του Φρέντυ Γερμανού, σε αρμονική σύμπραξη με αποσπάσματα των ίδιων των επιστολών, συνθέτει ένα μοναδικό αφηγηματικό κάδρο. Με λόγο ζωντανό και παραστατικό, καταφέρνει να μεταφέρει εικόνες και συναισθήματα, κάνοντας τον αναγνώστη να νιώθει πως περπατά στους δρόμους της παλιάς Αθήνας.

Πολλές φορές γεννιέται η αίσθηση ότι η ιστορία εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια σου: όχι μόνο ένας μεγάλος έρωτας, αλλά και οι μεταβολές μιας χώρας που αλλάζει. Ένα βιβλίο που δύσκολα αφήνεις από τα χέρια σου, γιατί σε κρατά ταυτόχρονα κοντά στην καρδιά και την Ιστορία.

Η έκθεση ζωγραφικής «Ο κήπος του Επίκουρου», της Εριέττας Βορδώνη, στο Μέγαρο Μουσικής

Σαράντα έργα ζωγραφικής συνθέτουν τη νέα ατομική έκθεση της διακεκριμένης ζωγράφου Εριέττας Βορδώνη με τίτλο «Ο Κήπος του Επίκουρου», σε επιμέλεια του ιστορικού της τέχνης Θοδωρή Κουτσογιάννη, που εγκαινιάζεται  στις 30 Μαρτίου 2026 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 19:00. Να σημειώσουμε ότι η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 17 Ιουνίου.

Η ενότητα αυτή σηματοδοτεί μια ώριμη εικαστική στιγμή της καλλιτέχνιδας, όπου η ύλη, το φως και η διαφάνεια μετατρέπονται σε εργαλεία εσωτερικής αναζήτησης και πνευματικής ισορροπίας.

Παράλληλα αποκρυσταλλώνει μια ζωγραφική στάση ζωής, στην οποία το έργο της Εριέττας Βορδώνη διακρίνεται από θετικό πνεύμα, ζεν ισορροπία και μια βαθιά πίστη στη δυνατότητα της τέχνης να λειτουργεί θεραπευτικά. Η νέα αυτή ενότητα ενσωματώνει ακριβώς αυτή τη στάση. Mια ζωγραφική που δεν επιδιώκει την ένταση αλλά τη συμφιλίωση- με τον εαυτό, τον άλλον και τον κόσμο.

Ο τίτλος της έκθεσης παραπέμπει στον κήπο του φιλοσόφου Επίκουρου ως τόπο γαλήνης και πνευματικής αυτάρκειας. Στη ζωγραφική της Βορδώνη, ο Κήπος μεταφράζεται σε μια εικαστική εμπειρία ισορροπίας: η ηδονή της απλότητας, η απομάκρυνση από το φόβο και η καλλιέργεια της φιλίας βρίσκουν αντίστοιχα στη σιωπηλή αρμονία των μορφών και στη διάχυτη αίσθηση ηρεμίας που αποπνέουν τα έργα.

Ώρες επίσκεψης: 10:00-18:00 και τις ημέρες των παραστάσεων ως τις 20:30.