Μετά το duck face, έρχεται το «Gen Z pout»: Η νέα πόζα που κατακλύζει τα social media
Αν κάποτε οι selfies είχαν ταυτιστεί με το χαρακτηριστικό «duck face», σήμερα το τοπίο στα social media δείχνει να αλλάζει αισθητικά.
Η νέα τάση που έχει αρχίσει να κατακτά τους νέους και να εμφανίζεται ολοένα και πιο συχνά σε Instagram και TikTok ονομάζεται «Gen Z pout» και έρχεται να εκφράσει μια διαφορετική φιλοσοφία γύρω από την εικόνα και την αυτοπαρουσίαση.
Το duck face, που κυριάρχησε για χρόνια στις φωτογραφίες, βασιζόταν στην υπερβολή και στο παιχνιδιάρικο σμίξιμο των χειλιών. Ήταν μια πόζα άμεσα αναγνωρίσιμη, συχνά λίγο χιουμοριστική, που συνδέθηκε με την εποχή των πρώτων influencers και των μαζικών selfies.
Αντίθετα, η Gen Z pout δεν προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή με υπερβολή. Προτείνει κάτι πολύ πιο διακριτικό και «ήσυχο», μια έκφραση που δείχνει σχεδόν ανεπηρέαστη, με τα χείλη ελαφρώς σφιγμένα και το πρόσωπο να εκπέμπει μια αίσθηση ψυχραιμίας και αυτοπεποίθησης.
Η συγκεκριμένη τάση έγινε γνωστή μέσα από εμφανίσεις νεαρών σταρ της Gen Z, όπως η Λίλι-Ρόουζ Ντεπ που συχνά υιοθετούν αυτή την πιο μίνιμαλ και ανεπιτήδευτη έκφραση στο κόκκινο χαλί και σε φωτογραφίσεις. Σύντομα, η αισθητική αυτή πέρασε στα social media, όπου αναπαράχθηκε μαζικά από χρήστες που επιδιώκουν μια εικόνα πιο «effortless», σαν να μην προσπαθούν καθόλου για το αποτέλεσμα, ακόμη κι αν στην πραγματικότητα πρόκειται για μια προσεκτικά επιλεγμένη πόζα.
Η Gen Z pout δεν είναι απλώς μια αλλαγή στον τρόπο που ποζάρει κανείς. Αντανακλά και μια βαθύτερη αλλαγή στη νοοτροπία της νέας γενιάς απέναντι στην εικόνα της. Εκεί όπου παλαιότερα κυριαρχούσε η ανάγκη για εντυπωσιασμό και υπερβολή, τώρα παρατηρείται μια στροφή προς το μίνιμαλ, το ήρεμο και το «cool χωρίς προσπάθεια». Η έκφραση αυτή δίνει την εντύπωση ότι το άτομο είναι αποστασιοποιημένο, σίγουρο για τον εαυτό του και ελαφρώς αδιάφορο για το πώς θα κριθεί, κάτι που ταιριάζει με τη γενικότερη αισθητική της Gen Z.
Παρόλα αυτά, το duck face δεν έχει εξαφανιστεί. Παραμένει μια πιο ανάλαφρη και αυθόρμητη επιλογή, συχνά συνδεδεμένη με τη διάθεση για παιχνίδι και αυτοσαρκασμό. Η Gen Z pout, αντίθετα, είναι πιο «σκηνοθετημένη» στην απλότητά της, πιο προσεγμένη και λιγότερο αυθόρμητη από ό,τι δείχνει.
Στην πραγματικότητα, η συνύπαρξη αυτών των δύο τάσεων δείχνει κάτι ευρύτερο για τον τρόπο που εξελίσσεται η ψηφιακή εικόνα. Οι χρήστες των social media κινούνται ανάμεσα στο fun και στο μίνιμαλ, ανάμεσα στην υπερβολή και στη συγκρατημένη αισθητική. Και είτε επιλέγουν το duck face είτε τη Gen Z pout, αυτό που τελικά αναδεικνύεται είναι η ανάγκη για έκφραση μέσα από μια πόζα που λέει κάτι για την προσωπικότητά τους, ακόμα κι αν αυτό το «κάτι» είναι απλώς μια καλά ελεγχόμενη αίσθηση ανεμελιάς.
Η ιστορία του να μην προσπαθείς
Η νέα αισθητική της Gen Z δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Η «Gen Z pout», αυτή η σχεδόν ανέκφραστη έκφραση με τα ελαφρώς σφιγμένα χείλη, εντάσσεται σε μια πολύ μεγαλύτερη ιστορία της εικόνας, όπου το «να μην προσπαθείς» δεν είναι απλώς στιλ, αλλά δήλωση δύναμης.
Αν κοιτάξει κανείς πίσω στη μόδα των 1990s, τα supermodels της εποχής όπως η Λίντα Εβανγκελίστα, η Ναόμι Κάμπελ και η Κρίστι Τέρλινγκτον σπάνια χαμογελούσαν στις κάμερες. Δεν υπήρχε η ανάγκη για εγκάρδιες εκφράσεις ή για «φιλική» εικόνα. Το βλέμμα τους ήταν σταθερό, σχεδόν απρόσιτο, σαν να περνούσε μέσα από τον φακό αντί να απευθύνεται σε αυτόν. Η έκφραση δεν δήλωνε δυσφορία, αλλά κυριαρχία. Η κάμερα ήταν εκεί επειδή τις χρειαζόταν, όχι το αντίστροφο.
Αυτή η λογική όμως άλλαξε ριζικά με την έλευση της εποχής των social media και κυρίως της Instagram κουλτούρας. Στα 2010s, η κυρίαρχη αισθητική βασιζόταν στην προσπάθεια να δείχνεις «τέλειος»: λαμπερό χαμόγελο, έντονο contouring, προσεγμένο φως, μια εικόνα που απαιτούσε μεγάλη προετοιμασία για να δείχνει αβίαστη. Ήταν μια παράδοξη κατάσταση, όπου η «φυσικότητα» ήταν αποτέλεσμα έντονης επιμέλειας. Το να φαίνεσαι άνετος απαιτούσε συνεχή προσπάθεια, κάτι που τελικά έκανε την ίδια την εικόνα πιο κουραστική.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Gen Z φαίνεται να αλλάζει κατεύθυνση. Η Gen Z pout εκφράζει ακριβώς αυτή τη μετατόπιση. Δεν έχει την υπερβολή του duck face ούτε την ανάγκη για επιβεβαίωση της προηγούμενης γενιάς. Είναι πιο κλειστή, πιο εσωστρεφής, σαν μια έκφραση που δεν «παίζει» για την κάμερα, αλλά απλώς υπάρχει μπροστά της.
