To Λοκάλι στου Ψυρρή θέλει να μας κάνει να νιώσουμε ότι είμαστε σπίτι μας
ΛΟΚΑΛΙ

To Λοκάλι στου Ψυρρή θέλει να μας κάνει να νιώσουμε ότι είμαστε σπίτι μας

Εκεί που βρισκόταν το «Cine Ψυρρή» και το εστιατόριο «Κουζίνα», εν μέσω θερινής σεζόν, ξεφύτρωσε το «Λοκάλι», μια ελληνική pub, όπως την ονομάζουν οι ιδιοκτήτες του, που θα μας πείσει ότι τα κεφτεδάκια ταιριάζουν με το τζιν τόνικ και ότι οι μπάμιες τηγανίζονται.  

Στην δροσερή αυλή με τις μουριές και τους πλάτανους, μπορεί πια να μην βλέπουμε ταινίες, όμως, μπορούμε να απολαύσουμε αξέχαστες καλοκαιρινές νύχτες με την παρέα μας και να νιώσουμε σαν στο σπίτι μας.

Το «Λοκάλι» αυτοσυστήνεται ως «cup, tap, tavern» που σημαίνει ότι ανοίγει τις πόρτες του από τις 10 το πρωί για καφέ και συνεχίζει ως τις 3 μετά τα μεσάνυχτα -κάθε μέρα- με ποτό και φαγητό. 

Ο Δημητρης Κιάκος, του «Gin Joint», μαζί με την Χριστίνα Μουάτσου, τον Κώστα Σκουληκαράκη που είχε το «Circus» στη Ναυαρίνου και τον Ρένο Γραμμένο ένωσαν τις δυνάμεις τους με σκοπό να δημιουργήσουν ένα στέκι χαλαρό.

«Στα άλλα μαγαζιά που έχουμε, πάντα οι ξένοι τουρίστες μάς ρωτούσαν πού πηγαίνουν οι locals. Τους ενδιαφέρουν δηλαδή τα μέρη που έχουν κάτι το ιδιαίτερο και τα  προτιμούν οι ντόπιοι. Οπότε κι εμείς αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα λοκάλι», μας εξηγεί ο Δημήτρης.

Οι αναμνήσεις από τον συγκεκριμένο χώρο πολλές: ταινίες, έρωτες και μυρωδιά από γιασεμί, που έμειναν χαραγμένες στη μνήμη της παρέας, και αποτέλεσαν κινητήρια δύναμη και πηγή έμπνευσης για το νέο τους εγχείρημα.

«Πριν καμιά δεκαριά χρόνια το Cine Ψυρρή έπαιζε σε επανέκδοση τις «Ομπρέλες του Χερβούργου». Ήμασταν νεοσύστατη παρέα, 8-9 άνθρωποι ερωτευμένοι όλοι μεταξύ μας, γιατί ο έρωτας της γενιάς μας είναι οι παρέες -και όταν λέω της γενιάς μας εννοώ όλες τις γενιές, ever. Περνούσαμε απ' έξω λίγο πριν από την πρώτη παράσταση και είπαμε να μπούμε. Δεν είχα ιδέα τι ήταν το Χερβούργο, όπως αποδείχτηκε ήταν πόλη, όπου χρειάζονταν συνέχεια ομπρέλες γιατί έβρεχε όλη μέρα λυρισμό. Να 'ταν τα αστέρια, η ταινία, η μουσική, ίσως ήταν και οι βότκες λεμόνι που είχαμε πιει με καλαμάκι, πάντως βγήκαμε υπνωτισμένοι και περάσαμε άλλη μία ώρα πίσω από τον τοίχο όπου ήταν στερεωμένη η οθόνη, σε ένα πάρκινγκ, ακούγοντας ξανά την ταινία από την αρχή. Παρότι δεν θυμάμαι πολλά πράγματα γενικά, θυμάμαι ότι ίσως ήταν από τις πιο ωραίες νύχτες της ζωής μου. Δύο ερωτήματα μου γεννά πάντα αυτή η ανάμνηση: πρώτον γιατί πίναμε τις βότκες με καλαμάκι. Δεν έχω βρει απάντηση. Δεύτερον, παρότι δεν έχω ζήσει ποτέ στου Ψυρρή, αυτή η βραδιά με κάνει λοκάλι; Για αυτό έχω απάντηση και την δίνω αποκλειστικά εδώ. Ναι. Λόκαλ είσαι εκεί που έχεις νιώσει έστω και μια φορά σπίτι σου. Κάπως έτσι προέκυψε το μότο του μαγαζιού και η κλασική του φιλοσοφία του», σύμφωνα με την Μανίνα Ντάνου, που είναι υπεύθυνη επικοινωνίας του χώρου.    

 Στο «Λοκάλι», τώρα, εκτός από την αυλή, λειτουργεί και το εσωτερικό, όπου οι Cluster architects που έχουν επιμεληθεί τη διακόσμηση, δημιουργώντας την ατμόσφαιρα μιας ελληνικής pub, έχουν διατηρήσει την πέτρα του παλιού κτιρίου, συνδυάζοντάς την με ξύλο και μοντέρνα στοιχεία. 

Το πρωί μπορείτε να πιείτε έναν εξαιρετικό καφέ specialty από την ελληνική εταιρεία Mr bean που εισάγει κόκκους από το εξωτερικό, αλλά τους ψήνει στις εγκαταστάσεις της στον Γέρακα.

Το συγκεκριμένο, όμως, χαρμάνι που θα απολαύσετε εδώ είναι μοναδικό, και αποκλειστικό, καθώς το έχουν φτιάξει σε συνεργασία με τους ιδιοκτήτες του μαγαζιού, ακολουθώντας την λογική του τρίτου κύματος, οπότε οι κόκκοι δεν παραψήνονται ώστε να βγάζουν όλα τα αρώματα.

To φαγητό έχει ως βάση την ελληνική παράδοση. Οι πρώτες ύλες έρχονται από προμηθευτές της γειτονιάς, αλλά και από ντόπιους μικροπαραγωγούς -οι ελιές, για παράδειγμα, φτάνουν από την Βόρεια Εύβοια και το λάδι από την Καρδαμύλη- γιατί τα παιδιά στηρίζουν τις ελληνικές επιχειρήσεις.

Η λογική στο «Λοκάλι» είναι το food sharing, δηλαδή τα πιάτα στη μέση που τα μοιραζόμαστε σαν οικογένεια, ή όπως έκαναν παλιά στις γειτονιές. 

Δοκιμάστε κλασικές μαμαδίστικες γεύσεις, όπως κεφτεδάκια, τζατζίκι με τηγανητό κολοκύθι ή  μελιτζανοσαλάτα, αλλά και πειραγμένες συνταγές, όπου οι γίγαντες γίνονται τουρσί, οι λουκουμάδες αλμυροί από μπακαλιάρο, το κοτόπουλο συνοδεύεται  με τηγανητές μπάμιες,ενώ η προβατίνα μπαίνει σε χοτ ντογκ. Στα επιδόρπια, που είναι όλα χειροποίητα, θα βρείτε πάστα ποντικάκι – ναι, αυτή που μας ξετρέλαινε όταν ήμασταν παιδιά-, μελόπιτα Σίφνου, ψητή κρέμα τριαντάφυλλου και μωσαϊκό σοκολάτα με παγωτό.

Στην κάβα σας περιμένει μια επιλεγμένη λίστα με προσεγμένες ετικέτες από τον ελληνικό αμπελώνα, μπύρες από ελληνικές μικροζυθοποιίες (περίπου 15 ετικέτες και τρεις σε βαρέλι), ενώ, θα βρείτε και ελληνικά αποστάγματα, όπως δυο ελληνικά τζιν, βερμούτ, μαστίχα, τσίπουρο, ουζάκι, τσικουδιά, ακόμα και απόσταγμα από φραγκόσυκο.

Τέλος, υπάρχει και λίστα με 9 κοκτέιλς που έχει επιμεληθεί ο Δημήτρης, τα οποία αλλάζουν ανάλογα με την εποχικότητα, όπως και πολλά από τα πιάτα του καταλόγου, ενώ στην μπάρα θα δείτε και δυο βρύσες: από τη μία, τρέχει κυριολεκτικά old fashioned τσίπουρο, με φράουλα και αρμπαρόριζα, ενώ η άλλη βγάζει μια συνταγή με γλυκό τζιν, βερμούτ και καμπάρι, αρωματισμένο με λεμονοθύμαρο!     

Σαρρή 44, Ψυρρή, 210 3250673