Νέες ταινίες: Η ιστορία ενός μεγάλου έρωτα, στις αίθουσες

Ο Γούλβεριν που επιστρέφει με ανθρώπινο πρόσωπο, η παρέα του Trainspotting που ωριμάζει κι ένα μικρό κινηματογραφικό διαμάντι από τη Φιλανδία, πρωταγωνιστούν στις επιλογές αυτής της εβδομάδας.

• Λόγκαν
• (Logan)
• Σκηνοθεσία: Τζέιμς Μάνγκολντ
• Παίζουν: Χιού Τζάκμαν, Ντόρις Μοργκάντο, Ντάφνι Κιν, Μπόιντ Χόλμπρουκ, Πάτρικ Στιούαρτ, Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ, Στίβεν Μέρτσαντ

Περίληψη:

Στο κοντινό μέλλον, ο κουρασμένος Λόγκαν φροντίζει τον αδύναμο καθηγητή Ξαβιέ σε ένα κρησφύγετο στα σύνορα του Μεξικό. Οι προσπάθειές του να μείνει μακριά από τα μάτια του κόσμου και την ίδια του την κληρονομιά, θα τερματιστούν, όταν μια νεαρή μεταλλαγμένη καταφτάνει, κυνηγημένη από σκοτεινές δυνάμεις. Ο Τζέιμς Μάνγκολντ υπογράφει το καθοριστικό κεφάλαιο στην κινηματογραφική ιστορία ενός από τους δημοφιλέστερους υπερήρωες που δημιουργήθηκαν ποτέ και ο Χιού Τζάκμαν επιστρέφει ως Γούλβεριν, σε μια ιστορία θυσίας και λύτρωσης. Βρισκόμαστε στο 2029. Οι μεταλλαγμένοι έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Ένας μελαγχολικός Λόγκαν περνάει τις μέρες του πίνοντας σε ένα κρησφύγετο στα σύνορα του Καναδά και βγάζοντας τα προς το ζην ως σοφέρ. Οι εξορισμένοι σύντροφοί του, ο Κάλιμπαν και ο Καθηγητής Ξαβιέ, ο οποίος υποφέρει από ολοένα και αυξανόμενες επιληπτικές κρίσεις, ζουν προστατευμένοι. Οι προσπάθειες του Λόγκαν να κρυφτεί από τον κόσμο αποβαίνουν μάταιες, όταν εμφανίζεται μία μυστηριώδης γυναίκα με ένα περίεργο αίτημα: του ζητάει να προστατεύσει ένα μικρό κορίτσι, που του μοιάζει καταπληκτικά, από τον εγκληματία Ντόναλντ Πιρς. Πολύ σύντομα, ο Λόγκαν θα ξαναβγάλει τα νύχια του προκειμένου να αντιμετωπίσει τις σκοτεινές δυνάμεις, θα ανακαλύψει μια τρομερή αλήθεια που απειλεί τον κόσμο, αλλά και θα βιώσει ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα. Έτσι ο Γούλβεριν ξυπνάει και πάλι για να αναλάβει μια αποστολή ζωής και θανάτου. Το ενδιαφέρον στην όλη ταινία είναι πως δεν πρόκειται ακόμα για ένα φιλμ με υπερήρωες που αφορά πιθανόν μόνο ένα συγκεκριμένο κοινό, αλλά για μια ιστορία με απρόσμενες προεκτάσεις. Οι χαρακτήρες αυτή τη φορά έχουν ανθρώπινες διαστάσεις, όποτε δεν θα δείτε μόνο τα νύχια του Γούλβεριν αλλά και την ψυχή του, αν και δεν λείπουν οι σκηνές δράσης, που παραμένουν εντυπωσιακά χορογραφημένες.

Το περιβάλλον της ταινίας μας ταξιδεύει σε ένα μπεκετικό μετα- μέλλον, όπου πλανάται πάνω από την ανθρωπότητα μια απειλή: η απληστία και η επιθυμία για εξουσία καθορίζουν τις πράξεις του Πιρς, ενώ ο Λόγκαν βιώνει το δικό του υπαρξιακό δράμα, αναλογιζόμενος όσα έχει κάνει στο παρελθόν. Η εμφάνιση της μικρής Λώρας πυροδοτεί την πλοκή -αρκετά προβλεπόμενη, είναι η αλήθεια- θέτοντας ερωτήματα σχετικά με το καλό και το κακό. Γιατί αυτό το αθώο πλάσμα με το αινιγματικό βλέμμα σκοτώνει μεν κατά συρροή, αλλά ποιος άραγε την έχει μετατρέψει σε δολοφόνο χωρίς συνείδηση και πώς μπορεί τελικά να αποκτήσει μια ταυτότητα; Ο Χιου Τζάκμαν με κόκκινα μάτια και ωριμότητα προσδίδει στον Γούλβεριν έναν σκεπτικισμό, που συνήθως λείπει από ανάλογους ήρωες, ενώ στο πλευρό του ο θεατρικά εκπαιδευμένος Πάτρικ Στιούαρτ στο ρόλο του καθηγητή Ξαβιέ κάνει μια ερμηνεία πολλών καρατίων. Η μικρή συμπρωταγωνίστρία τους, Ντάφνι Κιν, που έχει κερδίσει τον σεβασμό του Τζάκμαν, αποδεικνύεται μεγάλο ταλέντο, αφού μιλάει με τις σιωπές, πράγμα άκρως εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς πως είναι μόνο έντεκα χρόνων. Τελικά ο Μανγκόλντ, ενώ ξέρει να ανεβάζει την αδρεναλίνη, παράλληλα καταφέρνει να μας συγκινήσει και φτιάχνει ένα ιδιαίτερο είδος που συνδυάζει τον υπερήρωα με τον άνθρωπο σε ένα δυστοπικό περιβάλλον, οδηγώντας της σκέψη μας σε βαθύτερους συσχετισμούς, κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.

• T2- Trainspotting
• Σκηνοθεσία: Ντάνι Μπόιλ
• Παίζουν: Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Ρόμπερτ Καρλάιλ, Τζόνι Λι Μίλερ, Γιούεν Μπρέμνερ

Περίληψη:

Στην αρχή έμοιαζε με ευκαιρία, μετά έγινε προδοσία. Έχουν περάσει 21 χρόνια. Πολλά έχουν αλλάξει. Ο Μαρκ Ρέντον επιστρέφει στο μοναδικό μέρος, που μπορεί να αποκαλεί σπίτι. Εκεί τον περιμένουν όλοι: ο Σπαντ, ο Σικ Μπόι και ο Μπέγκμπι. Αλλά όχι μόνο αυτοί. Όλοι έχουν παραταχθεί για να τον καλωσορίσουν. Ο Ντάνι Μπόιλ επιστρέφει 21 χρόνια μετά με το sequel της ταινίας που άλλαξε την κινηματογραφική βρετανική σκηνή κι έγινε συνώνυμο της κουλτούρας μιας ολόκληρης γενιάς. Στο φινάλε του «Trainspotting», οι τέσσερις παιδικοί φίλοι και εχθροί πήγαν μέχρι το Λονδίνο για να πουλήσουν μια σεβαστή ποσότητα ηρωίνης, που έφτασε στα χέρια τους τυχαία. Όμως την ώρα που οι άλλοι κοιμούνται, ο Ρέντον το σκάει παίρνοντας μαζί του όλα τα λάφυρα, τις 16.000 λίρες δηλαδή, αφήνοντας μόνο 4.000 λίρες σε μία θυρίδα για τον Σπαντ. Μετά από χρόνια επιστρέφει στο Εδιμβούργο, το μόνο μέρος που μπορεί να αποκαλεί σπίτι, για να ξαναβρεί τον Σικ Μπόι και να του επιστρέψει αυτά που του χρωστάει. Απεξαρτημένος πια, λέει πως έχει μπει στον σωστό δρόμο και είναι πλέον ένας οικογενειάρχης με καλή δουλειά. Στην πορεία όμως θα αποδειχτεί ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Ο Σπαντ παραμένει πρεζόνι, αλλά με την εμφάνιση του Ρέντον θα κάνει μια προσπάθεια να αλλάξει. Ο Σικ Μπόι όμως θέλει να πάρει εκδίκηση και θα παρασύρει τον πρώην κολλητό του σε μια απίστευτη ιστορία, μαζί με μια καλλονή από τη Βουλγαρία, τη Βερόνικα. Από την άλλη ο Μπέγκμπι, που έχει περάσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη φυλακή, με πάθος κυνηγάει τον Ρέντον για να τον σκοτώσει. Ο Μπόιλ, έχοντας στο καστ τους ίδιους ηθοποιούς, διατηρεί την νεανική του σπιρτάδα και ενέργεια στη σκηνοθεσία, αν και αυτή τη φορά η ταινία του δεν είναι τόσο μπιτάτη, ούτε τα εικαστικά της, που είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση, καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος. Με μεγαλύτερη ωριμότητα όμως και περισσότερο χιούμορ ξεδιπλώνει μια ιστορία για τον χαμένο χρόνο, τη φιλία, την προδοσία και την ανάγκη να ανήκεις κάπου.

Το επίτευγμα του Μπόιλ, που δεν εκμεταλλεύεται απλώς την εμπορική επιτυχία της πρώτης ταινίας, είναι πως καταφέρνει να μας ξεναγήσει στον ώριμο κόσμο της γνωστής παλιοπαρέας - ό,τι κι αν σημαίνει αυτή η ωρίμανση. Οι τέσσερις πρωταγωνιστές του έχουν πια μεγαλώσει και σε καμιά περίπτωση δεν θυμίζουν τους νεανικούς εαυτούς τους, αλλά ερμηνεύουν τους ρόλους τους με μεγαλύτερη δεξιοτεχνία και κέφι. Σίγουρα το δεύτερο μέρος έχει απολαυστικές σκηνές τρελής πλάκας, όπως την επίσκεψη του Ρέντον και του Σικ Μπόι σε έναν χορό Προτεσταντών, όπου οι δύο ήρωες αφού τραγουδήσουν και ξεσηκώσουν το πλήθος, κατακλέβουν τους πάντες εν ριπή οφθαλμού. Το μαύρο χιούμορ πρωταγωνιστεί άλλωστε σε αυτό το διασκεδαστικό sequel, που όμως δεν είναι τόσο ανατρεπτικό όσο η πρώτη ταινία.

• Η Πιο Ευτυχισμένη Μέρα στη Ζωή του Όλλι Μάκι
• (Hymyleva Mies/ The Happiest Day in the Life of Olli Mäki)
• Σκηνοθεσία: Γιούχο Κουοσμάνεν
• Παίζουν: Γιάρκο Λάχτι, Ούνα Αϊρόλα, Ιρο Μιλόνοφ

Περίληψη:

Το καλοκαίρι του 1962, ο Όλλι Μάκι αγωνίζεται για τον τίτλο του Πρωταθλητή Κόσμου στην κατηγορία φτερού. Ο δρόμος για την επιτυχία, από την επαρχία της Φινλανδίας μέχρι την καρδιά του Ελσίνκι, μοιάζει να είναι βέβαιος. Το μόνο που χρειάζεται είναι να χάσει βάρος και να συγκεντρωθεί στην προπόνηση. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: ο Όλλι έχει ερωτευτεί τη Ράιγια! Ο ταλαντούχος Φιλανδός Γιούχο Κουοσμάνεν υπογράφει ένα ασπρόμαυρο κομψοτέχνημα, αφηγούμενος την ιστορία ενός μεγάλου έρωτα, και κερδίζει το μεγάλο βραβείο στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών.

Βασισμένος στην αληθινή ιστορία του μποξέρ Όλλι Μάκι, που στην αρχή της καριέρας του καλείται να έρθει αντιμέτωπος με τον μεγάλο πρωταθλητή Ντέιβ Μουρ σε έναν αγώνα που περιμένει όλη η Φινλανδία, ο Κουοσμάνεν περιγράφει την πορεία ενός ανθρώπου που πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε αυτό που θέλει και σε αυτό που ένα ολόκληρο σύστημα του επιβάλλει. Ο Μάκι είναι ένας ασυνήθιστος χαρακτήρας. Δεν επιδιώκει τη νίκη, του αρέσει απλώς να παίζει μποξ, κι όταν αναγκάζεται να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του προπονητή, των χορηγών και της χώρας, προσπαθεί να μην τους απογοητεύσει. Αγωνίζεται σκληρά, θυσιάζει ακόμα και την υγεία του για έναν αγώνα που μάλλον δεν θέλει να δώσει, όμως η προπόνησή του απειλείται, όταν καταλαβαίνει πως έχει ερωτευτεί την Ράιγια. Εκείνη στέκεται με υπομονή στο πλευρό του και τον στηρίζει, χωρίς όμως να περιμένει τίποτα από αυτόν. Παράλληλα ο Μάκι, πρέπει να συνδυάσει την δύσκολη προετοιμασία του με τις δημόσιες σχέσεις, αλλά και με την ταραγμένη οικογενειακή ζωή του προπονητή του, πράγμα που τον κάνει να αναρωτιέται τι είναι τελικά σημαντικό στη ζωή. Αν και στα αθλητικά δράματα συνήθως η νίκη είναι το ζητούμενο, εδώ ο Κουοσμάνεν στρέφει το βλέμμα του θεατή στις αληθινές επιθυμίες και εξυμνεί τον έρωτα και την αγάπη, κινηματογραφώντας δεξιοτεχνικά σε ασπρόμαυρο φιλμ τις μέρες του Μάκι , πριν από τη σκληρή του αναμέτρηση. Με λεπτό χιούμορ και ενδοσκοπική ματιά, ακολουθεί την πορεία μιας «ιδιαίτερης τελικά νίκης» που θα κάνει την 17η Αυγούστου του 1962 την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής του αθλητή, όπως άλλωστε ο ίδιος έχει δηλώσει. Πέρα από το ότι πρόκειται για μια γοητευτική ιστορία αγάπης, αξίζει να θαυμάστε τα αριστοτεχνικά πλάνα του Κουοσμάνεν, ενός σκηνοθέτη που σίγουρα θα μας απασχολήσει και στο μέλλον.

• Glory
• (Salva)
• Σκηνοθεσία: Κριστίνα Γκρόζεβα και Πέταρ Βαλτσάνοφ
• Παίζουν: Στέφαν Ντενολιούμποφ, Μαργκίτα Γκροσέβα

Περίληψη:

Ο Τζάνκο Πετρόφ βρίσκει εκατομμύρια λέβα στις ράγες του σιδηροδρόμου, κατά την καθημερινή του επιθεώρηση. Αποφασίζει να παραδώσει τα χρήματα στην αστυνομία και το κράτος τον τιμά με μια εκδήλωση προς τιμήν του. Από εκεί και πέρα ξεκινάει μια περιπέτεια που θα τον φέρει αντιμέτωπο με ένα διεφθαρμένο σύστημα. Μια ελληνοβουλγαρικής παραγωγής μαύρη κωμωδία, που εξελίσσεται σε μία ιστορία χαμένης αξιοπρέπειας, αν και δεν καταφέρνει να διεισδύσει στη ουσία.

Η Κριστίνα Γκρόζεβα και ο Πέταρ Βαλτσάνοφ βάζουν ως κεντρικό ήρωα της ιστορίας τους έναν άνθρωπο της μικροαστικής τάξης που παλεύει για τον επιούσιο, αλλά τον απαλλάσσουν από οποιαδήποτε ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν γύρω του. Ο Τζάνκο, ελεγκτής στους σιδηροδρόμους και με εμφανή προβλήματα δυσλεξίας, βρίσκει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό εν ώρα υπηρεσίας και το παραδίδει στις αρχές. Το υπουργείο για διαφημιστικούς λόγους αποφασίζει να τον βραβεύσει. Εκείνος θα παραλάβει το βραβείο του, αλλά θα χάσει το οικογενειακό του ρολόι, εξαιτίας της υπεύθυνης των δημοσιών σχέσεων του υπουργείου, Γιούλα Στάνκοβα, που αδιαφορεί για τους πάντες και τα πάντα, πλην της καριέρας της. Αναζητώντας το ρολόι του, ο Τζάνκο πέφτει θύμα μιας απίστευτης δολιοφθοράς, όπου εμπλέκονται αδίστακτοι δημοσιογράφοι, πουλημένοι αστυνομικοί, μαφιόζοι και φυσικά ο ίδιος ο υπουργός. Ο Πετρόφ διεκδικεί μεν όσα έχουν αξία για αυτόν, αλλά ποτέ δεν προσπαθεί να αντιταχθεί σε ένα σύστημα που τον καταρρακώνει, παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζει το παιχνίδι που παίζεται. Από την άλλη πλευρά, η καριερίστα Στάνκοβα δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Μπορεί να κάνει τα πάντα, προκειμένου να υπερασπιστεί τη δημόσια εικόνα του υπουργού που υπηρετεί. Το γεγονός ότι οι σκηνοθέτες και οι σεναριογράφοι προσπαθούν να την κάνουν περισσότερο συμπαθή, βάζοντας την να περάσει την διαδικασία τεχνητής γονιμοποίησης, δεν την νομιμοποιεί σε καμία περίπτωση. Η ταινία αποκαλύπτει μεν τον μηχανισμό μιας παράλογης εξουσίας, όμως δεν αποφεύγει τα εύκολα κλισέ, που αθωώνουν πλήρως τον πολίτη και καταδικάζουν τους διεφθαρμένους πολιτικούς και την αυλή τους. Το ρεαλιστικό υπόβαθρο της ταινίας και οι προσπάθειες να αποδοθούν κάποιες ανθρώπινες διαστάσεις στους ήρωες δεν έχουν αποτέλεσμα. Η μεταστροφή της Στάνκοβα είναι βιαστική και γίνεται απλώς για να προχωρήσει η δράση, ενώ ο στερεοτυπικός χαρακτήρας του Τζάνκο εύκολα καθησυχάζει τον θεατή ότι δεν φταίει αυτός για όσα συμβαίνουν ερήμην του.

Τελικά, μια ιστορία που είχε την δυνατότητα να γίνει μια καυστική σάτιρα, μένει σε στερεότυπα, χωρίς να εμβαθύνει στις αιτίες των φαινομένων και με μια λαϊκή διάθεση αποθεώνει τον απλό άνθρωπο και καταδικάζει την εξουσία. Όμως ποιος άραγε την επιλέγει και την επιτρέπει αυτή την εξουσία;

• Υποψίες
• (Abluka)
• Σκηνοθεσία-Σενάριο: Εμίν Αλπέρ
• Παίζουν: Μεχμέτ Οζγκούρ, Μπερκάι Ατές, Τούλιν Όζεν, Μούφιτ Καγιατσάν

Περίληψη:

Ο Καντίρ αποφυλακίζεται υπό έναν δεσμευτικό όρο: να ενταχθεί σε μια μονάδα των μυστικών υπηρεσιών της οποίας τα μέλη εργάζονται ως σκουπιδιάρηδες. Ο αδερφός του, ο Αχμέτ δουλεύει στον δήμο, στην ομάδα που αναλαμβάνει την εξολόθρευση αδέσποτων σκύλων. Η απροθυμία του Αχμέτ να συνδεθεί αδελφικά με τον Καντίρ, παρά την επιμονή του τελευταίου, τον οδηγεί να πλάσει ιστορίες συνωμοσίας, προκειμένου να εξηγήσει την αποστασιοποίηση του αδελφού του. Ο Εμίν Αλπέρ υπογράφει μια θαρραλέα ταινία, όπου οι χειρότεροι εφιάλτες γίνονται πραγματικότητα σε μια Κωνσταντινούπολη, που βρίσκεται παραδομένη στη δίνη μιας απάνθρωπης εξουσίας, και αποσπάει το Ειδικό βραβείο της επιτροπής στη Βενετία.

Ο Καντίρ, ένας πρώην κατάδικος, αποφυλακίζεται με έναν όρο: να δουλεύει σε μια μυστική υπηρεσία της αστυνομίας, που αναζητάει εκρηκτικούς μηχανισμούς στα σκουπίδια. Βγαίνοντας στον πραγματικό κόσμο, αναζητάει πρώτα τον αδερφό του, τον Αχμέτ, ο οποίος με τη σειρά του δουλεύει για τον δήμο, σκοτώνοντας αδέσποτα ζώα. Η γυναίκα του τον έχει εγκαταλείψει, παίρνοντας μαζί της τα δυο παιδιά τους κι εκείνος βρίσκεται σε μια ταραγμένη ψυχολογική κατάσταση, που δεν του επιτρέπει να συνδεθεί με κανέναν. Μέχρι που βρίσκει έναν σκύλο και αποφασίζει με κάθε τρόπο να τον προστατέψει. Ο Καντίρ από την άλλη, παίρνοντας τη δουλειά του πολύ σοβαρά, αρχίζει να καταγράφει τις κινήσεις των γειτόνων, ψάχνοντας για υπόπτους που απειλούν το καθεστώς, ενώ προσπαθεί να χτίσει μια σχέση με τον αδερφό του.

Κάνοντας άλματα μπρος πίσω στο χρόνο, ο Αλπέρ παρουσιάζει τα γεγονότα από διαφορετική οπτική κάθε φορά. Τα ίδια περιστατικά θα μπορούσαν να είναι κομμάτι μιας φαντασίωσης, ενός εφιάλτη των κεντρικών ηρώων, ή κι απολύτως ρεαλιστικά. Έτσι με ένα παιχνίδι που κινείται ανάμεσα στα όρια της πραγματικότητας και της παραίσθησης, δημιουργεί ένα περιβάλλον τρόμου, που καταδυναστεύει τις ζωές των προσώπων. Οι ήρωές του είναι ανθρωπάκια, δέσμια ενός συστήματος που τα χρησιμοποιεί. Όμως ο Αλπέρ τούς δίνει το δικαίωμα να μπορούν να επιλέξουν: κι εκείνοι επιλέγουν την καταστροφή τους.

Κινηματογραφώντας τις φτωχικές γειτονιές της Κωνσταντινούπολης και χωρίς να οριοθετεί χρονικά το πλαίσιο της ταινίας του, ο Τούρκος σκηνοθέτης αποτυπώνει με τόλμη την απειλή που πλανιέται στην πατρίδα του κι αποκαλύπτει την ευθύνη όλων απέναντι σ’ ένα κράτος βίας. Έξυπνα αποφεύγει τις επικαιρικές αναφορές κι έτσι δημιουργεί ένα δυνατό θρίλερ, με ψυχολογικά στοιχεία, όπου το σύστημα και ο πολίτης εξίσου συμμετέχουν και γίνονται φορείς του φόβου.

Τα πρόσωπα τρελαίνονται κι η τρέλα τελικά γίνεται η καθημερινότητά τους, χωρίς καμία ελπίδα διαφυγής. Τις περισσότερες φορές ο Αλπέρ καταφέρνει να κινηθεί αποτελεσματικά ανάμεσα στον εφιάλτη και στον ρεαλισμό, δημιουργώντας μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Όταν το δύσκολο εγχείρημά του επιτυγχάνει, οι συσχετισμοί του λειτουργούν εντυπωσιακά. Ο θεατής πάντα καλείται να επιλέξει τι να δεχτεί ως πραγματικό ή όχι, όπως ακριβώς και τα πρόσωπα του δράματος. Έτσι καταφέρνει να φτιάξει μια άκρως πολιτική ταινία και στέκεται με θάρρος απέναντι σε ένα σύστημα που καλλιεργεί τον τρόμο, χωρίς να απαλλάσσει το άτομο από την προσωπική του ευθύνη.

Προβάλλονται επίσης τα ντοκιμαντέρ:

• EL GRECO- ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ
• Eρευνα-κείμενα- παραγωγή-σενάριο-σκηνοθεσία: Λευτέρης Χαρωνίτης

Περίληψη:

H ένατη ταινία του Λευτέρη Χαρωνίτη, που για τριάντα και πλέον χρόνια ασχολείται με την έρευνα της ζωής και του έργου του Μεγάλου Κρητικού. Μετά τις 6 ταινίες για λογαριασμό της ΕΡΤ με θέμα τον Θεοτοκόπουλο, επανέρχεται με τις «προσωπογραφίες», και όπως λέει, δεν έχει τελειώσει ακόμη. Η ταινία είναι μια προσέγγιση μέσα από νέες πληροφορίες της ζωής και του έργου του ζωγράφου μέσα από τις προσωπογραφίες του. Η πολύχρονη έρευνα σε αρχεία, μουσεία, πινακοθήκες, γκαλερί και ιδιωτικές συλλογές σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Αγγλία και ΗΠΑ δικαιολογεί τον αριθμό των ταινιών για αυτόν τον σπουδαίο καλλιτέχνη, για τον οποίο εμφανίζονται στο προσκήνιο νέα στοιχεία και πτυχές της προσωπικότητάς του. Η εμμονή του σκηνοθέτη να επανέρχεται κατά καιρούς με ένα νέο κινηματογραφικό έργο στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο φανερώνει, όπως ο ίδιος δηλώνει, «την ανάγκη του να επικοινωνεί με ένα από τα πλέον ανήσυχα και πρωτοπόρα πνευματικά φαινόμενα όλων των εποχών για να καλύπτει προσωπικές, πνευματικές του ανάγκες».

• Τα Σημάδια του Ουρανού
• Σενάριο – Σκηνοθεσία: Μάρω Αναστοπούλου

Το ντοκιμαντέρ της Μάρως Αναστοπούλου προβλήθηκε για πρώτη φορά στο 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και βραβεύτηκε από την Διεθνή Επιτροπή Κινηματογράφου Fipresci. Στην απόμακρη Αμοργό οι άνθρωποι μοχθούν κι απολαμβάνουν τη ζωή με το δικό τους μοναδικό τρόπο. Ο καπετάν Κωνσταντής και ο Λεωνίδας ο βοσκός έχουν ζήσει όλη τους τη ζωή σε αυτή τη μικρή γωνιά της γης κι όμως δεν γνωρίζονται.

Η καθημερινότητά τους καθορίζεται από μία κοινή παράμετρο: τα σημάδια τ’ ουρανού. Οι Αμοργιανοί κουβαλούν γνώσεις αιώνων για την πρόβλεψη του καιρού. Είναι τα σημάδια του ουρανού, οι άνεμοι, τα αστέρια, τα σύννεφα και η θάλασσα που τους μηνύουν για το αύριο. Ο αέναος κύκλος της ζωής είναι ο κύκλος των εποχών, της γέννησης και του θανάτου, μα και μία διαρκής υπενθύμιση της απλής ομορφιάς που πλέει ανενόχλητη γύρω μας. Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί στις 4 και 5 Μαρτίου στον κινηματογράφο Άστορ στις 16:00. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με την σκηνοθέτη.