Τέσσερα κλασικά βιβλία από γυναίκες συγγραφείς που πρέπει να διαβάσετε έστω μία φορά στη ζωή σας
Ο Κωστής Παπαγιώργης είχε περιγράψει ότι τα βιβλία υπήρξαν ο πιο ζωτικός κι ακατάλυτος δεσμός του με τον κόσμο. Και πράγματι, αποτελούν μία από τις σημαντικότερες συνδέσεις με την ζωή, τους ανθρώπους και τον κόσμο γύρω τους και ανεξάρτητα από το είδος τους, είναι μια ανεξάντλητη πηγή σοφίας και φαντασίας.
Αυτό το απέδειξαν πολλές γυναίκες στο παρελθόν. Συγγραφείς που είτε κατακρίθηκαν είτε επαινέθηκαν, είτε έγιναν αντικείμενο φόβου είτε θαυμασμού, βρήκαν το θάρρος να αφηγηθούν ιστορίες με τη δική τους πένα. Δεν φοβήθηκαν τις συνέπειες και επικεντρώθηκαν, χωρίς αμφιβολία, στην κληρονομιά που θα άφηναν πίσω τους.
Οι γυναίκες που ανέδειξαν την λογοτεχνία
Η Βιρτζίνια Γουλφ, η Τζέιν Όστεν και η Μαίρη Σέλεϊ, με τα έργα τους, μας υπενθύμισαν τη δύναμη της ανάγνωσης. Σήμερα, οι λέξεις τους συνεχίζουν να αντηχούν στις ψυχές μας, αποδεικνύοντας την διαχρονικότητά τους.
Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί η υπεραπλούστευση, τα σύντομα reels και η συνεχής βιασύνη, η λογοτεχνία, ευτυχώς, συνεχίζει να γεννά παθιασμένα συναισθήματα. Γι’ αυτό, συγκεντρώσαμε ορισμένα από τα πιο σημαντικά κλασικά έργα που έχουν γραφτεί από γυναίκες και που ποτέ δεν θα πρέπει να περάσουν απαρατήρητα.
Τα 4 must- read βιβλία από γυναίκες συγγραφείς
Βιρτζίνια Γουλφ, Ένα δικό της δωμάτιο
Η Βρετανίδα συγγραφέας υπήρξε πρωτοπόρος με πολλούς τρόπους. Αγωνίστηκε για χρόνια για την αυτονομία και την ελευθερία των γυναικών και ένα από τα αριστουργήματά της είναι το Ένα Δικό της Δωμάτιο (A Room of One’s Own).
Το 1928, κλήθηκε να δώσει μια σειρά διαλέξεων σχετικά με τις γυναίκες και το μυθιστόρημα. Τότε διατύπωσε μια ωραία ερώτηση: Τι χρειάζονται οι γυναίκες για να γράψουν καλή λογοτεχνία; Η απάντησή της, τόσο απλή όσο και επαναστατική, ήταν: «ένα δικό τους δωμάτιο», ή με άλλα λόγια, πλήρης ανεξαρτησία.
Στο δοκίμιό της, αναπτύσσει αυτήν την ιδέα, εξετάζοντας με οξύτητα την πραγματικότητα της γυναικείας κατάστασης και τον αγώνα για πνευματική ελευθερία. Μέσα από τις σελίδες της, φωτίζει τις προκλήσεις και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες συγγραφείς και υπερασπίζεται το δικαίωμα τους να έχουν χώρο και χρόνο για να δημιουργήσουν.
Λουίζα Μέι Άλκοτ, Μικρές Κυρίες
Ένα ακόμη κλασικό έργο που είδαμε πολλές και στην μεγάλη οθόνη είναι το «Μικρές Κυρίες» (Little Women), όπου σε μία από τις πιο επιτυχημένες εκδοχές του πρωταγωνιστεί η Έμα Γουάτσον.
Η ιστορία αφηγείται την ζωή τεσσάρων αδελφών και συγκεκριμένα της Μεγκ, της Τζο, της Μπεθ και της Έιμι, οι οποίες, μετά την αναχώρηση του κυρίου Μαρτς για τον πόλεμο, μένουν στο σπίτι μαζί με τη μητέρα τους, τη θεία τους και τους φίλους τους, αντιμετωπίζοντας τις χαρές και τις δυσκολίες της ζωής στη Νέα Αγγλία. Σε αυτό το περιβάλλον, η κάθε μία μαθαίνει, ωριμάζει και διαμορφώνει τη δική της προσωπικότητα.
Η εμβληματική αυτή νουβέλα της Λουίζα Μέι Άλκοτ παρουσιάζεται, επομένως, ως μια στοχαστική ματιά στα όνειρα και την αναζήτηση της ευτυχίας, αλλά και στην ανάγκη να βρει κανείς τον δικό του δρόμο, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις.
Έμιλι Μπροντέ, Ανεμοδαρμένα Ύψη
Πρόκειται για το μοναδικό μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ που δημοσιεύτηκε το 1847 και έγινε σημείο αναφοράς για το ρομαντικό είδος.
Η ιστορία κινείται για τον κύριο ΛοκΓουντ, ο οποίος φτάνει στα Ανεμοδαρμένα Ύψη για να διαπραγματευτεί για ένα ενοίκιο με τον ιδιοκτήτη της περιουσίας. Η οικονόμος Nelly Dean του αφηγείται την ιστορία της έπαυλης και των κατοίκων της. Ο κύριος Έρνσο λοιπόν ζούσε εκεί με τα παιδιά του, τον Χίντλεϊ και την Κάθριν, μέχρι που έφερε ένα ορφανό από τη Λίβερπουλ, τον Χιθκλιφ, τον οποίο αντιμετώπισε σαν ένα ακόμη παιδί της οικογένειας.
Ο Χιθκλιφ και η Κάθριν δεν αργούν να ζήσουν έναν μοναδικό έρωτα. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Έρνσο, ο αδερφός της κληρονόμησε την έπαυλη και μετέτρεψε τον Χιθκλιφ σε υπηρέτη, ενώ η Κάθριν σκέφτεται πως πρέπει να παντρευτεί κάποιον αντάξιό της, με παιδεία και κοινωνική θέση. Έτσι λοιπόν κάθε ισορροπία κλονίζεται. Πρόκειται για ένα έργο γεμάτο αγάπη, πάθος και εκδίκηση, που θίγει θέματα που παραμένουν διαχρονικά και οικουμενικά.
Μάλιστα φέτος, θα δούμε στις κινηματογραφικές αίθουσες την ομώνυμη και πολυαναμενόμενη ταινία στην οποία πρωταγωνιστούν Μάργκοτ Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι.
Τζέιν Όστεν, Περηφάνεια και Προκατάληψη
Η «Υπερηφάνεια και Προκατάληψη» (Pride and Prejudice) είναι, δίχως αμφιβολία, ένα από τα αριστουργήματα της Τζέιν Όστεν. Δημοσιευμένο το 1813, απεικονίζει την αγγλική κοινωνία της εποχής μέσα από τις ρομαντικές περιπέτειες της οικογένειας Μπένετ, πέντε ανύπαντρων αδελφών που προσπαθούν να βρουν την αγάπη και την ευτυχία.
Μεταξύ ερωτικών διλημμάτων και κοινωνικών προσδοκιών το έργο παρουσιάζεται ως μια μορφή στοχασμού για τα κοινωνικά θέματα και τις αντιφάσεις μιας εποχής γεμάτης προκαταλήψεις. Η διαχρονική ιστορία του, επικεντρωμένη σε καθολικές αξίες, έχει οδηγήσει σε πολλές μεταφορές και προσαρμογές.
Η πιο πρόσφατη κινηματογραφική παραγωγή του βιβλίου, που κυκλοφόρησε το 2005 από τον Τζο Ράιτ, με πρωταγωνιστές την Κίρα Νάιτλι και τον Μάθιου ΜακΦάιντεν, αποτέλεσε μία από τις πιο πολυβραβευμένες και δημοφιλείς εκδοχές.
