Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Οι παραστάσεις που ανεβαίνουν φέτος στην Επίδαυρο
Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου ανοίγει το 2026 έναν νέο κύκλο με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, ο οποίος αντιμετωπίζει το φετινό πρόγραμμα ως τμήμα ενός ευρύτερου, τριετούς «Όλου».
Η φετινή εικόνα του προγράμματος της Επιδαύρου που ανακοινώθηκε δείχνει καθαρά αυτή την κατεύθυνση: επιστροφή της όπερας στο αρχαίο θέατρο, έντονη παρουσία του χορού, διεθνείς συνεργασίες, αλλά και κωμωδία, με τον Αριστοφάνη να επανέρχεται δυναμικά ύστερα από την περσινή απουσία του.
Παράλληλα, κλασικά έργα φωτίζονται από νέες σκηνοθετικές ματιές που δεν φοβούνται να αγγίξουν ζητήματα εξουσίας, φύλου, πολέμου, συλλογικού τραύματος και ταυτότητας.
Τι θα δούμε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου το καλοκαίρι
Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026 μάς καλεί να ανακαλύψουμε ξανά το αρχαίο δράμα στην Επίδαυρο μέσα από σύγχρονες ματιές, διεθνείς συνεργασίες και ποικίλες μορφές παραστατικών τεχνών:
«Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι/ 20 Ιουνίου 2026 -Εθνική Λυρική Σκηνή
Τα Επιδαύρια ανοίγουν με έναν ισχυρό συμβολισμό: η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει για μία μοναδική βραδιά τη «Μήδεια» του Κερουμπίνι, έξι δεκαετίες μετά τη θρυλική παραγωγή του 1961. Πρόκειται για μια ανασύνθεση της ισοτρικής παράστασης, με τα υλικά του σήμερα, σε διάλογο με το παρελθόν, στο πλαίσιο του θεματικού άξονα της Λυρικής Σκηνής για την «όπερα του μέλλοντος».
Η νέα δημιουργική ομάδα αντλεί από τα σκηνοθετικά ίχνη του Αλέξη Μινωτή και τον εικαστικό κόσμο του Γιάννη Τσαρούχη, χωρίς να επιχειρεί αναπαράσταση. Η Μήδεια επιστρέφει ως τραγική φιγούρα που κουβαλά μνήμη, ιστορία και σύγχρονη αγωνία, με την Άννα Πιρότσι στον απαιτητικό ομώνυμο ρόλο. Η παρουσία της όπερας στην Επίδαυρο αποκτά έτσι χαρακτήρα ιστορικό αλλά και απολύτως παρόντα.
«Πέρσες» του Αισχύλου/ 3 & 4 Ιουλίου -Χρήστος Θεοδωρίδης
Η πρώτη κάθοδος του Χρήστου Θεοδωρίδη στην Επίδαυρο συνοδεύεται από το αρχαιότερο σωζόμενο έργο της ελληνικής δραματουργίας. Οι «Πέρσες» προσεγγίζονται όχι ως ιστορικό μνημείο, αλλά ως θρήνος διαρκής και επίκαιρος. Με έναν πολυπρόσωπο Χορό που δεν εγκαταλείπει ποτέ τη σκηνή, η παράσταση εστιάζει στην απώλεια, στη μνήμη και στη συλλογική αδυναμία απέναντι στην καταστροφή.
Η ήττα στη Σαλαμίνα γίνεται αφορμή για να ακουστούν ονόματα νεκρών που θα μπορούσαν να ανήκουν στο σήμερα, μετατρέποντας το αρχαίο αντιπολεμικό κείμενο σε σχόλιο πάνω στη σύγχρονη εμπειρία του πολέμου και του τραύματος.
«Άλκηστις» του Ευριπίδη/ 17 & 18 Ιουλίου- Δημήτρης Καραντζάς & «Τρωάδες» / 31 Ιουλίου & 1 Αυγούστου -Ελένη Ευθυμίου
Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει δύο όψεις του Ευριπίδη με έντονο πολιτικό φορτίο. Ο Δημήτρης Καραντζάς σκηνοθετεί την «Άλκηστι», μετατρέποντάς την σε μια σκοτεινή παραβολή για τη θυσία, την εξουσία και το φύλο. Η πράξη της αυτοθυσίας διαβάζεται ως δημόσια, θεσμοθετημένη βία, θέτοντας ερωτήματα για την ευθύνη της κοινωνίας απέναντι στον θάνατο και την ανισότητα.
Στις «Τρωάδες», η Ελένη Ευθυμίου εστιάζει στο σώμα ως πεδίο μνήμης και βίας. Ένα πολυφωνικό σύνολο ερμηνευτών, με και χωρίς αναπηρία, αναδεικνύει την απώλεια όχι ως ατομικό γεγονός, αλλά ως συλλογική εμπειρία. Οι γυναίκες της Τροίας δεν εκπροσωπούν μόνο το παρελθόν, αλλά κάθε σώμα που η Ιστορία επιλέγει να σιωπήσει.
«Ειρήνη» του Αριστοφάνη/ 24 & 25 Ιουλίου -Νίκος Καραθάνος & «Λυσιστράτη»/ 21 & 22 Αυγούστου -Αστέριος Πελτέκης
Ύστερα από ένα καλοκαίρι απουσίας, ο Αριστοφάνης επιστρέφει δυναμικά.
Ο Νίκος Καραθάνος, με συνοδοιπόρους τον Φοίβο Δεληβοριά- που υπογράφει
τη διασκευή, το πρωτότυπο κείμενο και τα τραγούδια -και τον Άγγελο Τριανταφύλλου, παρουσιάζει την «Ειρήνη» ως γιορτή αλλά και πράξη αντίστασης. Το έργο γίνεται ένα λαϊκό πανηγύρι απέναντι στην παράνοια του πολέμου, με το χιούμορ να λειτουργεί ως μηχανισμός αποδόμησης της βίας και των συμφερόντων.
Η «Λυσιστράτη» του Αστέριου Πελτέκη, σε παραγωγή του ΚΘΒΕ, αντιμετωπίζεται ως βαθύτατα πολιτικό έργο. Η αποχή των γυναικών από τον έρωτα μεταφράζεται σε συνειδητή άρνηση συμμετοχής σε έναν φαύλο κύκλο φθοράς. Το σώμα, η επιθυμία και η φροντίδα επιστρέφουν στον δημόσιο λόγο ως εργαλεία επανεκκίνησης μιας κοινωνίας σε κρίση.
«Αντιγόνη» του Σοφοκλή/ 7 & 8 Αυγούστου - του Alan Lucien Øyen
Η «Αντιγόνη» έρχεται από τη Νορβηγία σε μια ριζοσπαστική προσέγγιση που ενώνει λόγο και κίνηση. Ο Alan Lucien Øyen, μαζί με την ομάδα winter guests και συνεργάτες του Tanztheater Wuppertal, απογυμνώνει το έργο από τον ρητορικό του μανδύα και εστιάζει στο κόστος της σύγκρουσης.
Η τραγωδία μετατρέπεται σε σωματική εμπειρία, όπου το καθήκον, η ηθική και η εξουσία συγκρούονται χωρίς διδακτισμό. Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: τι σημαίνει πράξη όταν ο νόμος και η δικαιοσύνη δεν συμπίπτουν;
«Ίων» του Ευριπίδη/ 28 & 29 Αυγούστου -Θωμάς Μοσχόπουλος
Η Επίδαυρος κλείνει με την επιστροφή του Θωμά Μοσχόπουλου με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και τον «Ίωνα», ένα από τα πιο αινιγματικά έργα του Ευριπίδη. Ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό, ο νεαρός ήρωας αναζητά την ταυτότητά του σε έναν κόσμο όπου η αλήθεια αποκαλύπτεται σταδιακά και ποτέ ολοκληρωτικά.
Η παράσταση αναδεικνύει το παιχνίδι ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, στο γνωστό και το άγνωστο, αφήνοντας το ζήτημα του «ανήκειν» ανοιχτό -όπως ακριβώς και στη σύγχρονη εμπειρία.
