Η Έλενα Ξυδιά έπαιξε πιάνο στο θρυλικό ιταλικό μοναστήρι του «Ονόματος του Ρόδου»
Στη σκοτεινή γοητεία της Sacra di San Michele, εκεί όπου ο Umberto Eco εμπνεύστηκε το «Όνομα του Ρόδου», η Έλενα Ξυδιά δημιούργησε με το πιάνο της κινηματογραφικό ταξίδι γεμάτο μυστήριο και μουσική.
Στην κορυφή ενός βουνού της Βόρειας Ιταλίας, εκεί όπου η πραγματικότητα μοιάζει να χάνει τα όριά της, η Sacra di San Michele στέκει σαν πέτρινο όραμα ανάμεσα στον ουρανό και τη σιωπή. Δεν είναι απλώς ένα μοναστήρι. Είναι ένας τόπος που κουβαλά ιστορίες, θρύλους και μια αίσθηση μυστηρίου που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις.
Δεν είναι τυχαίο πως εκεί βρήκε έμπνευση ο Umberto Eco για να δημιουργήσει την ατμόσφαιρα του εμβληματικού «Όνομα του Ρόδου». Η επιβλητική αρχιτεκτονική, οι πέτρινοι διάδρομοι και η σχεδόν απόκοσμη ενέργεια του χώρου δημιουργούν την αίσθηση πως ο χρόνος έχει σταματήσει.
Η Έλενα Ξυδιά με το πιάνο της στην κορυφή βουνού της Ιταλίας
Σε αυτό ακριβώς το σκηνικό ταξίδεψε η Έλενα Ξυδιά για τη δημιουργία ενός ιδιαίτερου κινηματογραφικού έργου.
Μαζί με τον Πασχάλη, διέσχισαν τη διαδρομή μέχρι την κορυφή με τα πόδια, αφήνοντας πίσω τους τους ήχους της πόλης και μπαίνοντας σταδιακά σε έναν κόσμο διαφορετικό, σχεδόν μυσταγωγικό.
Το ηλιοβασίλεμα έντυνε με κόκκινες αποχρώσεις τις πέτρες του μοναστηριού, ενώ ο αέρας περνούσε μέσα από τις καμάρες δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα κινηματογραφική. Όσο το φως χανόταν, η Sacra di San Michele έμοιαζε να μεταμορφώνεται σε κάτι περισσότερο από ιστορικό μνημείο: σε έναν ζωντανό θρύλο.
Το επόμενο πρωινό, λίγο πριν ξημερώσει, οι μοναχοί άνοιξαν τις πύλες του μοναστηριού για το γύρισμα. Και τότε συνέβη κάτι σχεδόν αδιανόητο: ένα ελληνικό πιάνο τοποθετήθηκε μπροστά από την κεντρική πύλη, στα 900 μέτρα υψόμετρο, δημιουργώντας μια εικόνα που έμοιαζε βγαλμένη από κινηματογραφική φαντασία.
Η κάμερα κατέγραφε κάθε στιγμή, όμως -όπως περιγράφουν οι ίδιοι οι δημιουργοί -υπήρχαν στιγμές που δεν μπορούσαν να αποτυπωθούν. Υπόγειοι διάδρομοι, μυστικές διαδρομές, πέτρινες στοές και μια αίσθηση ότι το μοναστήρι έκρυβε κάτι βαθύτερο από την ιστορία του.
Ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό μυστικό της Sacra di San Michele: πως όσοι φεύγουν από εκεί, αφήνουν πάντα ένα κομμάτι του εαυτού τους πίσω.
