Τι βλέπουμε στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: Οι 10 παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσετε φέτος

Από την Αρχαία Μεσσήνη μέχρι τις σκηνές του Μεγάρου Χορού, το φετινό Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας μετατρέπει ολόκληρη την πόλη της Καλαμάτας σε έναν ζωντανό χάρτη σύγχρονης κίνησης και καλλιτεχνικής συνάντησης.

Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας επιστρέφει από τις 17-26 Ιουλίου με ένα από τα πιο εξωστρεφή και πολυσυλλεκτικά προγράμματα των τελευταίων χρόνων. Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Τζένη Αργυρίου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η διοργάνωση διευρύνει τη σχέση της με τον δημόσιο χώρο, τη συλλογικότητα και τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, προτείνοντας τον χορό ως μια μορφή ζωντανού διαλόγου με την εποχή.

Δράσεις απλώνονται στην Κεντρική Πλατεία, στο Πάρκο Σιδηροδρόμων, σε πόλεις της Πελοποννήσου αλλά και στην Αρχαία Μεσσήνη, που ενεργοποιείται για πρώτη φορά ως χώρος performance και συμμετοχικής εμπειρίας.

Η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ, Τζένη Αργυρίου/ Φωτογραφία: Archlabyrinth

Παράλληλα, ενισχύεται η διεθνής του ταυτότητα με σημαντικούς δημιουργούς από το εξωτερικό, νέες συνεργασίες με κορυφαίους πολιτιστικούς φορείς και μια σαφή έμφαση στη συμπερίληψη, την προσβασιμότητα και τη σύνδεση του ελληνικού χορού με διεθνή δίκτυα.

Ποιες παραστάσεις ξεχωρίζουμε στο φετινό Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Ανάμεσα στις δεκάδες δράσεις, performances και διεθνείς συμμετοχές του φετινού προγράμματος, ξεχωρίσαμε δέκα παραστάσεις που συμπυκνώνουν ιδανικά το φετινό στίγμα του Φεστιβάλ:

He Who Falls, Μέγαρο Χορού Καλαμάτας -Κεντρική Σκηνή, 17 & 18 Ιουλίου

Yoann Bourgeois Art Company_He who falls/ Φωτογραφία: Géraldine Aresteanu

Ο Yoann Bourgeois φέρνει στην Καλαμάτα ένα από τα πιο εμβληματικά έργα του σύγχρονου ευρωπαϊκού χορού. Στο He Who Falls, έξι σώματα προσπαθούν να επιβιώσουν πάνω σε μια ασταθή κινούμενη πλατφόρμα, σε μια παράσταση που μετατρέπει τη βαρύτητα, την ισορροπία και την πτώση σε σκηνική ποίηση. Με έντονη θεατρικότητα και σχεδόν κινηματογραφική ένταση, το έργο μιλά για την ανθρώπινη εύθραυστη συνύπαρξη σε έναν κόσμο που συνεχώς μετακινείται κάτω από τα πόδια μας.

Mercury Rising, Μέγαρο Χορού Καλαμάτας -Εναλλακτική Σκηνή, 18 & 19 Ιουλίου

Mercury Rising/ Φωτογραφία: Cecilia Gaeta

Ο Jefta van Dinther παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με ένα έργο που εξερευνά τη γλώσσα πέρα από τις λέξεις. Εμπνευσμένο από τη νοηματική γλώσσα και δημιουργημένο μαζί με κωφούς και ακούοντες performers, το Mercury Rising μετατρέπει το σώμα σε φορέα επικοινωνίας, έντασης και συναισθήματος. Η παράσταση ισορροπεί ανάμεσα στη σωματικότητα και την ηχητική εμπειρία, δημιουργώντας ένα βαθιά αισθητηριακό περιβάλλον.

IT’S THE END OF THE AMUSEMENT PHASE, Μέγαρο Χορού Καλαμάτας -Εναλλακτική Σκηνή, 20 Ιουλίου

IT’S THE END OF THE AMUSEMENT PHASE/ Φωτογραφία: Πηνελόπη Γερασίμου

Η Χαρά Κότσαλη υπογράφει ένα σόλο υψηλής έντασης που μοιάζει με εξαντλητικό χορευτικό μαραθώνιο. Με αφετηρία τη συλλογική μνήμη, την pop κουλτούρα και την προσωπική φθορά, η παράσταση κινείται ανάμεσα στην έκρηξη και την κατάρρευση. Το έργο έχει ήδη ξεχωρίσει διεθνώς, συμμετέχοντας στο Aerowaves Twenty26, και επιβεβαιώνει τη δυναμική παρουσία της νέας ελληνικής χορογραφικής σκηνής.

Tempo, Μέγαρο Χορού Καλαμάτας -Κεντρική Σκηνή, 20 Ιουλίου

Tempo/ Φωτογραφία: Kalle Nio

Ο εικαστικός και illusion artist Kalle Nio και ο χορογράφος Fernando Melo δημιουργούν μια παράσταση που μοιάζει να αιωρείται ανάμεσα στη μαγεία και τον σύγχρονο χορό. Το Tempo παίζει με την αντίληψη του χρόνου, τις ψευδαισθήσεις και την αίσθηση του αδύνατου, μέσα από σκηνικές εικόνες που ακροβατούν ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα.

Amazigh in Situ, αρχαία Μεσσήνη, 22 Ιουλίου

Amazigh in Situ/ Φωτογραφία: Ernest Mandap

Μία από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές του φετινού φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στην Αρχαία Μεσσήνη. Ο Filipe Lourenço αντλεί έμπνευση από τον παραδοσιακό συλλογικό χορό Ahidous του Μαρόκου και δημιουργεί μια performance που συνδέει τη μνήμη, την κοινότητα και τον δημόσιο χώρο. Η βραδιά ολοκληρώνεται με ζωντανή μουσική και συμμετοχή του κοινού, μετατρέποντας τον αρχαιολογικό χώρο σε σημείο σύγχρονης συλλογικής εμπειρίας.

Guintche (Live Version), Μέγαρο Χορού Καλαμάτας, Εναλλακτική Σκηνή, 23 & 24 Ιουλίου

 Guintche (Live Version)/ Φωτογραφία: Bob_Lima

Η εκρηκτική Marlene Monteiro Freitas παρουσιάζει ένα από τα πιο αναγνωρισμένα σόλο της τελευταίας δεκαετίας. Στο Guintche, το σώμα αλλάζει συνεχώς μορφές και ταυτότητες, κινείται ανάμεσα στον χορό, την τελετουργία και την performance art. Με ζωντανή μουσική επί σκηνής και μια ακατέργαστη ενέργεια που καθηλώνει, η παράσταση λειτουργεί σαν μια διονυσιακή έκρηξη κίνησης και ρυθμού.

Maldonne, Μέγαρο Χορού Καλαμάτας -Κεντρική Σκηνή, 23 Ιουλίου

Η ανερχόμενη Γαλλίδα χορογράφος Leïla Ka φέρνει στην Ελλάδα το πρώτο της ομαδικό έργο, ένα δυναμικό σχόλιο πάνω στη γυναικεία ταυτότητα και τους κοινωνικούς ρόλους. Πέντε γυναίκες αλλάζουν συνεχώς κοστούμια, ρυθμούς και διαθέσεις, σε μια σκηνική σύνθεση γεμάτη ένταση, ειρωνεία και συναίσθημα. Το Maldonne έγινε διεθνές φαινόμενο περιοδείας και θεωρείται ήδη μία από τις πιο ισχυρές νέες φωνές του ευρωπαϊκού χορού.

Do Birds Dream of Flying?, Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας, 21 Ιουλίου

Do Birds Dream of Flying/ Φωτογραφία: Schaina_Fischera

Οι Fabla Collective παρουσιάζουν μια εντυπωσιακή υπαίθρια performance που συνδυάζει χορό, τσίρκο και σωματικό θέατρο. Στο κέντρο της δράσης βρίσκεται μια περιστρεφόμενη αιωρούμενη σκάλα, πάνω στην οποία οι performers δοκιμάζουν τα όρια της ισορροπίας και της βαρύτητας. Το αποτέλεσμα είναι μια ποιητική μελέτη πάνω στην ελευθερία, τον κίνδυνο και την ανθρώπινη επιθυμία για πτήση.

Mariposa, Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας, 24 Ιουλίου

Mariposa/ Φωτογρσφία:Arnaud Beleen

Ο θρυλικός David Zambrano παρουσιάζει μια αυτοσχεδιαστική solo performance που γεννιέται ζωντανά μπροστά στο κοινό. Με εργαλεία τις τεχνικές που διδάσκει επί δεκαετίες διεθνώς, ο Zambrano δημιουργεί κάθε φορά ένα διαφορετικό σκηνικό σύμπαν, βασισμένο στη ροή, την αμεσότητα και τη σωματική ελευθερία. Μια σπάνια ευκαιρία να δει κανείς από κοντά έναν από τους σημαντικότερους δασκάλους του σύγχρονου χορού.

Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι, Μέγαρο Χορού Καλαμάτας, Κεντρική Σκηνή, 25 & 26 Ιουλίου

Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι/ Φωτογραφία: Duško Vukic

Το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής κλείνει το φεστιβάλ με ένα νέο έργο του Γιώργου Κουμεντάκη βασισμένο σε ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη. Με ζωντανή μουσική, αναφορές στον αμανέ και χορογραφίες από την Πατρίσια Απέργη, την Εύα Γεωργιτσοπούλου και τον Ηλία Χατζηγεωργίου, η παράσταση παντρεύει την ελληνική μουσική παράδοση με μια σύγχρονη κινησιολογική γλώσσα, σε ένα ποιητικό και βαθιά ατμοσφαιρικό φινάλε.