Η πιο κομψή εναλλακτική στις βουκαμβίλιες για να γεμίσετε τη βεράντα με λουλούδια χωρίς να τη φορτώσετε
Την άνοιξη, κάποια λουλούδια γεμίζουν μια βεράντα με χρώμα και μάλιστα καταφέρνουν να την κάνουν να μοιάζει σαν να έχει βγει από ένα ήσυχο ξενοδοχείο χαμένο ανάμεσα στα ιαπωνικά βουνά.
Και μπορεί η βουκαμβίλια να ξεχωρίζει για τα μεγάλα άνθη της, την ανθεκτικότητά της σε εξωτερικούς χώρους και μια εκλεπτυσμένη αισθητική που μεταμορφώνει κάθε χώρο αλλά υπάρχει και ένα άλλο φυτό, που κάνει το ίδιο: η καμέλια, η οποία παίζει σε μια εντελώς διαφορετική κατηγορία από την κλασική μεσογειακή γλάστρα.
Ενώ τα γεράνια και οι βουκαμβίλιες εξακολουθούν να κυριαρχούν σε μπαλκόνια όλης της χώρας, όλο και περισσότεροι λάτρεις των φυτών αναζητούν είδη πιο κομψά, ικανά να δώσουν έναν πιο εκλεπτυσμένο χαρακτήρα στον εξωτερικό χώρο. Η ιαπωνική καμέλια ταιριάζει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία: μεγάλα άνθη, γυαλιστερά φύλλα και μια γλυπτική αισθητική ακόμη κι όταν δεν βρίσκεται σε πλήρη ανθοφορία.
Λευκά, ροζ και κόκκινα άνθη
Η ιαπωνική καμέλια (Camellia japonica) είναι ένας θάμνος με καταγωγή από την Ασία που μπορεί να καλλιεργηθεί τόσο σε κήπο όσο και σε γλάστρα. Πρόκειται για ένα πολυετές φυτό ιδιαίτερα εκτιμημένο για τη διάρκεια και το μέγεθος των λουλουδιών του, τα οποία μπορεί να εμφανίζονται σε αποχρώσεις λευκού, ροζ, κόκκινου ή ακόμη και σε δίχρωμους συνδυασμούς.
Μέρος της γοητείας του βρίσκεται επίσης στην εποχή που ανθίζει. Ενώ πολλά καλλωπιστικά φυτά ανθίζουν κυρίως την άνοιξη και το καλοκαίρι, η καμέλια μπορεί να διατηρεί άνθη από τα τέλη του φθινοπώρου μέχρι και την άνοιξη. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για βεράντες που τους χειμερινούς μήνες μένουν αρκετά πιο «άδειες».
Βέβαια, έχει τις ιδιοτροπίες της. Η καμέλια δεν αντέχει καλά τον έντονο άμεσο ήλιο, ειδικά σε θερμά κλίματα. Το ιδανικό είναι να τοποθετείται σε ημισκιά, με καλό φως αλλά με προστασία από τις πιο έντονες ώρες της ημέρας. Σε βεράντες με ανατολικό προσανατολισμό ή σε πιο προστατευμένα σημεία λειτουργεί πολύ καλύτερα από ό,τι σε μπαλκόνια εντελώς εκτεθειμένα στη ζέστη του καλοκαιριού.
Αποφυγή νερών με άλατα
Ένα ακόμη σημαντικό σημείο είναι το χώμα. Όπως συμβαίνει με τις ορτανσίες ή τις αζαλέες, χρειάζεται όξινα εδάφη για να αναπτυχθεί σωστά. Ορισμένοι ειδικοί της κηπουρικής συνιστούν τη χρήση ειδικών υποστρωμάτων για οξύφιλα φυτά και την αποφυγή νερού με πολύ ασβέστιο.
Όσον αφορά το πότισμα, το κλειδί είναι να διατηρείται μια σταθερή υγρασία χωρίς υπερβολές. Το χώμα δεν πρέπει να στεγνώνει εντελώς, αλλά ούτε και να παραμένει μούσκεμα. Είναι ένα φυτό αρκετά ευαίσθητο στις απότομες αλλαγές και στις υπερβολές, κάτι που εξηγεί εν μέρει τη φήμη του ως «δύσκολου» φυτού που το συνοδεύει συχνά.
Τα καλά νέα είναι ότι δεν χρειάζεται επιθετικό κλάδεμα ούτε ιδιαίτερα περίπλοκη συντήρηση. Η αφαίρεση των μαραμένων λουλουδιών και μερικών ξερών κλαδιών συνήθως αρκεί για να διατηρείται ένα ισορροπημένο σχήμα. Επιπλέον, μεγαλώνει αργά, κάτι αρκετά πρακτικό για μικρά μπαλκόνια και μικρές βεράντες.
Είναι επίσης ένα φυτό ιδιαίτερα μακρόβιο. Αν φροντιστεί σωστά μπορεί να ζήσει πάρα πολλά χρόνια και να συνεχίσει να αναπτύσσεται αργά τόσο σε γλάστρα όσο και στο έδαφος. Μάλιστα, ορισμένες καμέλιες σε ευρωπαϊκούς κήπους ανθίζουν για δεκαετίες, ακόμη και αιώνες, σχεδόν κάθε σεζόν.
Το πιο ιδιαίτερο στοιχείο είναι ότι, παρά την ευαίσθητη και κομψή εμφάνισή της, η καμέλια είναι αρκετά πιο ανθεκτική από ό,τι φαίνεται. Το πραγματικό πρόβλημα συνήθως δεν προέρχεται από την έλλειψη φροντίδας, αλλά από την υπερβολική φροντίδα.
