ΔΙΟΡΘΩΜΕΝΟ 12 φυτά που εμποδίζουν τα ζιζάνια να κατακλύσουν τα παρτέρια του κήπου σας
Τα ζιζάνια είναι ίσως ο πιο επίμονος «επισκέπτης» σε κάθε κήπο. Όμως, με τις σωστές φυτεύσεις, μπορείτε να δημιουργήσετε έναν φυσικό φραγμό που δεν αφήνει χώρο στα ανεπιθύμητα φυτά να αναπτυχθούν.
Φλοξ (Phlox subulata)
Αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο και προτιμά καλά στραγγιζόμενα, φτωχά έως μέτρια εδάφη με pH από 6.0 έως 8.0. Πρόκειται για πολυετές φυτό που σχηματίζει χαμηλό, πυκνό τάπητα ύψους 10–15 εκ. και απλώνεται έως περίπου 60 εκ., καλύπτοντας το έδαφος με αειθαλές φύλλωμα και παράγοντας την άνοιξη άνθη σε λευκό, ροζ ή βιολετί χρώμα που προσελκύουν πεταλούδες. Είναι ιδανικό ως εδαφοκάλυψη κάτω από θάμνους και τριανταφυλλιές.
Κερατόστιγμα (Ceratostigma plumbaginoides)
Ευδοκιμεί σε πλήρη ήλιο έως μερική σκιά και προτιμά καλά στραγγιζόμενα, υγρά εδάφη με pH από 6.1 έως 7.8. Είναι δυναμικό εδαφοκαλυπτικό φυτό με έντονα μπλε άνθη στα τέλη καλοκαιριού και εντυπωσιακό φθινοπωρινό φύλλωμα σε κόκκινες και μπορντό αποχρώσεις, ενώ προσελκύει πεταλούδες και κολιμπρί.
Στάχυς ο Βυζαντινός (Stachys byzantina)
Αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο και προτιμά καλά στραγγιζόμενα, μέτρια εδάφη με pH από 6.1 έως 7.8. Σχηματίζει πυκνές ροζέτες από ασημογκρί, βελούδινα φύλλα που δημιουργούν πυκνό χαλί και εξαπλώνεται μέσω ριζωμάτων, ενώ είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό σε ξηρασία, φτωχά εδάφη και βόσκηση από ζώα.
Ελλέβορος ο ανατολικός (Helleborus orientalis)
Ευδοκιμεί σε μερική έως πλήρη σκιά και προτιμά πλούσια, καλά στραγγιζόμενα εδάφη με pH 7.0–8.0. Δημιουργεί πυκνούς, αειθαλείς θυσάνους έως 45 εκ. και ανθίζει στο τέλος του χειμώνα, ενώ χρησιμοποιείται συχνά σε μαζικές φυτεύσεις κάτω από δέντρα.
Πράσινο και χρυσό (Chrysogonum virginianum)
Αναπτύσσεται σε πλήρη έως μερική σκιά και προτιμά πλούσια, καλά στραγγιζόμενα εδάφη με όξινο pH 5.0–6.8. Είναι χαμηλό εδαφοκαλυπτικό με φωτεινά κίτρινα άνθη που ανθίζουν όλο το καλοκαίρι πάνω από πλούσιο πράσινο φύλλωμα και εξαπλώνεται μέσω ριζωμάτων και σπόρων.
Αγιούκα Έρπουσα (Ajuga reptans)
Ευδοκιμεί σε πλήρη ήλιο έως πλήρη σκιά και προτιμά καλά στραγγιζόμενα, μέτρια εδάφη με pH κάτω από 6.0. Σχηματίζει γρήγορα πυκνό χαλί φυλλώματος σε πράσινες, μοβ ή μπορντό αποχρώσεις και παράγει μοβ ανθοφόρες ταξιανθίες την άνοιξη.
Χόστα (Hosta spp.)
Αναπτύσσονται καλύτερα σε μερική έως πλήρη σκιά και προτιμούν πλούσια, καλά στραγγιζόμενα εδάφη με ουδέτερο pH 6.5–7.5. Διαθέτουν μεγάλα, πυκνά φύλλα σε μορφή ροζέτας και ποικίλα μεγέθη, ενώ ανθίζουν το καλοκαίρι με άνθη που προσελκύουν κολιμπρί.
Νεπέτα (Nepeta racemosa)
Ευδοκιμεί σε πλήρη ήλιο έως μερική σκιά και προτιμά καλά στραγγιζόμενα, μέτρια εδάφη με pH 6.0–8.0. Σχηματίζει αρωματικό θάμνο με γκριζοπράσινο φύλλωμα και επαναλαμβανόμενη ανθοφορία από το καλοκαίρι έως το φθινόπωρο, καλύπτοντας γρήγορα το έδαφος.
Αρωματικό σουμάκ (Rhus aromatica)
Αναπτύσσεται σε πλήρη ήλιο έως μερική σκιά και προσαρμόζεται σε εδάφη με pH 5.0–8.0. Είναι χαμηλός θάμνος που απλώνεται έως 2 μέτρα, ιδανικός για κάλυψη μεγάλων επιφανειών, ιδιαίτερα ανθεκτικός σε δύσκολες συνθήκες.
‘Αρκευθος οριζοντιόκλαδος (Juniperus horizontalis)
Αναπτύσσεται καλύτερα σε πλήρη ήλιο και προτιμά καλά στραγγιζόμενα εδάφη με pH 5.0–7.0. Είναι αειθαλές φυτό με έρπουσα ανάπτυξη που αγκαλιάζει το έδαφος και χρησιμοποιείται ευρέως σε ξηρές και ζεστές περιοχές.
Παχυσάνδρα (Pachysandra procumbens)
Ευδοκιμεί σε πλήρη έως μερική σκιά και προτιμά πλούσια, καλά στραγγιζόμενα εδάφη με pH 5.5–6.5. Είναι αργά αναπτυσσόμενο εγγενές εδαφοκαλυπτικό που σχηματίζει πυκνές αποικίες και ανθίζει νωρίς την άνοιξη πριν την εμφάνιση νέου φυλλώματος.
Νάνο γαρύφαλλο (Dianthus gratianapolitanus)
Αναπτύσσονται καλύτερα σε πλήρη ήλιο και προτιμούν καλά στραγγιζόμενα, πλούσια εδάφη με pH 7.0–8.0. Είναι αειθαλές πολυετές με ασημογάλανο φύλλωμα και έντονα ροζ, αρωματικά άνθη την άνοιξη, ενώ προσελκύει πεταλούδες και χρησιμοποιείται ως καλλωπιστικό εδαφοκάλυμμα.
