Ένα διατηρητέο διαμέρισμα του 1930 στην Κυψέλη αναγεννήθηκε χωρίς να χάσει την ταυτότητά του
Σε ένα διατηρητέο διαμέρισμα του 1930 στην Κυψέλη, το Atelier Beta ορίζει εκ νέου την κατοίκηση μέσα από μια ήπια, υλική αρχιτεκτονική παρέμβαση.
Στην Κυψέλη, σε ένα διαμέρισμα 60 τ.μ., ο Γρηγόρης Β. Πετρόπουλος επιλέγει να δουλέψει με τον υπάρχοντα ιστό χωρίς να τον αποδομήσει. Η αφετηρία δεν είναι η ανατροπή της κάτοψης, αλλά η επανανοηματοδότησή της μέσα από καθαρές, στοχευμένες επεμβάσεις που αναδεικνύουν τη δομή, τα ίχνη και τις αντιφάσεις του χώρου.
«Η μελέτη κλήθηκε να διαχειριστεί δύο δεσμευτικές παραμέτρους: τη διατήρηση της υφιστάμενης κάτοψης, καθώς οι ιδιαίτερα παχείς φέροντες τοίχοι απέκλειαν κάθε καθαίρεση, και έναν περιορισμένο προϋπολογισμό», μας λέει ο ιδρυτής του Atelier Beta.
Η συνθήκη αυτή oδηγεί σε έναν σχεδιασμό που βασίζεται στην ακρίβεια και την οικονομία μέσων.
Η κομψή ανακαίνιση του διαμερίσματος των 60 τ.μ. στην Κυψέλη
Η είσοδος οργανώνεται ως πολυγωνικός κόμβος, ένα μικρό χωρικό σημείο αναφοράς που διανέμει τις κινήσεις προς τις επιμέρους λειτουργίες. Από εκεί, το διαμέρισμα αποκαλύπτεται σταδιακά, με τα βαριά τοιχία του κελύφους να παραμένουν παρόντα και να ορίζουν τον ρυθμό της εμπειρίας.
Τα υπάρχοντα ξύλινα δάπεδα και κουφώματα αποκαθίστανται, διατηρώντας την υλικότητα της αρχικής κατασκευής.
«Η ταυτότητα του διαμερίσματος, χαρακτηριστική της Κυψέλης του 1930, διατηρήθηκε μέσα από τα υφιστάμενα ξύλινα δάπεδα, τα κουφώματα και την παραδοσιακή μαρμάρινη γούρνα, στοιχεία που συνομιλούν με λιτές, σύγχρονες παρεμβάσεις, όπως ο ενιαίος καμβάς θερμών, υπόλευκων αποχρώσεων», σημειώνει ο Γρηγόρης Πετρόπουλος.
Οι νέες επιφάνειες λειτουργούν ως ήσυχο υπόβαθρο, επιτρέποντας στα ιστορικά στοιχεία να παραμένουν αναγνώσιμα χωρίς να εξιδανικεύονται. Η επέμβαση στην κάτοψη περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα, με την απομάκρυνση ενός εσωτερικού διαχωριστικού μεταξύ κουζίνας και λουτρού να ενισχύει τη λειτουργική σαφήνεια.
Το δάπεδο ανανεώνεται με εποξειδική επιφάνεια που γεφυρώνει τις παλαιότερες ασυνέχειες, ενώ το μάρμαρο Στύρων χρησιμοποιείται ως σταθερό υλικό αναφοράς σε υγρές ζώνες και επιφάνειες.
Κεντρικό στοιχείο της νέας σύνθεσης αποτελεί η επανατοποθέτηση της μαρμάρινης γούρνας στο κέντρο της κουζίνας, όπου λειτουργεί ταυτόχρονα ως εργαλείο και ως υλικό ίχνος μιας παλαιότερης καθημερινότητας.
Όπως εξηγεί ο αρχιτέκτονας: «Μέσα από αυτά τα δεδομένα προέκυψε φυσικά και μια τρίτη αρχή σχεδιασμού: η ανάδειξη των αυθεντικών υλικών σε διάλογο με νέες προσθήκες, οι οποίες έρχονται σε αρμονία με τον έντονο χαρακτήρα του χώρου».
Η χειρονομία αυτή συνοψίζει τη λογική της επέμβασης -συνέχιση, όχι αντικατάσταση.
Η κάτοψη οργανώνεται σε δύο βασικούς άξονες χρήσης. Το μικρότερο δωμάτιο μετατρέπεται σε καθιστικό με άμεση σχέση προς το μπαλκόνι, ενώ το μεγαλύτερο συγκροτεί μια υβριδική ζώνη τραπεζαρίας και ύπνου.
Η ιδιωτικότητα ρυθμίζεται με υφασμάτινα πετάσματα που επιτρέπουν μεταβολές ανάμεσα σε πλήρη διαφάνεια και απομόνωση, ανάλογα με τη χρήση.
Ο φωτισμός παραμένει ορατός μέσω σχαρών καλωδίων, ενισχύοντας τον τεχνικό χαρακτήρα του εσωτερικού χωρίς να τον εξωραΐζει. Το αποτέλεσμα διαμορφώνεται ως ένας ήρεμος, συνεκτικός χώρος όπου η παλαιότητα και η σύγχρονη παρέμβαση συνυπάρχουν με σαφήνεια και μέτρο.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΡΓΟΥ
Τίτλος: Διαμέρισμα στην οδό Ιεροσολύμων
Αρχιτέκτονας: Atelier Beta -Γρηγόρης Β. Πετρόπουλος
Συνολική επιφάνεια: 60 τ.μ.
Τοποθεσία: Κυψέλη
Φωτογραφίες: Νίκος Κουκλάκης
