Το απόλυτο micro living: Πώς μια οικογένεια πέντε ατόμων ζει σε σπίτι 37 τ.μ. με έξυπνη αρχιτεκτονική
Μια οικογένεια πέντε ατόμων ζει σε ένα σπίτι 37 τ.μ. με ευφυή αρχιτεκτονική που αλλάζει τα δεδομένα.
Η ιστορία μιας πενταμελούς οικογένειας που μετέτρεψε ένα μικρό διαμέρισμα στην Πράγα της Τσεχίας σε πλήρως λειτουργική κατοικία δείχνει πώς ο χώρος μπορεί να επανανοηματοδοτηθεί. Η μετακόμιση σε ιδιόκτητη κατοικία μόλις 37,5 τ.μ. έγινε αφετηρία για έναν ριζικά νέο τρόπο ζωής που βασίζεται στην οργάνωση, την προσαρμοστικότητα και την έξυπνη αρχιτεκτονική σκέψη.
Πρόκειται για την εμπειρία της Jolana Hršelová και του Matěj Šámal, οι οποίοι αποφάσισαν μαζί με τα τρία παιδιά τους να εγκατασταθούν σε ένα ιδιαίτερα μικρό διαμέρισμα στο οποίο κάθε μέλος της οικογένειας μπορούσε να μεταφέρει μόνο δύο κουτιά προσωπικών αντικειμένων.
Πώς μια οικογένεια ζει σε ένα σπίτι 37 τ.μ.
Η επιλογή αυτή δεν ήταν απλώς πρακτική αλλά και συνειδητή, καθώς προηγήθηκε μια περίοδος αναζήτησης και αβεβαιότητας μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο σπίτι.
Όπως αναφέρουν οι ίδιοι στο περιοδικό αρχιτεκτονικής Earch, «ψάχναμε για καιρό ένα δικό μας διαμέρισμα και κάθε φορά κάτι δεν πήγαινε όπως έπρεπε ή νιώθαμε ότι δεν μας έπαιρνε οικονομικά. Πάντα περίσσευε ένα παιδί για να βγαίνουν τα τετραγωνικά».
Το διαμέρισμα τελικά εντοπίστηκε στην περιοχή Dejvice και, παρά το μικρό του μέγεθος για μια οικογένεια πέντε ατόμων, αποτέλεσε τη βάση για μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση κατοίκησης.
Το έργο ανέλαβαν η Alexandra Hoffmann και ο Jakub Hoffmann από το γραφείο hurá studio, οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με την οικογένεια μέσω κοινωνικών δικτύων. Όπως σημειώνουν «ο τρόπος που μοιράζονταν την ιστορία τους μας έκανε να τους προσεγγίσουμε και να προσφέρουμε μια αρχική συμβουλευτική, γιατί το έργο φαινόταν ταυτόχρονα δύσκολο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον».
Κεντρική προϋπόθεση του σχεδιασμού ήταν η απόλυτη αποδοχή του περιορισμένου χώρου. Η κατοικία έπρεπε να φιλοξενεί μόνο ό,τι είναι πραγματικά απαραίτητο για την καθημερινή ζωή. Το γεγονός ότι κάθε μέλος της οικογένειας έφερε μόνο δύο κουτιά αντικειμένων λειτούργησε ως βάση για μια νέα νοοτροπία λιτότητας και οργάνωσης.
Το διαμέρισμα αποτελείται από δύο κύριους χώρους περίπου δώδεκα τετραγωνικών μέτρων ο καθένας, μπάνιο, ξεχωριστή τουαλέτα και διάδρομο. Σημαντικό πλεονέκτημα αποτελεί ο ιδιωτικός εξωτερικός χώρος που έχει περίπου το ίδιο μέγεθος με την κατοικία και λειτουργεί ως φυσική προέκταση της.
Το ύψος που ξεπερνά τα τρία μέτρα επέτρεψε στους αρχιτέκτονες να εκμεταλλευτούν και τον κάθετο άξονα του χώρου. Όπως εξηγούν «η δυνατότητα αξιοποίησης του ύψους μας έδωσε την ευκαιρία να σχεδιάσουμε σχεδόν διπλάσια λειτουργική επιφάνεια μέσω μεσοπατωμάτων και κάθετων οργανώσεων».
Στον βασικό χώρο τοποθετήθηκε υπερυψωμένη κατασκευή στην οποία οδηγούν σκαλοπάτια που ενσωματώνονται σε ντουλάπια της κουζίνας. Εκεί δημιουργήθηκε χώρος ύπνου για τους γονείς καθώς και ένα δίχτυ που λειτουργεί ως χώρος χαλάρωσης αντί για καναπέ. Η κεντρική νησίδα της κουζίνας λειτουργεί ταυτόχρονα ως τραπέζι φαγητού και επιφάνεια εργασίας.
Στον δεύτερο χώρο διαμορφώθηκε το παιδικό δωμάτιο για τα τρία αγόρια. Ο χώρος χωρίστηκε σε τρεις μικρές ιδιωτικές ενότητες που ονομάζονται «καμπίνες».
Όπως περιγράφεται «κάθε καμπίνα αποτελεί μια μικρή προσωπική ζώνη με κρεβάτι, ράφια και αποθηκευτικούς χώρους, καθώς και δικό της φωτισμό που μπορεί να προσαρμοστεί». Παράλληλα υπάρχει κοινόχρηστο γραφείο και ένα ακόμη δίχτυ για παιχνίδι και χαλάρωση.
Παρά την έντονη αξιοποίηση του χώρου με κατασκευές, το διαμέρισμα παραμένει φωτεινό χάρη στη στρατηγική διατήρησης των ανοιχτών περιοχών γύρω από τα παράθυρα ώστε το φυσικό φως να διαχέεται σε όλο το βάθος της κάτοψης. Η λειτουργικότητα ενισχύεται επίσης από τον καλά οργανωμένο διάδρομο και τον σαφή διαχωρισμό μπάνιου και τουαλέτας που διευκολύνει την καθημερινότητα μιας πολυμελούς οικογένειας.
Η συγκεκριμένη κατοικία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η αρχιτεκτονική μπορεί να επαναπροσδιορίσει τα όρια της μικρής διαβίωσης. Σε έναν χώρο μόλις 37,5 τ.μ. αποδεικνύεται ότι η ποιότητα ζωής δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τα τετραγωνικά αλλά από τη φαντασία, τον σχεδιασμό και την προσαρμοστικότητα των κατοίκων.
