«Το πρόβλημα στα μικρά διαμερίσματα δεν είναι ο χώρος» -Ένας διακοσμητής εξηγεί τι τα κάνει να δείχνουν ασφυκτικά
Στα μικρά διαμερίσματα, η αίσθηση άνεσης δεν εξαρτάται πάντα από τα τετραγωνικά μέτρα.
Σύμφωνα με τον interior designer Νταβίντ Γκονζάλες, οι λεπτομέρειες που καθορίζουν την καθημερινότητα είναι συχνά εκείνες που περνούν απαρατήρητες, αλλά επηρεάζουν καθοριστικά την αίσθηση τάξης, ηρεμίας και ευεξίας μέσα στο σπίτι.
Όταν κάποιος μετακομίζει σε ένα μικρό διαμέρισμα, συνήθως αναζητά συμβουλές από ανθρώπους που έχουν ήδη βιώσει την ίδια εμπειρία. Ο ενθουσιασμός για το νέο ξεκίνημα συνοδεύεται συχνά από πολλές ιδέες, αλλά και από στερεότυπα γύρω από το πώς πρέπει να διαμορφωθούν οι περιορισμένοι χώροι.
Πώς να διακοσμήσετε έξυπνα ένα μικρό διαμέρισμα
Ο διακοσμητής Νταβίντ Γκονζάλες γνωρίζει καλά αυτή την πραγματικότητα, καθώς δεν τη μελετά μόνο επαγγελματικά, αλλά τη ζει καθημερινά στο δικό του σπίτι.
Η εμπειρία του τον έχει οδηγήσει σε ένα συμπέρασμα που έρχεται σε αντίθεση με όσα πιστεύουν πολλοί. Όπως εξηγεί στο ισπανικό Interiores, «το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ακριβώς η έλλειψη χώρου, αλλά η αίσθηση ότι όλα είναι υπερβολικά εκτεθειμένα». Σε ένα μικρό διαμέρισμα, κάθε λεπτομέρεια γίνεται άμεσα αντιληπτή.
Μια καρέκλα εκτός θέσης, ένα τραπέζι γεμάτο αντικείμενα ή ένα ανοιχτό ράφι με υπερβολικό περιεχόμενο αρκούν για να δημιουργήσουν αυτό που ο ίδιος περιγράφει ως οπτικό θόρυβο. «Αυτή η ακαταστασία, ακόμη κι αν φαίνεται απλώς διακοσμητική, επηρεάζει σημαντικά τη διάθεση», σημειώνει.
Για τον διακοσμητή, η πραγματική πρόκληση δεν είναι να κάνει ένα σπίτι να μοιάζει μεγαλύτερο, αλλά ελαφρύτερο. Η ουσία βρίσκεται στην αντίληψη του χώρου και όχι αποκλειστικά στις διαστάσεις του. Ο τρόπος που εισέρχεται το φυσικό φως, οι οπτικές φυγές που δημιουργούνται από την είσοδο, τα σημεία όπου ξεκουράζεται το βλέμμα και οι περιοχές που αποπνέουν βάθος ή περιορισμό παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εμπειρία του κατοίκου.
Ανάμεσα στις πρακτικές που άλλαξαν περισσότερο την καθημερινότητά του, ξεχωρίζει η αξιοποίηση ενός λειτουργικού τοίχου σε συνδυασμό με διακριτικά οπτικά εργαλεία. «Η λύση που μεταμόρφωσε περισσότερο την καθημερινότητά μου ήταν ο συνδυασμός ενός χρήσιμου τοίχου με πολύ απλά οπτικά μέσα, όπως οι σωστά τοποθετημένοι καθρέφτες, τα trompe l'oeil και η συνέχεια των υλικών», αναφέρει.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση επιτρέπει τη συγκέντρωση αποθηκευτικών χώρων, βιβλίων, προσωπικών αντικειμένων και μιας μικρής γωνιάς εργασίας σε ένα μόνο σημείο του σπιτιού. Με αυτόν τον τρόπο, το υπόλοιπο διαμέρισμα παραμένει πιο ελεύθερο και λειτουργικό. Ωστόσο, εκείνο που επηρεάζει περισσότερο την αντίληψη του χώρου είναι οι διακριτικές οπτικές παρεμβάσεις.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει και στους καθρέφτες, τους οποίους θεωρεί ισχυρό εργαλείο όταν χρησιμοποιούνται σωστά. «Ένας καθρέφτης τοποθετημένος σε λάθος σημείο απλώς διπλασιάζει την ακαταστασία. Αντίθετα, όταν βρίσκεται στη σωστή θέση, πολλαπλασιάζει το φως, ανοίγει την προοπτική και κάνει έναν στενό χώρο πολύ πιο φιλόξενο».
Κατά την άποψή του, οι συγκεκριμένες λύσεις συχνά υποτιμώνται επειδή πολλοί τις αντιμετωπίζουν αποκλειστικά ως στοιχεία διακόσμησης.
Ποιες 3 πρακτικές να αποφύγετε για πιο ευρύχωρο σπίτι
Στην πραγματικότητα, στα μικρά διαμερίσματα το σημαντικότερο δεν είναι να προστίθενται συνεχώς όμορφα αντικείμενα, αλλά να μειώνεται το οπτικό βάρος, να κατευθύνεται το βλέμμα και να ενισχύεται η αίσθηση βάθους.
«Η καλύτερη ιδέα ήταν να καταλάβω ότι δεν χρειάζεται να διακοσμήσω περισσότερο το σπίτι μου. Χρειάζεται να σχεδιάσω καλύτερα το πώς με κάνει να αισθάνομαι», τονίζει.
Ο Νταβίντ Γκονζάλες αναφέρεται επίσης στα συνηθέστερα λάθη που παρατηρεί τόσο στα σπίτια πελατών όσο και γενικότερα στη διαμόρφωση μικρών κατοικιών. Όπως λέει, πολλοί πιστεύουν ότι ένας περιορισμένος χώρος μπορεί να λυθεί με τη συσσώρευση τεχνασμάτων. Όμως ακόμη και χρήσιμα εργαλεία, όπως οι καθρέφτες, τα trompe l'oeil ή τα πολυλειτουργικά έπιπλα, μπορούν να μετατραπούν σε παγίδα όταν χρησιμοποιούνται χωρίς μέτρο.
Ένας καθρέφτης απέναντι από έναν ακατάστατο χώρο ενισχύει το πρόβλημα αντί να το λύνει. Ένα υπερβολικά εμφανές οπτικό τέχνασμα μπορεί να μοιάζει αφύσικο, ενώ η τοποθέτηση μικρών επίπλων σε κάθε γωνιά συχνά δημιουργεί μεγαλύτερο κατακερματισμό αντί για αίσθηση ευρυχωρίας.
Το συνηθέστερο σφάλμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η εμμονή να δείχνει το σπίτι μεγαλύτερο με κάθε κόστος. Το αποτέλεσμα είναι συχνά ψυχροί λευκοί χώροι, υπερβολικές αντανακλάσεις, αμέτρητες «έξυπνες» λύσεις και ελάχιστη προσωπικότητα.
Γι' αυτό αποφεύγει συστηματικά τρεις πρακτικές. Πρώτον, τη χρήση αποκλειστικά μικρών επίπλων. Όπως επισημαίνει, ένα καλοσχεδιασμένο και σωστά αναλογικό μεγάλο έπιπλο μπορεί να λειτουργήσει πολύ καλύτερα από πολλά μικρότερα. Δεύτερον, τους καθρέφτες που τοποθετούνται χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Ένας καθρέφτης πρέπει να αντανακλά φως, βάθος, μια όμορφη θέα ή μια ενδιαφέρουσα υφή και όχι την ακαταστασία. Τρίτον, την έκθεση όλων των αντικειμένων σε κοινή θέα.
«Στα μικρά διαμερίσματα, η ψυχολογία του χώρου είναι θεμελιώδης. Αν όλα είναι εκτεθειμένα, το μυαλό δεν μπορεί να ξεκουραστεί», εξηγεί. Για τον λόγο αυτό προτιμά κλειστούς αποθηκευτικούς χώρους, λίγα και προσεκτικά επιλεγμένα αντικείμενα και σημεία όπου το βλέμμα μπορεί να σταθεί χωρίς περισπασμούς.
