Ένα μπρουταλιστικό σπίτι από τα ’70s στην Εκάλη απέκτησε δεύτερη ζωή μέσα από μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση
Στην καρδιά των βορείων προαστίων της Αθήνας, ανάμεσα σε εντυπωσιακά δέντρα και πλούσια μεσογειακή βλάστηση, ένα σπίτι της δεκαετίας του ’70 απέκτησε μια δεύτερη ζωή μέσα από μια εντυπωσιακή αρχιτεκτονική μεταμόρφωση.
Το έργο, υπογεγραμμένο από τον αρχιτέκτονα Ελευθέριο Αμπατζή, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η σύγχρονη αρχιτεκτονική μπορεί να επαναπροσδιορίσει μια υπάρχουσα κατασκευή, διατηρώντας ζωντανή την ιστορία και τον χαρακτήρα της.
Η κατοικία, συνολικής επιφάνειας 280 τετραγωνικών μέτρων, υπέστη έναν ριζικό μετασχηματισμό, καθώς αφαιρέθηκαν όλα τα μη απαραίτητα στοιχεία της αρχικής κατασκευής, διατηρώντας μόνο τον βασικό δομικό της πυρήνα. Η διαδικασία αυτή επέτρεψε στον Ελευθέριο Αμπατζή να επανασχεδιάσει εξ ολοκλήρου τη λειτουργικότητα και τη χωρική εμπειρία του σπιτιού, με γνώμονα τις ανάγκες των νέων ιδιοκτητών αλλά και με απόλυτο σεβασμό στη μπρουταλιστική ταυτότητα της αρχικής κατασκευής.
Η αρχιτεκτονική παρέμβαση βασίστηκε στη δημιουργία μιας νέας σχέσης ανάμεσα στο κτίριο και το φυσικό του περιβάλλον. Με την εισαγωγή εκτεταμένων ανοιγμάτων, τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου σχεδόν εξαφανίζονται. Το φυσικό φως εισχωρεί σε κάθε γωνιά του σπιτιού, ενώ η θέα προς τον καταπράσινο κήπο γίνεται οργανικό κομμάτι της καθημερινής εμπειρίας των κατοίκων. Η κατοικία μοιάζει να αναπνέει μαζί με το τοπίο, μετατρέποντας τη φύση σε ενεργό στοιχείο του σχεδιασμού.
Κομβικό ρόλο στη νέα ταυτότητα του έργου διαδραματίζει η επιλογή των υλικών. Η χειροποίητη γυαλισμένη επίστρωση σκυροδέματος εφαρμόστηκε σε όλες τις εσωτερικές και εξωτερικές επιφάνειες, ενισχύοντας την αισθητική και αναδεικνύοντας τη λιτή δύναμη του μπρουταλισμού. Η επιλογή αυτή χαρίζει συνοχή σε όλους τους χώρους, δημιουργώντας μια ενιαία αισθητική ταυτότητα για ολόκληρη την κατοικία.
Την ίδια στιγμή, τα πέτρινα διαχωριστικά στοιχεία της αρχικής κατασκευής διατηρήθηκαν και αποκαταστάθηκαν προσεκτικά, κρατώντας ζωντανή τη σύνδεση του σπιτιού με το παρελθόν του. Εκεί όπου δημιουργήθηκαν νέα ανοίγματα, οι παρεμβάσεις έγιναν με τέτοια ακρίβεια ώστε το παλιό και το νέο να συνυπάρχουν αβίαστα.
Στο εσωτερικό, η νέα κάτοψη ακολουθεί μια λογική ανοιχτής ροής. Το καθιστικό, η τραπεζαρία και η κουζίνα συνθέτουν έναν ενιαίο χώρο, ο οποίος ενθαρρύνει την επικοινωνία, τη διαφάνεια και την ελευθερία κίνησης. Ένα WC επισκεπτών εντάσσεται διακριτικά στη σύνθεση, ενώ η ιδιωτική ζώνη, που περιλαμβάνει τρία υπνοδωμάτια και δύο λουτρά, διαχωρίζεται μέσω ενός φωτεινού ημιιδιωτικού διαδρόμου με ενσωματωμένες αποθηκευτικές λύσεις.
Τα φυσικά υλικά κυριαρχούν σε όλη την κατοικία. Φαρδιές ξύλινες σανίδες στα δάπεδα προσθέτουν ζεστασιά, ενώ το πράσινο μάρμαρο cippolino εμφανίζεται στρατηγικά σε επιλεγμένα σημεία, λειτουργώντας ως χαρακτηριστική λεπτομέρεια που προσδίδει πολυτέλεια και σύνδεση με το εξωτερικό τοπίο. Στα λουτρά, οι μεγάλες επιφάνειες από bookmatched μάρμαρο δημιουργούν την αίσθηση ενός χώρου σμιλευμένου μέσα στην ίδια τη φύση.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εσωτερική επίπλωση, όπου αντίκες και έργα τέχνης από τη συλλογή των ιδιοκτητών συνδυάζονται με custom κατασκευές, σχεδιασμένες ειδικά από τον Ελευθέριο Αμπατζή. Οι μπρούτζινες βιβλιοθήκες, τα coffee tables και τα φωτιστικά λειτουργούν ως προέκταση της αρχιτεκτονικής αφήγησης.
Ο εξωτερικός χώρος ολοκληρώνει την εμπειρία. Ο ήδη ώριμος κήπος ενισχύθηκε με νέες φυτεύσεις και επεκτάθηκε έως το πεζοδρόμιο, δημιουργώντας μια ομαλή μετάβαση από τον δημόσιο στον ιδιωτικό χώρο.
