Γιώργος Πανουσόπουλος: Μια διαδρομή στο σινεμά και μια ζωή δίπλα στη Μπέτυ Λιβανού
Στο πλευρό του για δεκαετίες βρισκόταν η ηθοποιός Μπέτυ Λιβανού, με την οποία δημιούργησε οικογένεια.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και διευθυντής φωτογραφίας Γιώργος Πανουσόπουλος, ένας από τους δημιουργούς που σφράγισαν τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο με το ιδιαίτερο βλέμμα τους. Οι ταινίες του, γεμάτες ένταση, αισθησιασμό και εικόνες που μοιάζουν να αναπνέουν μέσα στο ελληνικό φως, άφησαν ένα ξεχωριστό αποτύπωμα στην ιστορία του σινεμά.
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπήρξε ένας δημιουργός που κινήθηκε με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικούς ρόλους, σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, σεναριογράφος, ακόμη και παραγωγός. Το έργο του ταξίδεψε στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου: η «Μανία» παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, ενώ το «Μ’ αγαπάς;» διαγωνίστηκε στη Βενετία.
Παράλληλα, η ματιά του συνδέθηκε και με σημαντικές στιγμές της σύγχρονης ελληνικής εικόνας, όπως το εισαγωγικό βίντεο της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004. Λίγο αργότερα, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τίμησε το έργο του με ένα μεγάλο αφιέρωμα, προβάλλοντας τις πιο χαρακτηριστικές του ταινίες.
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποχαιρετά τον Γιώργο Πανουσόπουλο
Με λόγια σεβασμού και συγκίνησης αποχαιρέτησε τον Γιώργο Πανουσόπουλο το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τονίζοντας τη σημαντική συμβολή του στο ελληνικό σινεμά.
«Με μεγάλη θλίψη το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποχαιρετά τον εμβληματικό δημιουργό Γιώργο Πανουσόπουλο. Σκηνοθέτης, διευθυντής φωτογραφίας, σεναριογράφος, παραγωγός και μοντέρ, ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπέγραψε μερικές από τις ομορφότερες ταινίες του ελληνικού σινεμά. Θα μας συντροφεύουν για πάντα οι εικόνες, οι έρωτες, το ελληνικό φως, η ατμόσφαιρα και τα τοπία από τις ταινίες του: "Ταξίδι του Μέλιτος", "Οι Απέναντι", "Μανία", "Μ’ Αγαπάς", "Ελεύθερη Κατάδυση", "Μια Μέρα τη Νύχτα", "Τεστοστερόνη", "Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει".
Το σινεμά του είναι γεμάτο υπόκωφες επιθυμίες και συναισθηματικές εκρήξεις που στοχεύουν απευθείας στην καρδιά του θεατή. Κανείς δεν κινηματογράφησε το σώμα όπως εκείνος. Με έναν αισθησιασμό ορμητικό, χειμαρρώδη, όπως ήταν και οι κινηματογραφικές εμπειρίες που μας χάρισε. Ήταν ιδρυτής της Φιλμικής Εταιρείας και είχε συμμετάσχει ως διευθυντής φωτογραφίας στις ταινίες των φίλων του Νίκου Περάκη και Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Οι τρεις τους ήταν η θρυλική τριάδα του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Βραβευμένος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Γιώργος Πανουσόπουλος είχε τιμηθεί και με ειδικό βραβείο στην 46η διοργάνωση, στο πλαίσιο αφιερώματος στο έργο του, το οποίο συνοδευόταν και από μια ειδική έκδοση. Αφήνει πίσω του μια σπουδαία κινηματογραφική παρακαταθήκη.
Το Φεστιβάλ εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήρια στη σύζυγό του Μπέτυ Λιβανού, στα παιδιά του, στους φίλους του και σε όλους τους ανθρώπους που τον αγάπησαν και θα τον θυμούνται για πάντα μέσα από τις ταινίες του».
Ο έρωτας με τη Μπέτυ Λιβανού
Πέρα όμως από τον κινηματογράφο, ο Γιώργος Πανουσόπουλος υπήρξε και ένας άνθρωπος που έζησε έναν από τους πιο διακριτικούς αλλά σταθερούς έρωτες του ελληνικού καλλιτεχνικού χώρου. Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες μοιράστηκε τη ζωή του με την ηθοποιό Μπέτυ Λιβανού.
Οι δυο τους δημιούργησαν μια οικογένεια με δύο κόρες, ενώ για πολλά χρόνια ζούσαν μακριά από τη φασαρία της πόλης, σε ένα κτήμα στο Κορωπί. Εκεί, μέσα σε έναν πιο ήσυχο ρυθμό ζωής, μεγάλωσαν την οικογένειά τους και κράτησαν την καθημερινότητά τους μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η σχέση τους, όπως είχε παραδεχθεί και η ίδια η Μπέτυ Λιβανού σε συνέντευξή της, πέρασε και από δύσκολες στιγμές. Κάποια στιγμή ο σκηνοθέτης έφυγε από το σπίτι και το ζευγάρι βίωσε μια μεγάλη κρίση. Ο χρόνος όμως λειτούργησε διαφορετικά και μετά από χρόνια βρέθηκαν ξανά μαζί.
Η ηθοποιός είχε μιλήσει με ειλικρίνεια για τη μεταμόρφωση των σχέσεων μέσα στον χρόνο, λέγοντας πως ο έρωτας μπορεί να αλλάζει μορφή, αλλά συχνά μετατρέπεται σε βαθύτερη συντροφικότητα και τρυφερότητα.
«Οι σχέσεις μεταλλάσονται μέσαν στον χρόνο, δεν μένουν οι ίδιες. Ξεκινούν από έναν έρωτα και καταλήγυον στη συγγένεια, τη συντροφικότητα, την τρυφερότητα, το νοιάξιμο για έναν άνθρωπο που έχεις στη ζωή σου.
Ο έρωτας δε διαρκεί εφόρου ζωής, όσο υπάρχουν όμως αισθήματα, υπάρχουν και σχέσεις. Περάσαμε κρίση στον γάμο μας, μεγάλη. Ο Γιώργος είχε φύγει από το σπίτι και ξαναγύρισε μετά από χρόνια», είχε πει η ηθοποιός σε συνέντευξή της στον Alpha και στην εκπομπή «Καλύτερα δεν γίνεται».
