Marni: Μια νέα εποχή με αναφορά στις ρίζες, υπό τη Meryll Rogge
Η παρουσίαση της συλλογής F/W '26-'27 στην Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου, σηματοδοτεί μια καθοριστική στιγμή για τον ιταλικό οίκο Marni. Με την ανάληψη της δημιουργικής διεύθυνσης από τη Meryll Rogge, το brand εισέρχεται σε μια νέα εποχή που, αντί να επιδιώκει τη ριζική αλλαγή, στρέφεται συνειδητά προς την επανασύνδεση με την ταυτότητά του.
Η Rogge είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει τον οίκο μετά την ιδρύτριά του, Consuelo Castiglioni, η οποία καθόρισε από το 1994 μια ιδιαίτερη αισθητική ισορροπία ανάμεσα στην αστική κομψότητα και τη μποέμ ελευθερία. Η μακρά θητεία του Francesco Risso, που ξεκίνησε το 2017, έδωσε στον Marni πιο πειραματικό και avant-garde χαρακτήρα, συχνά με έντονα καλλιτεχνικές και streetwear αναφορές. Ωστόσο, η νέα creative director φαίνεται αποφασισμένη να επαναφέρει το brand στις ρίζες του.
Η Rogge αντλεί ξεκάθαρα από το αρχικό DNA του οίκου. Οι oversized παγιέτες, τα ταρτάν μοτίβα, τα πουά, οι fuzzy υφές και τα ογκώδη πλεκτά επαναφέρουν τον γνώριμο «διάλογο» ανάμεσα στο εκκεντρικό και το φορέσιμο.
Η σιλουέτα παραμένει δομημένη αλλά όχι αυστηρή: pencil φούστες με παλτό μέχρι το γόνατο, διάφανα layers, boxy σακάκια και μακριά πουκάμισα δημιουργούν μια εικόνα που ισορροπεί ανάμεσα στο ρετρό και το σύγχρονο.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η co-ed προσέγγιση, στοιχείο που συνδέεται με την ιστορία του οίκου ήδη από την εισαγωγή της ανδρικής σειράς στις αρχές των 2000s. Στη νέα εκδοχή της, η ανδρική γραμμή κινείται ανάμεσα σε “grandpa”, grunge και western επιρροές, με φαρδιά παντελόνια και τρίκουμπα σακάκια, ενώ η γυναικεία συλλογή διατηρεί νεανικότητα και έντονη προσωπικότητα.
Τα αξεσουάρ, chunky μεταλλικά κοσμήματα, ψηλές μπότες με κορδόνια και τσάντες με έμφαση στα διακοσμητικά στοιχεία, λειτουργούν ως σημεία έντασης μέσα σε ένα κατά τα άλλα πιο συγκρατημένο σύνολο.
Σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο, η αισθητική μοιάζει πιο καθαρή και εστιασμένη. Η Rogge περιορίζει τον εντυπωσιασμό που βασίζεται στην έκπληξη και επαναφέρει την έννοια του «ιδιαίτερου καθημερινού». Ρούχα δηλαδή με χαρακτήρα που μπορούν να ενταχθούν στην πραγματική ζωή χωρίς να χάνουν τη δημιουργική τους ιδιορρυθμία.
Η πρόκληση για τη Rogge είναι διπλή: αφενός να επανασυστήσει τον Marni σε όσους νοσταλγούν την εποχή της Castiglioni, αφετέρου να διατηρήσει το ενδιαφέρον μιας νεότερης γενιάς που γνώρισε τον οίκο μέσα από τον πειραματισμό του Risso. Η ίδια επιλέγει μια στρατηγική συνέχειας και εξισορρόπησης, επενδύοντας στην κληρονομιά αντί στην ανατροπή.
Αν η συλλογή αυτή αποτελεί ένδειξη της μελλοντικής πορείας, τότε ο Marni φαίνεται έτοιμος να ξαναβρεί το δημιουργικό του κέντρο.
