Ο Alessandro Michele τίμησε τον αξέχαστο Valentino με ένα Old Hollywood couture show
Η νέα συλλογή υψηλής ραπτικής του οίκου Valentino άνοιξη-καλοκαίρι 2026 ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό fashion show.
Ήταν ένας φόρος τιμής στον ίδιο τον Valentino Garavani και στον κόσμο του παλιού Χόλιγουντ, που τόσο τον είχε εμπνεύσει στη ζωή και στο έργο του. Ο Alessandro Michele, καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου, παρουσίασε μια συλλογή που έμοιαζε με κινηματογραφικό ταξίδι στον χρόνο, γεμάτο λάμψη, θεατρικότητα και νοσταλγία.
Το show ξεκίνησε με μια ηχογραφημένη φωνή του Valentino Garavani, παρμένη από το ντοκιμαντέρ «The Last Emperor». Ο ιδρυτής του οίκου μιλούσε για την αγάπη του για τον κινηματογράφο και για το πώς, πηγαίνοντας σινεμά με την αδελφή του όταν ήταν παιδί, γεννήθηκε μέσα του το όνειρο της μόδας. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ήταν ξεκάθαρο ότι η συλλογή αυτή δεν θα ήταν απλώς ρούχα, αλλά μια συναισθηματική και καλλιτεχνική δήλωση.
Στις σημειώσεις του show, ο Alessandro Michele έγραψε ότι νιώθει «ένα χρέος» απέναντι στον Valentino Garavani και ότι ήθελε να το ξεπληρώσει δημιουργώντας κάτι που να τιμά την αισθητική του. Έτσι, εμπνεύστηκε από τη Χρυσή Εποχή του κινηματογράφου, δηλαδή τις δεκαετίες του ’30 και του ’40, τότε που το σινεμά ήταν γεμάτο μεγάλες σταρ, εντυπωσιακά κοστούμια και υπερβολική λάμψη.
Το σκηνικό του show ήταν εξίσου ιδιαίτερο. Τα μοντέλα εμφανίζονταν μέσα σε μικρές κατασκευές που έμοιαζαν με παλιές κινηματογραφικές μπομπίνες. Το κοινό έβλεπε τα ρούχα μέσα από μικρά «παράθυρα», σαν να παρακολουθούσε σκηνές από παλιό φιλμ. Η ιδέα βασίστηκε σε μια παλιά συσκευή του 19ου αιώνα, το Kaiserpanorama, που θεωρείται πρόδρομος του κινηματογράφου. Με αυτόν τον τρόπο, ο Michele συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν και έδειξε πώς η εικόνα και η προβολή παραμένουν κεντρικές στην έννοια της φήμης.
Ο τίτλος της συλλογής ήταν «Specula Mundi», δηλαδή «καθρέφτης του κόσμου». Μέσα από αυτό, ο σχεδιαστής ήθελε να δείξει ότι ο κινηματογράφος πάντα προσπαθούσε να αντικατοπτρίσει ή να παραμορφώσει την πραγματικότητα. Πριν από τα απλά και καθημερινά κοστούμια που βλέπουμε σήμερα στις ταινίες, υπήρχαν τα υπερβολικά και λαμπερά ρούχα του παλιού Χόλιγουντ, γεμάτα φτερά, μακριά γάντια, ουρές και εντυπωσιακά υφάσματα.
Το πρώτο φόρεμα που εμφανίστηκε ήταν σε έντονο κόκκινο χρώμα, ένα χρώμα που ο Valentino Garavani λάτρευε. Από εκεί και πέρα, η συλλογή ξεδίπλωσε εικόνες που έμοιαζαν βγαλμένες από κινηματογραφικά έργα: φορέματα που θα ταίριαζαν σε βιβλικές ταινίες, ρούχα εμπνευσμένα από αρχαίες ελληνικές θεές, αλλά και αυστηρά κοστούμια που θα μπορούσαν να φορεθούν σε ένα δικαστικό δράμα. Παντού υπήρχαν λεπτομέρειες όπως φτερά, αλυσίδες, υπερμεγέθεις φιόγκοι και έντονες διακοσμήσεις.
Ακόμα και τα χαρακτηριστικά στοιχεία του Michele, όπως οι φιόγκοι και η υπερβολή, παρουσιάστηκαν με πιο θεατρικό τρόπο. Τα ρούχα δεν έμοιαζαν απλώς για καθημερινή χρήση, αλλά σαν κοστούμια για πρωταγωνιστές ταινιών. Ήταν σαν τα μοντέλα να έκαναν οντισιόν για ρόλους σε παλιές κινηματογραφικές παραγωγές, μόνο που τώρα το κοινό δεν ήταν σκηνοθέτες στο στούντιο, αλλά θεατές με κινητά τηλέφωνα που κατέγραφαν τα πάντα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι, σήμερα, πολλοί νέοι σταρ εμπνέονται ξανά από το στιλ του παλιού Χόλιγουντ, ειδικά στο κόκκινο χαλί. Όμως η προσέγγιση του Michele δεν ήταν απλώς μια αντιγραφή του παρελθόντος. Ήταν ένα μείγμα ιστορίας, μόδας και κινηματογράφου, φιλτραρισμένο μέσα από τη δική του, ιδιαίτερη ματιά. Έδειξε ότι η μόδα μπορεί να λειτουργήσει σαν αφήγηση, σαν μια ιστορία που μιλά για το παρελθόν, αλλά απευθύνεται στο παρόν.
Με αυτή τη συλλογή, ο Alessandro Michele κατάφερε να αποτίσει έναν ειλικρινή και συγκινητικό φόρο τιμής στον Valentino Garavani, αλλά και σε μια εποχή που η εικόνα, η φαντασία και η λάμψη είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Η haute couture άνοιξη 2026 του Valentino δεν ήταν απλώς ένα show μόδας. Ήταν ένα κινηματογραφικό όνειρο, μια υπενθύμιση ότι η μόδα μπορεί να είναι τέχνη, θέαμα και συναίσθημα ταυτόχρονα.
