Ψηλά Tακούνια το Πρωί; Όχι και Τόσο Καλή Ιδέα

«Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ φορώντας flats» δήλωσε κάποτε η Victoria Beckham. Η Victoria, όμως, δεν έχει περπατήσει ποτέ με ψηλοτάκουνα στη Βικτώρια - ή σε οποιαδήποτε άλλη γειτονιά της Αθήνας.

Αν αυτό είχε συμβεί, θα διαπίστωνε και η ίδια πως, πράγματι, οι γυναίκες που φοράνε τακούνια σε αυτή την πόλη είναι εξαιρετικά συγκεντρωμένες - εστιάζοντας, βασικά, στο να μην σωριαστούν στο επόμενο βήμα τους.

Τα τακούνια το πρωί είναι μια καλή ιδέα. Στο κατασκευασμένο σύμπαν των διαφημίσεων. Άντε και του Ιnstagram. Αλλά μέχρι εκεί. Γιατί στην πραγματική ζωή δεν πρωταγωνιστούμε σε σποτάκι στη Νέα Υόρκη, να βγαίνουμε χαμογελαστές κι αεράτες από το loft μας και να καταπίνουμε με σέξι δρασκελιές τα οικοδομικά τετράγωνα. Οι περισσότερες παίρνουμε βιαστικά έναν καφέ από τον φούρνο στη γωνία, περπατάμε νευρικά για τις δουλειές μας,περιμένουμε στην ουρά της τράπεζας.

Ζούμε στην Αθήνα των σπασμένων πεζοδρομίων, των λασπόνερων που λιμνάζουν στις λακούβες, των βουλωμένων φρεάτιων και των ακαθαρσιών των κατοικίδιων που ο ιδιοκτήτης τους δεν είχε τον στοιχειώδη πολιτισμό να μαζέψει. Οπότε, το να επιλέγεις τα τακούνια για να μετακινηθείς μέσα σε αυτή την αστική ζούγκλα μοιάζει με δοκιμασία βγαλμένη από κάποιο σαδιστικό βιντεοπαιχνίδι.

Στις όχι-και-τόσο-καλογυαλισμένες μεγαλουπόλεις, όπως η δική μας, τα τακούνια έχουν σταματήσει να επιτελούν το έργο τους, το να κάνουν, δηλαδή, τις γυναίκες που τα φορούν να δείχνουν και να αισθάνονται ελκυστικότερες. Για την ακρίβεια, το αποτέλεσμα είναι το ακριβώς αντίθετο, έτσι όπως περπατάμε προσεκτικά-προσεκτικά, με μικρά αβέβαια βηματάκια, κοιτώντας κάτω για να μη σκοντάψουμε και προχωρώντας με ταχύτητα παραπληγικής χελώνας. Και ίσως και αυτή η φαιδρή εικόνα να είναι ένας λόγος που τα stilettos και τ’ αδέρφια τους έχουν χάσει πλέον την πρωτοκαθεδρία τους στο street style.

Εκτός αν ζούσες σε μια σπηλιά την τελευταία πενταετία, θα έχει πάρει το μάτι σου πως οι ιέρειες του street style διεθνώς (βλ. off-duty μοντέλα, fashion bloggers, στιλίστριες, fashion editors σε εβδομάδες μόδας και ανεπάγγελτοι beautiful people), ποζάρουν στον φακό των απανταχού sartorialists φορώντας συχνά τα αγαπημένα τους sneakers.

Τις βλέπεις να φορούν λευκά αθλητικά παπούτσια και να τα συνδυάζουν με όλα: με skinny jeans, με φαρδιές παντελόνες, με φούστες, με φορέματα και φανταχτερά αξεσουάρ. Σου φαίνεται κακόγουστο; Ίσως και να είναι. Αλλά ανάμεσα σε αυτή τη γυναίκα και στην άλλη, που κατηφορίζει τον δρόμο με μια έκφραση αγωνίας μόνιμα ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της, μάντεψε ποια κόβει πρώτη το νήμα της κακογουστιάς.

Το παραμύθι που μας σέρβιρε στα τέλη των 90s η Carrie Bradshaw και οι φίλες της –αυτό που οι ηρωίδες περπατούν, γελούν και ερωτεύονται επάνω σε λαχταριστά Manolo Blahniks– αποδείχθηκε πως δεν έχει καθόλου happy end. Στην πραγματική ζωή τελειώνει με κάλους, κότσια και φουσκάλες. Και αν σε αυτό προσθέσεις το γεγονός πως έρευνες έχουν αποδείξει πως το 90% των γυναικών φοράμε παπούτσια ένα με δύο νούμερα μικρότερα από το κανονικό μας μέγεθος, έχεις ένα κανονικότατο Σύνδρομο της Σταχτοπούτας

Γι’ αυτό λοιπόν άκου μια ιδέα: αύριο το πρωί, άνοιξε με κέφι την παπουτσοθήκη σου και διάλεξε τα ωραιότερα ψηλοτάκουνά σου. Φόρεσέ τα και βγες από το σπίτι. Βρες ένα ωραίο δάπεδο να πατήσεις - κανένα γκαζόν, κανένα vintage πλακάκι, καμία φρεσκοβαμμένη διάβαση. Τράβηξε τα πόδια σου μια φωτογραφία με το κινητό σου. Ανέβασέ τη στο Ιnstagram. Και έπειτα βγάλε τα ψηλοτάκουνα και φόρεσε τα πιο άνετα flats σου.

Και πήγαινε να ζήσεις τη ζωή σου.