Community Club: Δύο φίλες έφτιαξαν έναν χώρο όπου η τέχνη συναντά τη διασκέδαση και φέρνει ανθρώπους κοντά
Το Community Club είναι ένας σύγχρονος δημιουργικός χώρος στην Αθήνα που σχεδιάστηκε με στόχο να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι συναντιούνται, επικοινωνούν και μοιράζονται εμπειρίες στην πόλη.
Δεν πρόκειται απλώς για έναν χώρο εκδηλώσεων, αλλά για μια ζωντανή κοινότητα που συνδυάζει την τέχνη, τη γνώση και την κοινωνική αλληλεπίδραση, προσφέροντας εναλλακτικούς τρόπους ψυχαγωγίας και προσωπικής έκφρασης.
Στον πυρήνα του Community Club βρίσκονται δύο βασικοί άξονες: οι Tipsy Art Nights και το Intellectual Club. Οι Tipsy Art Nights είναι εργαστήρια ζωγραφικής με συνοδεία κρασιού και μουσικής, όπου συμμετέχοντες χωρίς καμία προηγούμενη εμπειρία καλούνται να δημιουργήσουν το δικό τους έργο σε ένα χαλαρό, κοινωνικό και απόλυτα προσβάσιμο περιβάλλον. Αντίστοιχα, το Intellectual Club εστιάζει σε θεματικές διαλέξεις γύρω από την ιστορία, την ψυχολογία, τη φιλοσοφία και τα σύγχρονα παγκόσμια ζητήματα, δημιουργώντας έναν χώρο διαλόγου και ανταλλαγής ιδεών.
Πίσω από το project βρίσκονται δύο φίλες, η Μαρία και η Ευγενία, των οποίων η κοινή ιστορία ξεκινά πριν από δύο δεκαετίες και έχει διαμορφωθεί μέσα από διαφορετικές χώρες, εμπειρίες και στάδια ζωής που τις έφεραν τελικά ξανά κοντά στην Αθήνα.
Η ιδέα γεννήθηκε από την ανάγκη να δημιουργηθεί κάτι νέο για τα ελληνικά δεδομένα: ένας χώρος όπου η γνώση συνδέεται με την κοινωνικότητα, τη δημιουργικότητα και την καθημερινή επαφή μεταξύ ανθρώπων.
Σε μια εποχή όπου η ψηφιακή ζωή κυριαρχεί και οι προσωπικές σχέσεις συχνά γίνονται επιφανειακές, το Community Club επιχειρεί να επαναφέρει την αξία της φυσικής παρουσίας, της δημιουργίας με τα χέρια και της ουσιαστικής συνάντησης μεταξύ ανθρώπων. Μέσα από τις δράσεις του, έχει καταφέρει να εξελιχθεί σε ένα σημείο αναφοράς για όσους αναζητούν εμπειρίες που συνδυάζουν χαλάρωση, τέχνη και σύνδεση με άλλους.
Ζωγραφική, κρασί και ιδέες μέσα στο Community Club
Στο Bovary μίλησε η Μαρία Σοχάτσκαγια, μία από τις δύο ιδρύτριες του Community Club, για το πώς γεννήθηκε η ιδέα του project, τις προκλήσεις της προσαρμογής του στην ελληνική πραγματικότητα και τον τρόπο με τον οποίο ένα προσωπικό όραμα εξελίχθηκε σταδιακά σε μια δυναμική κοινότητα που συνεχώς μεγαλώνει.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη δημιουργία του Community Club; Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε από τα αντίστοιχα community clubs του εξωτερικού;
«Η ιδέα για το Community Club γεννήθηκε την άνοιξη του 2023. Αναπτύχθηκε μέσα στο καλοκαίρι και ξεκίνησε επίσημα τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, αρχικά στον κύκλο των φίλων μας και στη συνέχεια στο ευρύτερο κοινό της Αθήνας.
Όλα ξεκίνησαν από εμάς τις δύο. Δύο φίλες από τη Ρωσία που γνωριζόμαστε εδώ και είκοσι χρόνια. Συγκεκριμένα γνωριστήκαμε για πρώτη φορά σε μια καλοκαιρινή κατασκήνωση στην Αγγλία, ξανασυναντηθήκαμε στη Μόσχα και τελικά βρεθήκαμε και οι δύο στην Αθήνα. Εγώ μετακόμισα εδώ μετά τον γάμο μου, και η Ευγενία ήρθε έξι χρόνια αργότερα, όταν γνώρισε τον καλύτερο φίλο του συζύγου μου. Η βαθιά μας φιλία και οι εντελώς διαφορετικές προσωπικότητές μας είναι αυτό που μας έφερε στο σημείο όπου βρισκόμαστε σήμερα.
Την άνοιξη του 2023 συναντηθήκαμε για καφέ και σχεδόν ταυτόχρονα παρουσιάσαμε η μία στην άλλη μια ιδέα. Εγώ έχω μεταπτυχιακό στην Παγκόσμια Ιστορία και είχα χτίσει ισχυρές σχέσεις με καθηγητές στο Deree, το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος -οπότε η δική μου ιδέα ήταν ένας Διανοητικός Όμιλος. Είχα δει αυτό το μοντέλο να λειτουργεί πολύ καλά στη Μόσχα: βραδιές που συνδύαζαν διαλέξεις ειδικών πάνω σε θέματα όπως γεωπολιτική, ψυχολογία ή ιστορία της τέχνης, μαζί με καλό κρασί, δημιουργώντας έναν χώρο όπου περίεργοι, ομοϊδεάτες άνθρωποι μπορούσαν να συνδεθούν. Τέτοιες συναντήσεις ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς πριν περίπου δέκα χρόνια. Ένας διακεκριμένος καθηγητής μιλούσε, οι άνθρωποι άκουγαν, έπιναν και έφευγαν έχοντας δημιουργήσει ουσιαστικές νέες γνωριμίες. Ήξερα ότι αυτό το concept δεν υπήρχε στην Ελλάδα και ένιωθα ότι υπήρχε πραγματική ανάγκη.
Η Ευγενία, από την άλλη, είχε μια παράλληλη ιδέα, ένα club για μητέρες, που θα προσέφερε δημιουργικές δραστηριότητες ως τρόπο να τις φέρει κοντά. Αφού εξερευνήσαμε την ελληνική αγορά και επιβεβαιώσαμε ότι κανένα από τα δύο concepts δεν υπήρχε εδώ, περάσαμε το καλοκαίρι κάνοντας brainstorming και τελικά αποφασίσαμε να ενώσουμε τα οράματά μας σε ένα: ένα Community Club με δύο πυλώνες, έναν Διανοητικό Όμιλο για διαλέξεις και βραδιές Tipsy Art για sessions ζωγραφικής με κρασί.
Απομακρυνθήκαμε από την ιδέα του club για μητέρες, καθώς μας φαινόταν πολύ περιοριστική. Αντίθετα, πήραμε τη μία δραστηριότητα της ζωγραφικής και την εξελίξαμε σε κάτι κοινωνικό, διασκεδαστικό και προσιτό. Μια Tipsy Art Night, τη δική μας εκδοχή του sip-and-paint που είχε ήδη τεράστια επιτυχία στη Μόσχα.
Γνωρίζαμε ότι σε έναν μετα-Covid κόσμο, που χαρακτηρίζεται από γρήγορη ψηφιακή ζωή, οι άνθρωποι αναζητούσαν πιο ουσιαστικούς τρόπους σύνδεσης. Οι Tipsy Art Nights έγιναν η καρδιά του Community Club, φέρνοντας μαζί ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα, από όλη την Αθήνα στον ίδιο χώρο. Χωρίς καμία εμπειρία. Μόνο καλή διάθεση. Έρχεσαι να ζωγραφίσεις, ακολουθείς την καθοδήγηση του δασκάλου, κοινωνικοποιείσαι και πίνεις κρασί με μουσική στο φόντο».
Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίσατε όταν προσπαθήσατε να «μεταφράσετε» αυτή την ιδέα στην ελληνική πραγματικότητα;
«Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να καταφέρουμε να φέρουμε τον κόσμο κάτω από την ίδια στέγη, ιδιαίτερα για το Intellectual Club. Από την αρχή ήμασταν ξεκάθαρες με τον εαυτό μας πώς αν δεν έπαιρνε ανταπόκριση, δεν θα το πιέζαμε. Κάποια θέματα πράγματι είχαν απήχηση, όπως η συνεδρία για τη σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστίνης και μια διάλεξη για την παιδοψυχολογία προσέλκυσαν έντονο ενδιαφέρον.
Μια άλλη επαναλαμβανόμενη δυσκολία ήταν το ζήτημα της τιμής. Ο κόσμος δυσκολευόταν να καταλάβει γιατί οι διαλέξεις πρέπει να κοστίζουν, και κάποιοι μας χαρακτήριζαν ακόμη και ελιτίστριες. Εμείς όμως πιστεύουμε ακράδαντα ότι κάθε εργασία πρέπει να αμείβεται και η πνευματική εργασία επίσης. Η έρευνα απαιτεί χρόνο, γνώση και την ικανότητα να συνθέτεις σύνθετες πληροφορίες και να τις παρουσιάζεις με ελκυστικό τρόπο. Αυτό έχει πραγματική αξία.
Η δεύτερη πρόκληση ήταν οι Tipsy Art Nights. Στην αρχή, ο κόσμος δεν μπορούσε να καταλάβει ότι αυτές οι συνεδρίες ήταν πραγματικά για όλους, ανεξάρτητα από εμπειρία ή υπόβαθρο. Δεν χρειάζεται να ξέρεις να ζωγραφίζεις. Απλώς να βγεις από τη ζώνη άνεσής σου και να δοκιμάσεις κάτι νέο. Όλοι είμαστε τόσο εγκλωβισμένοι στη ρουτίνα της καθημερινότητας που σπάνια κάνουμε κάτι αποκλειστικά για εμάς».
Ποια δραστηριότητα θεωρείτε ότι «αγκαλιάζει» περισσότερο το κοινό μέχρι τώρα;
«Εξαρτάται πραγματικά από την εποχή, τη διάθεση και το τι «κινείται» κάθε στιγμή. Το Tipsy Art Night είναι το κλασικό μας workshop. Έχουμε μια πιστή ομάδα ανθρώπων που επιστρέφουν ξανά και ξανά, συνήθως φέρνοντας έναν συγκεκριμένο φίλο για μια χαλαρή βραδιά συζήτησης και ζωγραφικής. Μερικοί μας στέλνουν μάλιστα μήνυμα εκ των προτέρων για να ρωτήσουν αν μπορούν να ζωγραφίσουν ένα διαφορετικό έργο τη βραδιά που θα έρθουν και αν μπορεί ο δάσκαλος να το προετοιμάσει.
Οι ιδιωτικές μας συνεδρίες για bachelor/bachelorette έχουν επίσης γίνει εξαιρετικά δημοφιλείς. Υποδεχόμαστε πολλούς διεθνείς επισκέπτες που έρχονται στην Αθήνα ή τη Μύκονο για hen parties και επιλέγουν το Tipsy Art Night με ζωντανό άνδρα μοντέλο. Είναι ένας διασκεδαστικός, δημιουργικός και πραγματικά αξέχαστος τρόπος να γιορτάσεις με τους πιο κοντινούς σου φίλους.
Αλλά αν έπρεπε να διαλέξω το προσωπικό μου αγαπημένο, θα ήταν το Tipsy Splash. Η έμπνευση ήρθε από μια σκηνή στο Vicky Cristina Barcelona, όπου η Πενέλοπε Κρουζ ζωγραφίζει μανιασμένα στο πάτωμα του στούντιό της, καπνίζοντας και φωνάζοντας. Μετά άρχισα να παρακολουθώ αφηρημένους καλλιτέχνες να πετούν μπογιά, να τη σκορπίζουν, να κινούνται με όλο τους το σώμα πάνω στον καμβά και η ιδέα «κλείδωσε».
Λανσάραμε το Tipsy Splash την περασμένη άνοιξη στον χώρο μας στην Κηφισιά, που εκτείνεται σε τρία επίπεδα. Το βασικό χώρο, μια ταράτσα και ένα υπόγειο που έμενε ανεκμετάλλευτο. Μας φαινόταν κρίμα να μένει ένας τόσο καλός χώρος αναξιοποίητος, οπότε τον μετατρέψαμε σε αυτό που θα περιέγραφα ως ένα «art rage room».
Όπως όλα μας τα sessions, το Tipsy Splash ξεκινά με μια παρουσίαση. Μιλάμε για το τι συνέβη στον κόσμο της τέχνης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο: γιατί η αναπαραστατική ζωγραφική έδωσε τη θέση της στην αφαίρεση, τι οδήγησε τους καλλιτέχνες να πειραματιστούν τόσο ριζικά με τη μορφή και το συναίσθημα. Συζητάμε για τους Jackson Pollock, Mark Rothko, Willem de Kooning, Lee Krasner και άλλους. Αυτό το πλαίσιο είναι πολύ σημαντικό για εμάς. Θέλουμε οι άνθρωποι να φεύγουν όχι μόνο με έναν πίνακα, αλλά και με μια γνώση, μια περιέργεια που ίσως τους οδηγήσει να ψάξουν τον αγαπημένο τους αφηρημένο καλλιτέχνη αργότερα.
Το Tipsy Splash μιλά για κάτι πολύ ανθρώπινο: την ελευθερία να κινείσαι, να κάνεις θόρυβο, να αφήνεσαι. Υπάρχει χώρος για αυτοέκφραση, εσωτερικό διάλογο και πραγματική ψυχολογική εκτόνωση».
Πώς επιλέγετε τα θέματα των διαλέξεων;
«Τα θέματα του Intellectual Club προέρχονταν από ό,τι συνέβαινε στον κόσμο. Όπως ανέφερα, απομακρυνθήκαμε από αυτό το πρόγραμμα όταν είδαμε ότι το ενδιαφέρον του κοινού ήταν περιορισμένο. Αλλά τώρα που έχουμε πολύ μεγαλύτερο κοινό, ίσως το επαναφέρουμε κάποια στιγμή».
Έχετε δει ανθρώπους να δημιουργούν φιλίες ή σταθερές ομάδες μέσα από τις δράσεις σας;
«Απολύτως. Οι άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν και οι σχέσεις δημιουργούνται φυσικά. Έχω δει συναδέλφους να συναντιούνται τυχαία στο Community Club, ενώ έχω παρακολουθήσει πραγματικές φιλίες να αναπτύσσονται ανάμεσα σε ανθρώπους που γνωρίστηκαν σε μία από τις συνεδρίες μας. Κάποιοι από τους τακτικούς μας συναντιούνται πλέον και εκτός Community Club, για βόλτες ή δείπνα. Αυτό για εμάς είναι το πιο σημαντικό».
Τι «παίρνει» κάποιος φεύγοντας από μια δραστηριότητά σας;
«Οι άνθρωποι φεύγουν με το έργο τους, έναν πίνακα, ένα κεραμικό αντικείμενο, ένα κερί, αλλά αυτό που κουβαλούν είναι κάτι πολύ πιο πολύτιμο. Φεύγουν με μια ανάμνηση, μια εμπειρία, μια γνώση και μια πραγματική αίσθηση ψυχολογικής ανακούφισης.
Έρχονται για να χαλαρώσουν, να απομακρυνθούν από τα κινητά τους και τα emails τους, να δημιουργήσουν κάτι με τα χέρια τους και να ξεχάσουν το άγχος που τους περιμένει έξω από την πόρτα μας. Μία πελάτισσά μας μάς είπε ότι οι συνεδρίες της στο Community Club είναι η μόνη στιγμή που μπορεί πραγματικά να συγκεντρωθεί σε ένα πράγμα, στον καμβά μπροστά της, και να αποσυνδεθεί από τον συνεχή θόρυβο της δουλειάς της. Λέει ότι την ανανεώνει για μέρες.
Μια άλλη πελάτισσα μας είπε ότι η χαρά που νιώθει μετά από ένα workshop διαρκεί ολόκληρη εβδομάδα. Αυτό, ειλικρινά, είναι το πιο όμορφο πράγμα που μας έχει πει ποτέ κάποιος για αυτό που κάνουμε».
Ποια είναι τα επόμενα βήματα για το Community Club;
«Υπάρχει μια ρωσική παροιμία που λέει: "Αν θέλεις να κάνεις τον Θεό να γελάσει, πες του τα σχέδιά σου". Έχουμε πολλά σχέδια αλλά προτιμάμε να τα αφήνουμε να εξελίσσονται παρά να τα ανακοινώνουμε.
Πού βρίσκεται το Community Club:Κολοκοτρώνη 9, Κηφισιά 145 62
