Τα μύρτιλα είναι 10 φορές πιο γευστικά όταν συνδυάζονται με αυτό το μπαχαρικό
Τα μύρτιλα είναι από τα πιο νόστιμα καλοκαιρινά φρούτα, με γλυκόξινη γεύση και πλούσιο άρωμα. Όταν είναι ώριμα, απολαμβάνονται ακόμη περισσότερο φρέσκα, χωρίς άλλα υλικά που θα καλύψουν τη γεύση τους.
Ωστόσο, αν η αγαπημένη σας λιχουδιά είναι μια σπιτική τάρτα ή μια παραδοσιακή πίτα με μύρτιλα, υπάρχει ένα μπαχαρικό που ίσως έχετε ήδη στο ντουλάπι σας και μπορεί να κάνει τη γεύση τους ακόμη πιο έντονη: ο κόλιανδρος, ή πιο συγκεκριμένα οι σπόροι του.
Ο κόλιανδρος προέρχεται από το φυτό Coriandrum sativum, το ίδιο φυτό από το οποίο προέρχεται και ο φρέσκος κόλιανδρος (γνωστός διεθνώς ως cilantro), αν και τα φύλλα και οι σπόροι έχουν εντελώς διαφορετικό γευστικό προφίλ. Οι σπόροι του κόλιανδρου διαθέτουν ένα ευχάριστα αρωματικό, ελαφρώς γλυκό και πικάντικο άρωμα, με νότες που θυμίζουν εσπεριδοειδή, λουλούδια και ξύλο κέδρου.
Δεν είναι τυχαίο ότι χρησιμοποιούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια στη μεσογειακή κουζίνα, τόσο σε αλμυρές όσο και σε γλυκές συνταγές. Από ψωμιά και μαρινάδες μέχρι μπισκότα και γλυκά, ο κόλιανδρος χαρίζει πολυπλοκότητα χωρίς να κυριαρχεί.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται στη χημεία των αρωμάτων. Όπως αναφέρει το chowhound.com τόσο τα μύρτιλα όσο και οι σπόροι κόλιανδρου περιέχουν μια φυσική αρωματική ένωση που ονομάζεται λιναλοόλη (linalool). Η συγκεκριμένη ένωση είναι υπεύθυνη για εκείνη τη χαρακτηριστική φρέσκια, ελαφρώς λεμονάτη αλλά ταυτόχρονα γλυκιά αίσθηση που κάνουν τα μύρτιλα τόσο ξεχωριστά.
Όταν αυτά τα δύο υλικά συνδυάζονται σε ένα γλυκό που ψήνεται, η λιναλοόλη που περιέχουν αλληλεπιδρά και ενισχύει το συνολικό αρωματικό αποτέλεσμα. Με απλά λόγια, η φυσική γεύση των μύρτιλων γίνεται πιο έντονη και πιο σύνθετη. Τα φυσικά σάκχαρα του φρούτου αναδεικνύονται περισσότερο, ενώ το άρωμά του δεν χάνεται μέσα στα υπόλοιπα υλικά της συνταγής.
Αυτό κάνει τον κόλιανδρο ιδανική προσθήκη σε πίτες, muffins, scones, cakes, crumble ή ακόμη και σε μπισκότα με μύρτιλα. Το μπαχαρικό δεν εξαφανίζεται κατά το ψήσιμο, αλλά παραμένει στο παρασκήνιο, προσφέροντας μια ζεστή, διακριτικά πικάντικη νότα που συμπληρώνει το φρούτο αντί να το καλύπτει.
Για ακόμη πιο ισορροπημένο αποτέλεσμα, πολλοί προτείνουν να συνδυάσετε τον κόλιανδρο με λίγο ξύσμα λεμονιού και λίγη βανίλια. Το λεμόνι ενισχύει τη φρεσκάδα των μύρτιλων, ενώ η βανίλια προσθέτει βάθος και γλυκύτητα, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα αρωματικό γευστικό προφίλ που μπορεί να κάνει ακόμη και μια απλή πίτα να μοιάζει επαγγελματική.
Παρόλα αυτά, χρειάζεται μέτρο. Επειδή οι σπόροι κόλιανδρου περιέχουν πολύ μεγαλύτερη ποσότητα λιναλοόλης από ό,τι τα μύρτιλα, η υπερβολική χρήση μπορεί εύκολα να καλύψει τη φυσική γεύση του φρούτου. Συνήθως αρκεί από ¼ έως ½ κουταλάκι του γλυκού αλεσμένου ή φρεσκοτριμμένου κόλιανδρου για να πετύχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Εξίσου σημαντικός είναι και ο σωστός τρόπος αποθήκευσης του μπαχαρικού. Ο αλεσμένος κόλιανδρος χάνει το άρωμά του μέσα σε λίγες εβδομάδες, ενώ οι ολόκληροι σπόροι μπορούν να διατηρήσουν τη φρεσκάδα και την έντασή τους για χρόνια, αρκεί να φυλάσσονται σε αεροστεγές δοχείο, σε δροσερό και ξηρό μέρος.
Όταν έρθει η ώρα να τους χρησιμοποιήσετε, δεν χρειάζεται απαραίτητα ειδικός μύλος μπαχαρικών. Επειδή απαιτείται τόσο μικρή ποσότητα, μπορείτε εύκολα να σπάσετε τους σπόρους πιέζοντάς τους με το πίσω μέρος ενός κουταλιού πάνω σε μια επιφάνεια κοπής ή να χρησιμοποιήσετε ένα γουδί και γουδοχέρι για ακόμη καλύτερο αποτέλεσμα.
Τέλος, υπάρχει ακόμη ένα μικρό μυστικό που κάνει τη διαφορά. Αντί να αφήσετε όλα τα μύρτιλα ολόκληρα μέσα στη ζύμη, πιέστε απαλά τα περισσότερα ώστε να σπάσει η φλούδα τους. Έτσι απελευθερώνονται περισσότεροι χυμοί κατά το ψήσιμο, οι οποίοι αναμειγνύονται καλύτερα με τον κόλιανδρο και διαχέουν το άρωμα σε όλο το γλυκό. Το αποτέλεσμα είναι μια πιο έντονη, γεμάτη και αρωματική γεύση σε κάθε μπουκιά.
