24 ώρες στον Πόρο: Τα must-visit μαγαζιά και η κινηματογραφική παραλία για την τέλεια μονοήμερη απόδραση
Λένε πως οι πιο όμορφες αναμνήσεις γεννιούνται από τις πιο αυθόρμητες αποφάσεις. Και κάπως έτσι προέκυψε αυτή η μονοήμερη απόδραση στον Πόρο, ένα νησί του Σαρωνικού που «βλέπει» προς Πελοπόννησο.
Αφού πήραμε το πρωινό ferry boat και κάναμε μία στάση στην Αίγινα και άλλη μία στα Μέθανα, φτάσαμε τελικά στον Πόρο. Μέσα σε δυόμιση ώρες βρεθήκμε μπροστά από ένα σκηνικό που θυμίζει καρτ ποστάλ. Το πρώτο πράγμα που αντικρίζει κανείς πλησιάζοντας στο νησί, είναι το εμβληματικό Ρολόι το οποίο στέκει ψηλά στον λόφο, σαν να σε καλωσορίζει σε έναν χρόνο που κυλάει λίγο πιο αργά και λίγο πιο όμορφα.
Αφήσαμε αμέσως τα πράγματά μας στο κατάλυμα και με το κατάλληλο beachwear ξεκινήσαμε για εξερεύνηση. Κατά μήκος του λιμανιού πέρα από τα αμέτρητα σκάφη που είναι αραγμένα, θα δείτε και αμέτρητα μαγαζιά κάθε είδους. Από ταβέρνες, καφέ, παγωτατζίδικα μέχρι και θερινό σινεμά.
Οι προτάσεις που αξίζουν
Για τον καφέ σας
Χωρίς να έχουμε πιει ίχνος καφέ από το πρωί, μία στάση για brunch ήταν απαραίτητη και η ιδανική επιλογή δεν ήταν άλλη από το Perel. Περπατώντας λίγα λεπτά από το λιμάνι βρίσκεται αυτό το νέο μαγαζί με την boho αισθητική που σε βάζει κατευθείαν στο mood των διακοπών.
Εξωτικές ομπρέλες, νησιωτική διακόσμηση και ένα μενού που δυσκολεύει τους αναποφάσιστους της παρέας...Θεωρώ πως ήταν πραγματικά μία επιλογή που άξιζε και με το παραπάνω. Από τα πληθωρικά και πεντανόστιμα πιάτα, μέχρι την άψογη εξυπηρέτηση, το Perel κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις μας από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Εξάλλου, δεν είναι μόνο η ποιότητα των υλικών ή η προσοχή στη λεπτομέρεια που κάνουν τη διαφορά, αλλά και αυτή η αυθεντική, ζεστή φιλοξενία των ανθρώπων του που σε κάνει να νιώθεις αμέσως ευπρόσδεκτος.
Μαζί με το brunch είπαμε να δοκιμάσουμε κι ένα τοπικό γλυκό. Το αμυγδαλωτό Πόρου είναι ένα από τα παραδοσιακά γλυκά του νησιού και η αλήθεια είναι ότι δεν είχα ξαναδοκιμάσει κάτι παρόμοιο. Αν και περίμενα κάτι πολύ λιγωτικό, η πρώτη μπουκιά ήταν μια πραγματική αποκάλυψη, με το πιο εντυπωσιακό στοιχείο να είναι η ισορροπία της γεύσης του.
Η πιο γνωστή παραλία του νησιού
Αφού γεμίσαμε τις μπαταρίες μας, πήραμε τον δρόμο προς το love bay ή αλλιώς, το λιμανάκι της αγάπης. Αυτή η παραλία με τα καταπράσινα νερά είναι χωμένη μέσα στα δέντρα και αποτελεί χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και ρομαντικά spots του νησιού.
Εκεί θα βρείτε το οργανωμένο beach bar «Love Bay», αν αναζητάτε την άνεση, αλλά υπάρχει και χώρος (με σκιά ή χωρίς) για να στρώσετε την ψάθα σας και να απολαύσετε το τοπίο στην πιο αγνή του μορφή. Κάπου εδώ να αναφέρω ότι το νησί δεν είναι αρκετά μικρό για να το γυρίσετε με τα πόδια, ούτε όμως τόσο μεγάλο για να καλύπτετε όλες τις αποστάσεις οδικώς. Εμείς επιλέξαμε να κινηθούμε με τα πόδια και εκ των υστέρων δικαιωθήκαμε απόλυτα. Άλλωστε, μόνο έτσι καταφέρνει κανείς να ανακαλύψει την πραγματική ταυτότητα ενός τόπου και να «ρουφήξει» κάθε του λεπτομέρεια.
Φαγητό σε μία παραδοσιακή, og ελληνική ταβέρνα μπροστά από τη θάλασσα
Τι καλύτερο από το φαγητό σε ταβέρνα μετά τις βουτιές; Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο μαγαζί δεν ήταν στα αρχικά μας σχέδια. Το ανακαλύψαμε εντελώς τυχαία, κατά την επιστροφή μας, καθώς περπατούσαμε στον παραλιακό δρόμο που οδηγεί στο λιμάνι. Και τελικά αποδείχθηκε μια υπέροχη έκπληξη. «Ο Πέτρος», είναι η κλασική ελληνική ταβέρνα που έχει τα πάντα. Από μαγειρευτά, μέχρι πιάτα της ώρας και θαλασσινά. Εκείνο όμως που μας κέρδισε περισσότερο ήταν η σπάνια πλέον σχέση ποιότητας-τιμής. Σε ένα άκρως τουριστικό σκηνικό, ο «Πέτρος» καταφέρνει να κρατάει τον πήχη της γεύσης ψηλά και τις τιμές απόλυτα γειωμένες.
Χαλαρό κρασί στον Άμπελο
Ένα πράγμα έχω καταλάβει από τις επισκέψεις μου στα ελληνικά νησιά είναι ότι επικρατεί αυτό που λέμε slow life. Παρασυρόμενοι από τους χαλαρούς ρυθμούς, πήραμε τον δρόμο προς το κέντρο του νησιού για να ανακαλύψουμε την επόμενη στάση μας. Ο λόγος για το Ampelos Wine Bar, ένα μικρό διαμάντι κρυμμένο σε ένα σοκάκι, που σε κερδίζει από την πρώτη ματιά.
Η ζεστή και προσεγμένη διακόσμησή του βγάζει αμέσως μια οικειότητα, κάνοντάς σε να θέλεις να καθίσεις και να απολαύσεις τα κρασιά του. Φυσικά, δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό και επιλέξαμε δύο άκρως ιδιαίτερες επιλογές κρασιών: ένα εντυπωσιακό μπλε κρασί φτιαγμένο από μύρτιλο, και ένα εξαιρετικό λευκό κρασί που όμως είχε οινοποιηθεί από κόκκινα σταφύλια. Δύο περίεργες, θα έλεγε κανείς, δοκιμές που απογείωσαν τη βραδιά μας και προετοίμασαν το έδαφος για το βραδινό μας γεύμα.
Βραδινό με θέα τον Πόρο
Στην συνέχεια επισκεφτήκαμε μία από τις πιο γνωστές ταβέρνες του νησιού, τη Garden Taverna. Το μαγαζί αυτό αξίζει για την θέα και για το προσωπικό. Η τοποθεσία του είναι πραγματικά προνομιακή, αφού σου επιτρέπει να απολαύσεις το φαγητό σου έχοντας το νησί κυριολεκτικά «στο πιάτο». Όμως, αυτό που απογειώνει την εμπειρία είναι το ίδιο το προσωπικό της ταβέρνας. Μιλάμε για απλούς και ευγενικούς ανθρώπους με ένα μόνιμο χαμόγελο, κάτι που στις μέρες μας κάνει τη διαφορά.
Η βραδιά κλείνει με κοκτέιλ στο φλοτέρ
Η μέρα φτάνει στο τέλος της, αλλά εμείς είχαμε όρεξη για ένα τελευταίο ποτό. Την ησυχία που επικρατούσε στα σοκάκια του νησιού, έσπαγε μία βαβούρα που προερχόταν από ένα κρυφό στενό. Ακολουθώντας αυτή τη βαβούρα, ανακαλύψαμε το φλοτέρ, το «ψαγμένο» μπαρ του νησιού. Το μαγαζί αυτό έχει υιοθετήσει το στιλ που βλέπουμε συχνά και στην Αθήνα. Μιλάω για το μοντέρνο καφενείο που με τα έξυπνα κοτκέιλ, την απλή αλλά απίστευτη αισθητική που μαγνητίζει δικαίως τους νέους στις μέρες μας.
