Ταξίδι στη Σεούλ: Βρεθήκαμε στον γάμο ενός Έλληνα με μια Κορεάτισσα και ανακαλύψαμε την πόλη
Όσο απροσδόκητο κι αν φαίνεται, το manifesting λειτουργεί. Ένα μήνυμα αρκεί για να νιώσεις ευγνωμοσύνη για όσα όμορφα σου συμβαίνουν. Έτσι ξεκίνησε για εμένα ένα απρόσμενο ταξίδι, γεμάτο τύχη, που με έκανε να αναθεωρήσω πολλά.
Την 1η Απριλίου έλαβα ένα μήνυμα -πρόσκληση γάμου από έναν αγαπημένο μας φίλο, ο οποίος ετοιμαζόταν να παντρευτεί την εκλεκτή της καρδιάς του. Το απρόσμενο της υπόθεσης δεν ήταν απλώς η πρόσκληση να παρευρεθούμε σε αυτή την τρυφερή στιγμή, αλλά το ότι μας καλούσε να τους ακολουθήσουμε σε ένα υπέροχο ταξίδι στον τόπο καταγωγής της νύφης.
Η αλήθεια είναι πως δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι κάτι τέτοιο συνέβαινε στην πραγματικότητα. Ήταν και Πρωταπριλιά, επομένως μια τέτοια «φάρσα» θα μπορούσε εύκολα να με πείσει. Ωστόσο, ήταν πέρα για πέρα αληθινό.
Η ανυπομονησία είχε χτυπήσει «κόκκινο» και μετρούσαμε αντίστροφα τις μέρες μέχρι να επιβιβαστούμε στο αεροπλάνο και να πετάξουμε για μέρη που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα επισκεπτόμουν.
Η άφιξη και η πρώτη γνωριμία με την πόλη
Η ημέρα του ταξιδιού ήταν μεγάλη και η πτήση πολύωρη, εντούτοις τίποτα δεν μπορούσε να αμαυρώσει τη χαρά που μας διακατείχε. Καταφτάσαμε στη Σεούλ, την πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας. Ο καιρός μπορεί να ήταν σχετικά μουντός, παρόλα αυτά η θερμοκρασία ήταν ιδανική. Αφού δώσαμε λίγο χρόνο στους εαυτούς μας να συντονιστούν με το περιβάλλον και να χαλαρώσει το σώμα μας, ξεκινήσαμε την εξερεύνηση. Η Σεούλ μάς αποκάλυψε απλόχερα την ομορφιά της και μας συνεπήρε.
Περπατώντας στη Nagwon-dong, το πρώτο πράγμα που παρατήρησα ήταν τα απίστευτα χρώματα στους δρόμους. Ένας δρόμος άκρως φωτεινός, με τη νεολαία της πόλης να έχει ξεχυθεί στα μαγαζιά και τις τοπικές αγορές, απολαμβάνοντας την παρέα με γέλια και φωνές.
Βιργινία Στουραϊτη
Καθώς περνούσαμε μπροστά από τα καταστήματα, βλέπαμε τον κόσμο ιδιαίτερα ευδιάθετο, καθώς ήταν Παρασκευή βράδυ. Περάσαμε μέσα από μια τοπική αγορά φαγητού (food market), όπου άνθρωποι όλων των ηλικιών απολάμβαναν παραδοσιακά εδέσματα συνοδεύοντάς τα με ντόπια μπύρα.
Στη συνέχεια, η πορεία μας συνεχίστηκε προς τους κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας, που ήταν πλημμυρισμένοι από κατοίκους και επισκέπτες. Διατρέχοντας τη λεωφόρο Jongno 2-ga, μας εντυπωσίασαν τα πανύψηλα γυάλινα κτίρια, όπου τα φώτα του δρόμου αντανακλώνταν πάνω τους και τα πλατιά πεζοδρόμια που μας επέτρεπαν να απολαύσουμε τη βόλτα μας.
Βιργινία Στουραϊτη
Ο δρόμος μας οδήγησε στο πιο κεντρικό σημείο της Σεούλ, τη Myeong-dong. Εκεί νιώθεις ότι μπαίνεις σε έναν άλλο κόσμο, όπου τα φώτα από τα αμέτρητα μαγαζιά σε εκτυφλώνουν. Το πρώτο πράγμα που συναντήσαμε ήταν το Olive Young, ο «παράδεισος» του skincare και του makeup, σαν να λέμε το κορεάτικο Sephora. Με τις ιδιαίτερες βιτρίνες του διακοσμημένες με Hello Kitty, αποτελεί ένα από τα κεντρικότερα καταστήματα του brand.
Βιργινία Στουραϊτη
Προχωρώντας, υπήρχαν παντού πάγκοι με street food που πουλούσαν κάθε λογής λιχουδιές, όπως corndogs με τυρί, τηγανητά θαλασσινά και twisted potatoes. Όλα αυτά μας οδήγησαν στο εξαιρετικό εστιατόριο Hansik Wangbijib, όπου δοκιμάσαμε για πρώτη φορά αυθεντικό Korean BΒQ. Οι γεύσεις στις διάφορες κοπές κρέατος ήταν απίστευτες, με το μαριναρισμένο μοσχάρι να μας μένει αλησμόνητο. Εκτός από τα εξαιρετικά κρέατα και το εξυπηρετικότατο προσωπικό, ξεχωρίσαμε δύο πράγματα: πρώτον, ότι μαζί με την παραγγελία μας έφεραν πληθώρα διαφορετικών ορεκτικών χωρίς να τα ζητήσουμε, και δεύτερον, ότι έψηναν το κρέας μπροστά μας.
Έπειτα, απολαύσαμε το επιδόρπιό μας στο κατάστημα Baskin-Robbins, με τα ιδιαίτερα χωνάκια βάφλας και τις εντυπωσιακές τούρτες παγωτού.
Πρωινή περιπλάνηση πριν το μυστήριο
Και κάπως έτσι ξημέρωσε η ημέρα του γάμου. Καθώς είχαμε αρκετό χρόνο μπροστά μας, ξεκινήσαμε την πρωινή μας εξερεύνηση αναζητώντας μέρος για πρωινό. Κατά την περιπλάνησή μας, ανακαλύψαμε το Bosingak, ένα ιστορικό διώροφο περίπτερο με καμπαναριό στην περιοχή Jongno.
Βιργινία Στουραϊτη
Κατά τη διάρκεια της δυναστείας Joseon (από το 1396), η τεράστια χάλκινη καμπάνα στο εσωτερικό του χρησιμοποιούνταν ως το επίσημο «ρολόι» της Σεούλ. Χτυπούσε 33 φορές στις 04:00 π.μ. για να σημάνει το άνοιγμα των πυλών της πόλης και 28 φορές στις 22:00 μ.μ. για την απαγόρευση κυκλοφορίας και το κλείσιμό τους. Η αυθεντική ιστορική καμπάνα (κατασκευής του 1468) έχει μεταφερθεί πλέον στο Εθνικό Μουσείο της Κορέας για προστασία, ενώ αυτή που βρίσκεται σήμερα στο περίπτερο είναι ένα πιστό αντίγραφο του 1985. Η σημερινή δομή του ξύλινου περιπτέρου ολοκληρώθηκε το 1979, καθώς είχε καταστραφεί πολλές φορές από πυρκαγιές κατά τον Κορεατικό Πόλεμο.
Συνεχίζοντας την αναζήτησή μας, πέσαμε τυχαία πάνω στον φούρνο «A Goong» στην οδό Gwancheol-dong. Η αισθητική του χώρου παρέπεμπε σε κάτι εντελώς πρωτόγνωρο, συνδυάζοντας την παράδοση με μια πιο σύγχρονη εκδοχή. Δοκιμάσαμε ιδιαίτερα παραδοσιακά αρτοσκευάσματα σε αλμυρές και γλυκές εκδοχές, με πρωτότυπα σχέδια και γεύσεις.
Βιργινία Στουραϊτη
Καθώς ο χρόνος πιέζει, κάναμε μια γρήγορη βόλτα στο κέντρο. Περάσαμε πάνω από τη γέφυρα του ρέματος Cheonggyecheon, το σημείο που αποτελεί την πηγή του σύγχρονου τεχνητού ρέματος. Το νερό ξεκινά με έναν εντυπωσιακό διώροφο καταρράκτη ύψους τεσσάρων μέτρων, ενώ στο βάθος δεσπόζει το μεγάλο μωβ-κόκκινο γλυπτό Spring σε σχήμα κοχυλιού, δημιούργημα των καλλιτεχνών Claes Oldenburg και Coosje van Bruggen, που συμβολίζει την αναγέννηση και την ανοιξιάτικη ζωντάνια της περιοχής.
Βιργινία Στουραϊτη
Πριν επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο για να ετοιμαστούμε, εκμεταλλεύτηκα την παρουσία μας στην κεντρική αγορά για να προμηθευτώ από καταστήματα όπως το Daiso και το Olive Young όλα τα απαραίτητα skincare προϊόντα για την επιστροφή στην Ελλάδα. Η χαρά μου ήταν ανέλπιστη, βλέποντας πόσο οικονομικά είναι τα προϊόντα περιποίησης προσώπου, μαλλιών και σώματος.
Βιργινία Στουραϊτη
Η ώρα του γάμου
Και η ώρα του γάμου έφτασε. Ήταν πραγματικά απίστευτα. Η τοποθεσία της τελετής ήταν εκπληκτική: ένας μεγάλος εξωτερικός χώρος στολισμένος με όμορφα λουλούδια, που απέδιδαν έναν ιδιαίτερα ρομαντικό χαρακτήρα. Το ζευγάρι, λαμπερό και χαρούμενο στην ομορφότερη στιγμή της ζωής του, μας υποδέχτηκε με πολλή αγάπη και θέρμη.
Η ενδυμασία ήταν δυτικού τύπου, με νυφικό και κοστούμι, ενώ μόνο οι μητέρες φορούσαν την παραδοσιακή στολή Hanbok (σε ροζ και γαλάζιο χρώμα αντίστοιχα).
Το πρώτο μέρος της τελετής είχε δυτικές επιρροές: ο πατέρας παρέδωσε τη νύφη στον γαμπρό, το ζευγάρι αντάλλαξε όρκους, λόγια αγάπης και βέρες. Η συγκίνηση ήταν μεγάλη τόσο για τους καλεσμένους όσο και για τις οικογένειες, με δάκρυα χαράς να κυλούν στα πρόσωπα όλων. Μέσα από τα λόγια τους αποτυπωνόταν η βαθιά αφοσίωση που έτρεφαν ο ένας για τον άλλον, ενώ οι ευχές των γονέων απέδειξαν ότι δύο διαφορετικοί κόσμοι μπορούν να ενωθούν όταν υπάρχει αγάπη.
Μια πολύ καλή φίλη της νύφης είχε αναλάβει να εξηγεί στους καλεσμένους τη διαδικασία και τη σημασία των γαμήλιων εθίμων.
Αφού ολοκληρώθηκε το μυστήριο, στον ίδιο χώρο παρατέθηκε το γαμήλιο δείπνο με πιάτα εμπνευσμένα από την τοπική κουζίνα. Το ζευγάρι παρευρέθηκε στο δείπνο με την παραδοσιακή κορεάτικη γαμήλια ενδυμασία (Hanbok για τη νύφη και Gwanbok για τον γαμπρό). Ακολούθησε πάρτυ για φίλους και συγγενείς, όπου η ελληνική και η κορεατική μουσική συνυπήρξαν αρμονικά.
Παράδοση, γεύσεις και βασιλικά ανάκτορα
Την επόμενη και τελευταία ημέρα στη Σεούλ, αποφασίσαμε να εκμεταλλευτούμε τον χρόνο μας στο έπακρο. Ξεκινήσαμε την περιπλάνηση στο χωριό Bukchon Hanok, μια ιστορική και ζωντανή γειτονιά στην καρδιά της πόλης, όπου οι άνθρωποι κατοικούν κανονικά μέχρι σήμερα. Είναι γεμάτη από hanok τα παραδοσιακά κορεάτικα σπίτια της δυναστείας Joseon με τις χαρακτηριστικές καμπυλωτές στέγες και τους πέτρινους τοίχους.
Το σημείο είναι περίφημο για την εντυπωσιακή αντίθεση που προσφέρει, συνδυάζοντας την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του προσκηνίου με τους υπερσύγχρονους ουρανοξύστες στο βάθος.
Πριν ξεκινήσουμε την ξενάγηση στα σοκάκια, δοκιμάσαμε το περίφημο matcha latte, τοπικό τσάι, ρολό πράσινου τσαγιού με γέμιση κρέμας και ένα μεγάλο μπισκότο με κράνμπερι στο κατάστημα Osulloc όλα εξαιρετικά νόστιμα.
Βιργινία Στουραίτη
Αφού περπατήσαμε στα γραφικά σοκάκια και κάναμε μικροαγορές από τα τοπικά μαγαζιά, επισκεφθήκαμε το Παλάτι Gyeongbokgung. Χτισμένο το 1395, είναι το μεγαλύτερο και πιο επιβλητικό από τα πέντε βασιλικά ανάκτορα της δυναστείας Joseon. Παρά τις τεράστιες καταστροφές που υπέστη στο πέρασμα των αιώνων από πολέμους, σήμερα έχει ανακατασκευαστεί σε μεγάλο βαθμό, αποτελώντας το κορυφαίο ιστορικό ορόσημο της Νότιας Κορέας.
Βιργινία Στουραϊτη
Στον χώρο ξεχωρίζουν η αίθουσα του θρόνου και το περίπτερο Gyeonghoeru που «επιπλέει» πάνω σε μια λίμνη, ενώ οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν την τελετή αλλαγής της φρουράς και να εξασφαλίσουν δωρεάν είσοδο αν φορούν την παραδοσιακή ενδυμασία Hanbok.
Πλούσιοι κήποι με δέντρα και φυτά έκαναν αισθητή την παρουσία της φύσης σε όλο το ανάκτορο. Κατευθυνθήκαμε προς το Εθνικό Παραδοσιακό Μουσείο της Κορέας, με εκθέματα από την καθημερινή ζωή των ανθρώπων ανά τους αιώνες, παρατηρώντας πώς το ανθρώπινο μυαλό εφεύρισκε τρόπους για να διευκολύνει τη διαβίωση.
Δυστυχώς, δεν προλάβαμε να επισκεφθούμε τη μεγάλη λίμνη με τα ψάρια Koi, καθώς πλησίαζε η ώρα που έκλεινε ο χώρος.
Δεν πτοηθήκαμε όμως. Απολαύσαμε τη μισάωρη διαδρομή της επιστροφής μέχρι το κέντρο και δεν χάσαμε την ευκαιρία να περάσουμε ξανά από τον αγαπημένο μας φούρνο, απολαμβάνοντας για τελευταία φορά τα εδέσματα που μας είχαν αποτυπωθεί στον ουρανίσκο.
Οι μέρες παραμονής μας ήταν λίγες και δεν προλάβαμε να δούμε όλα τα αξιοθέατα που άξιζαν τον θαυμασμό μας. Η εμπειρία, όμως, ήταν απίστευτη και δεν θα είχε συμβεί χωρίς τους αγαπημένους μας φίλους που μας προσκάλεσαν στην πιο όμορφη στιγμή της ζωής τους. Ήταν μεγάλη μου τιμή να βρεθώ σε μια τόσο σημαντική ημέρα και να σταθώ στο πλευρό ανθρώπων που εκτιμώ βαθύτατα.
