«H λέξη που δεν λες»: Γιατί όλοι λένε ότι αυτή η ελληνική σειρά είναι η καλύτερη των τελευταίων χρόνων
Η ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΣ

«H λέξη που δεν λες»: Γιατί όλοι λένε ότι αυτή η ελληνική σειρά είναι η καλύτερη των τελευταίων χρόνων

Παρά το αβέβαιο μέλλον των τηλεοπτικών καναλιών, χτες έκανε πρεμιέρα ίσως η πιο φιλόδοξη παραγωγή της φετινής σεζόν « Η λέξη που δεν λες».

Το όνομα του Θοδωρή Παπαδουλάκη στη σκηνοθεσία, που έχει υπογράψει μια από τις καλύτερες τηλεοπτικές σειρές των τελευταίων χρόνων (Το Νησί), αλλά κι ένα εκλεκτό καστ ηθοποιών, κεντρίζουν το ενδιαφέρον.

Το σενάριο βασίζεται στη ξένη σειρά «The Word of Keshet» και τη διασκευή έχει αναλάβει η Κατερίνα Γιαννάκου. Έχει ως κεντρικό άξονα έχει ένα αρκετά «δύσκολο» θέμα, τον αυτισμό. Μια οικογένεια έρχεται αντιμέτωπη με τη διαφορετικότητα του μικρού της γιου. Πώς αλλάζει η ζωή της κάτω από τις νέες συνθήκες; Θα καταφέρει να βοηθήσει τον μικρό Παυλή; Πώς επηρεάζονται οι σχέσεις τους ; Μπορεί τελικά αυτή η αναπάντεχη αλλαγή να τους οδηγήσει σε νέα μονοπάτια;

Η Κατερίνα Γιαννάκου με ευαισθησία προσεγγίζει το θέμα, αναπτύσσοντας τους χαρακτήρες ήδη από το πρώτο επεισόδιο και δίνοντας μία γλαφυρή εικόνα για τι πρόκειται να ακολουθήσει. Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι έχει μπολιάσει την ιστορία με στοιχεία βγαλμένα από την Ελλάδα της κρίσης, ενώ δεν λείπει και το τοπικό χρώμα της κρητικής κοινωνίας. Εδώ οι ήρωες δεν ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπως συμβαίνει σε πολλές άλλες σειρές, αγνοώντας πλήρως αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη χώρα. Εδώ δεν έχουμε ανθρώπους που ζουν σε υπερπολυτελή διαμερίσματα και διάγουν έναν τρόπο ζωής, που καμία σχέση δεν έχει με τη σύγχρονη πραγματικότητα, αλλά παρακολουθούμε μια τυπική ελληνική οικογένεια του 2016, που συζητάει για το πώς θα πληρώσει την επίσκεψη σε έναν γιατρό.

Τα γυρίσματα έγιναν στα Χανιά: βλέπουμε πλάνα από την όμορφη πόλη, που είναι και η πατρίδα του σκηνοθέτη, καλογυρισμένα, με κινηματογραφική αισθητική, που μεταφέρουν την εικόνα μιας ελληνικής επαρχίας.

Στο πρώτο επεισόδιο μας συστήνονται οι χαρακτήρες και οι μεταξύ τους σχέσεις, και το σενάριο δεν αργεί να μας βάλει στο νόημα. Η υπόθεση του μικρού Παυλή, που τον υποδύεται ο μικρός Γιώργος Στεντούμη, φαίνεται πως θα φέρει αναταραχές στην οικογένεια. Μια οικογένεια που ήδη έχει πολλά να επιλύσει και προφανώς ο αυτισμός του μικρού θα φέρει στην επιφάνεια όσα δεν λέγονται. Ο Θοδωρής Παπαδουλάκης έχει ιδιαίτερη ικανότητα να κατευθύνει μικρά παιδιά ( και στο « Νησί» οι μικροί πρωταγωνιστές του ήταν πολύ καλοί) και καθοδήγει αυτό το γλυκό παιδί, που είναι σίγουρο που θα λατρέψετε, σε μια τρυφερή προσέγγιση ενός απαιτητικού ρόλου.

Το καστ αποτελείται από διακεκριμένους ηθοποιούς του θεάτρου, που αντιμετωπίζουν τις σκηνές τους με βάθος, προκαλώντας μια ειλικρινή συγκίνηση. Ξεχωρίζουν ο παππούς Δημήτρης Καταλειφός, ο οποίος υιοθετεί μάλιστα και τη κρητική προφορά, και έχει την αύρα μιας παλιάς εποχής. Ο καλός αυτός ηθοποιός αποδεικνύει ότι ακόμα και στην ελληνική τηλεόραση μπορεί να δώσει ρεσιτάλ. Εξίσου καλή είναι και η Μαρία Πρωτόπαππα στο ρόλο της μητέρας, που αποφεύγει τις παγίδες μια γλυκανάλατης ερμηνείας, αλλά κινείται σε πολλαπλά επίπεδα, προβάλλοντας συγκρούσεις στο χαρακτήρα ήδη από το πρώτο επεισόδιο.

Δεν λείπουν και οι πιο ανάλαφρες στιγμές, που αποφορτίζουν την ατμόσφαιρα, όπως η σκηνή με τον γιατρό του χωριού που τον υποδύεται ο Αργύρης Ξάφης, ενός τύπου sui generis, με χίπικη νοοτροπία, ολίγον μισάνθρωπου, αλλά με ιδιαίτερο χιούμορ, που είναι απαραίτητο σε ένα σήριαλ με τόσο βαρύ θέμα.

Το εγχείρημα του Αlpha έχει ενδιαφέρον: έχοντας επενδύσει αρκετά χρήματα στην παραγωγή, όπως φαίνεται, προτείνει ένα νέο μοντέλο. Δεν μπορούμε να πούμε πως η εν λόγω σειρά μοιάζει με αντίστοιχες του εξωτερικού που μας κάνουν να κολλάμε, όμως σίγουρα αποτελεί μια τομή στην ελληνική τηλεόραση, που δυστυχώς όταν δεν στηρίζεται σε λογοτεχνικά βιβλία, δεν προσφέρει κοινωνικούς προβληματισμούς. « Η λέξη που δεν λες» έχει αυτή την πρόθεση και βλέποντας το πρώτο επεισόδιο αποδεικνύει ότι διαθέτει όλα τα εχέγγυα να το καταφέρει.