fbpx To μετρό της Στοκχόλμης έχει γεμίσει με αφίσες από γυναίκες που έχουν περίοδο | BOVARY
Twitter
Twitter
SHARE
Η ΕΜΜΗΝΟΣ ΡΥΣΗ (ΔΥΣΤΥΧΩΣ) ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΘΕΜΑ ΤΑΜΠΟΥ

To μετρό της Στοκχόλμης έχει γεμίσει με αφίσες από γυναίκες που έχουν περίοδο


Εδώ και λίγες ημέρες η σοβαροφάνεια και ο πουριτανισμός των κατοίκων της Στοκχόλμης έχει πληγεί. Γιατί; Χάρη σε μια σειρά από προβοκατόρικες αφίσες που δείχνουν απροκάλυπτα ένα γεγονός που, ενώ υπάρχει από καταβολής δημιουργίας του γυναικείου έιδους, (ακόμα) δεν φαίνεται να έχει περάσει στη σφαίρα των πραγμάτων για τα οποία μπορούμε να μιλάμε ανερυθρίαστα: την περίοδο.  

Τι κι αν έχουν περάσει εκατομμύρια χρόνια από τη δημιουργία του ανθρώπινου γένους; Οι άνθρωποι δεν έχουν χωνέψει ότι οι γυναίκες έχουν περίοδο και η έμμηνος ρύση είναι κάτι που ακόμα κάνει τις γυναίκες να κοκκινίζουν (μεταφορικά και κυριολεκτικα) όταν μιλούν γι' αυτό.  

Πόσες φορές ακόμα κι εσείς η ίδια έχετε νιώσει αμηχανία καθώς ψωνίζετε σερβιέτες στο σούπερ μάρκετ ή όταν χρειάζεται να πάνε στο μπάνιο για να αλλάξετε ταμπόν ή σερβιέτα ενώ βρίσκεστε στο χώρο εργασίας σας, κρυβοντάς τις κάτω από τα μανίκια της μπλούζας σας. 

Κι ενώ πρόκειται για μια από τις πιο φυσικές (και απαραίτητες για την τεκνοποίηση) λειτουργίες του γυναικείου σώματος, όλοι -άντρες και γυναίκες- κάνουν σαν να μη συμβαίνει ή σαν να μη θέλουν να ξέρουν ότι συμβαίνει. Ίσως να μην υπήρχε πρόβλημα σε αυτό αν δεν προωθούσε την ντροπή και το σεξισμό. 

Ευτυχώς υπάρχουν γυναίκες που έχουν αρχίσει να παίρνουν θέση ενάντια σε αυτή τη λογική, όπως αυτή η καλλιτέχνης που χρησιμοποίησε την περίοδο ως πηγή έμπνευσης για να δημιουργήσει μια σειρά πολύ δυνατών έργων. Πρόσφατα, ακόμα μια εικαστικός πήρε θέση και μίλησε ανοιχτά για την περίοδο με τον πιο σωστό τρόπο: ανοιχτά και απροκάλυπτα. 

Ο λόγος για τη Σουηδέζα Liv Strömquist η οποία έχει σχεδιάσει αφίσες με ασπρόμαυρα σχέδια από γυναίκες που κάνουν πατινάζ σε διάφορες πόζες, ζωγραφίζοντας με κόκκινο χρώμα τα επίμαχα σημεία τους ώστε να δηλώσει ότι έχουν περίοδο.

 

 

Μάλιστα τα έργα της εκτίθενται στους σταθμούς του μετρό της Στοκχόλμης σαν μέρος του πρότζεκτ The Night Garden, στο οποίο έχουν προβληθεί και έργα με γυμνούς άντρες. 

Σύμφωνα με δημοσίευμα της The Guardian, η Strömquist, αντλώντας έμπνευση από την ποιμενική ζωή, με την τέχνη της, αποσκοπεί όχι μόνο στο να μιλήσει ανοιχτά για τη γυναικεία περίοδο, αλλά να λειτουργήσει σαν «ηρεμιστικό» στους αγχωμένους περαστικούς που χρησιμοποιούν το μετρό. Μάλλον όμως έχει συμβεί το αντίθετο. 

Ενώ τα έργα της προβάλλονται εδώ και 5 εβδομάδες στο σταθμό Slussen (γνωστός και ως η πιο μεγάλη σε μήκος δημόσια γκαλερί) και δείχνουν με έναν πολύ όμορφο, ρεαλιστικό και προβοκατόρικο τρόπο σημάδια από την περίοδο των γυναικών, δεν είναι όλοι απαραίτητα χαρούμενοι με αυτό.

Πολλοί κάτοικοι, και μάλιστα γυναίκες(!), έχουν αναστατωθεί και αντιδρούν με θυμωμένες δηλώσεις στο Twitter. 

 

 

«Τέλεια. Τώρα οι ντόπιοι μπορούν να ευχαριστηθούν την περίοδο ακόμα και στο μετρό», γράφει ένας χρήστης. 

«Σαν να μην έφτανε που έχουμε περίοδο κάθε μήνα, πρέπει να το θυμόμαστε κάθε φορά που χρησιμοποιούμε το μετρό», έγραψε μια άλλη». 

Ευτυχώς υπήρξαν και κάποιοι που επικρότησαν την κίνηση. 

 

 

«Πιστεύω ότι αυτές οι τοιχογραφίες στο μετρό είναι φανταστικές!», έγραψε κάποιος βάζοντας hashtag το οποίο έλεγε «Ο μισός πληθυσμός έχει περίοδο» (το προφανές δηλαδή). 

Οι αμφιλεγόμενες αντιδράσεις είναι κάτι που η Strömquist έχει συνηθίσει να δέχεται για τα έργα της. Δε μπορούσε να φναταστεί όμως ότι το θέμα της περιόδου θα μπορούσε να προκαλέσει τόσο μεγάλο κύμα αντιδράσεων. 

«Είναι περίεργο να θεωρείται προκλητικό κάτι που υπάρχει τόσο έντονα και καθημερινά στις ζωές μας», δήλωσε σε τοπική εφημερίδα. 

Η Martina Viklund, εκπρόσωπος τύπου του μετρό της Στοκχόλμης, χρησιμοποιώντας περισσότερη διπλωματία, δήλωσε το εξής: «Δεν θέλαμε τα έργα τέχνης να προσβάλλουν τους χρήστες του μετρό. Παράλληλα όμως δεν έχουμε μια συγκεκριμένη πολιτική όσον αφορά τις διαφορετικές εκφράσεις του γυμνού ανθρώπινου σώματος. Η τέχνη είναι ένα είδος παράδοσης όπου το ανθρώπινο σώμα μπορεί να πάρει διάφορες προεκτάσεις και ερμηνείες. Προβάλλοντας τη δουλειά της Strömquist, θέλαμε να "αγκαλιάσουμε" το ανθρώπινο σώμα σε όλες του τις μορφές».