Η Εβελίνα Νικόλιζα με τον πατέρα της, Λευτέρη -Η καλοκαιρινή έξοδος για φαγητό
Η Εβελίνα Νικόλιζα μοιράστηκε στο Instagram μια φωτογραφία με τον πατέρα της, Λευτέρη.
Η Εβελίνα Νικόλιζα ανήκει στις πιο αγαπητές προσωπικότητες της τηλεόρασης. Με έντονη παρουσία τόσο στα τηλεοπτικά δρώμενα -τη φετινή σεζόν τη συναντήσαμε στην παρέα των Weekenders- όσο και στα social media, η ίδια καταφέρνει να μοιράζεται με τους χιλιάδες ακολούθους της στιγμές γεμάτες αμεσότητα και θετική ενέργεια.
Γνωστή για τη στενή σχέση που διατηρεί με την οικογένειά της, η Εβελίνα Νικόλιζα δεν παραλείπει να δείχνει πόσο σημαντικοί είναι στη ζωή της η μητέρα της, Μπέσσυ Αργυράκη, ο αδερφός της, Άγγελος, αλλά και ο πατέρας της, ο γνωστός γυναικολόγος Λευτέρης Νικόλιζας. Οι κοινές τους εξορμήσεις και τα παραδοσιακά κυριακάτικα τραπέζια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους.
Στην πιο πρόσφατη ανάρτησή της, η Εβελίνα Νικόλιζα μοιράστηκε με το κοινό της φωτογραφίες από το καλοκαίρι, γεμάτες θάλασσα, φίλους και χαλαρές στιγμές. Ανάμεσά τους ξεχώρισε ένα ιδιαίτερο στιγμιότυπο, μια καλοκαιρινή φωτογραφία με τον πατέρα της σε παραθαλάσσιο ταβερνάκι, όπου οι δυο τους χαμογελούν πλατιά.
Δείτε την Εβελίνα Νικόλιζα με τον πατέρα της
Μιλώντας πριν λίγο καιρό για τη σύζυγό του στην εκπομπή Super Κατερίνα, ο Λευτέρης Νικόλιζας είχε πει: «Το ότι είμαστε 40 χρόνια μαζί λέει κάτι από μόνο του. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν όλα ιδανικά και ρόδινα. Είχαμε τα πάνω μας και τα κάτω μας αλλά είχαμε τη διάθεση ώστε κάποιες μικροδιαφορές να τις λύνουμε ήρεμα. Αφοσιωθήκαμε στην οικογένεια. Κάναμε δύο υπέροχα παιδιά και είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι».
Μάλιστα, ο ίδιος μίλησε και για τους δύσκολους τοκετούς της συζύγου του: «Δεν την ξεγέννησα εγώ. Εμείς οι γυναικολόγοι έχουμε έναν άγραφο νόμο, να μη ξεγεννάμε τις γυναίκες μας. Είχα έναν αδελφικό συνάδελφο που του είχα απόλυτη εμπιστοσύνη κι εγώ ήμουν δίπλα. Συμμετείχα πλήρως, αγωνίες, η Μπέσσυ είχε δύσκολους τοκετούς. Κάναμε φυσιολογικούς τοκετούς αλλά φτάσαμε πολλές φορές στο αμήν, παρακαλούσα τον συνάδελφο “Κώστα, κάνε επιτέλους καισαρική. Δεν αντέχω άλλο να τη βλέπω να χτυπιέται”. Τελικά όλα εξελίχθηκαν ωραία και καλά».