H Ρούλα Πατεράκη αποκαλύπτει τον λόγο που δεν αποχωρίζεται τα γάντια της
Η Ρούλα Πατεράκη βρέθηκε καλεσμένη το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης (9/4) στο «Στούντιο 4», όπου αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στα χαρακτηριστικά γάντια που σχεδόν πάντα φορά.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση των παρουσιαστών, εξήγησε τους λόγους, ενώ μάλιστα τα έβγαλε και κατά τη διάρκεια της εκπομπής.
«Σε ένα μεγάλο μέρος τώρα πια, είναι μέρος της εικόνας μου. Παλιά τα χέρια μου ήταν πολύ παγωμένα και επομένως χρειαζόταν να φοράω γάντια. Ξεκίνησε από πρακτικούς λόγους. Μπορώ να τα βγάλω τώρα, για να δείτε ότι δεν έχω τίποτα στα χέρια μου…», είπε, αφαιρώντας τα γάντια της και δείχνοντας τα χέρια της τόσο στους παρουσιαστές όσο και στην κάμερα. Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Τα χέρια μου είναι αυτά. Όλοι λέγανε ότι μπορεί να είχα σημαδεμένα χέρια και τέτοια. Οπότε πολλές φορές τα βγάζω και δείχνω τα χέρια μου».
Η ίδια παραδέχτηκε πως, πέρα από πρακτικό στοιχείο, τα γάντια έχουν και έναν πιο συμβολικό χαρακτήρα. Όταν ρωτήθηκε αν λειτουργούν σαν «άμυνα» ή «πανοπλία», απάντησε με νόημα: «Εσύ χρειάζεσαι;… Ε, λοιπόν κι εγώ γιατί να μην χρειάζομαι;».
Ρούλα Πατεράκη: «Με την Αλίκη Βουγιουκλάκης αμέσως ταιριάξαμε»
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Ρούλα Πατεράκη μίλησε και για τη συνεργασία της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, περιγράφοντας μια πολυδιάστατη προσωπικότητα. Όπως αποκάλυψε, η γνωριμία τους ξεκίνησε απροσδόκητα: «Η Αλίκη Βουγιουκλάκη με πήρε ένα τηλέφωνο και μου ζήτησε να με δει. Στην αρχή νόμιζα ότι κάποιος μου κάνει πλάκα. Αν δεν καταλάβαινα τη φωνή, θα έλεγα “κάποιος μου κάνει πλάκα”. Οι περισσότεροι λέγαν ότι ήταν κάτι άλλο κι εγώ κάτι άλλο… ότι δεν θα έπρεπε να ταιριάξουν τα χνώτα μας. Εγώ όμως πήγα. Από περιέργεια και ενδιαφέρον. Αμέσως ταιριάξαμε. Είπα “γιατί όχι;” και το έκανα».
Αναφερόμενη στη φύση της σπουδαίας ηθοποιού, υπογράμμισε τη μοναδικότητά της: «Η Αλίκη δεν είναι απλώς εμπορικό. Είναι καλλιτεχνικό – εμπορικό. Είναι κάτι άλλο. Έχω μια έλξη για το εμπορικό… θέλω να δω γιατί υπάρχει μια επιτυχία. Για μένα, τα άλλα είναι πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο ανταγωνιστικά. Το ποιοτικό παιχνίδι είναι άκρως ανταγωνιστικό».
Παράλληλα, στάθηκε και στη φιλοδοξία και την καλλιτεχνική της ανησυχία: «Η Αλίκη είχε ένα πολύ μεγάλο προσόν. Ήθελε, ως αδηφάγος, να καταπιεί όλο το θέατρο. Οπότε έχεις μια τρομακτικά καλή εμπειρία. Έχεις μπροστά σου μία λαμπρή ηθοποιό. Είχε βαρεθεί τον εαυτό της να κάνει ακριβώς αυτό που ήξερε. Ήθελε να μη χάσει την έλξη με το κοινό της, αλλά να μπει και σε άλλα χωράφια. Το αισθανόταν πάρα πολύ. Νομίζω ότι ένιωθε ότι κάτι της έλειψε… ήθελε μια εσωτερική ανανέωση, να σπάσει αυτή την κρούστα».
