Η Έλλη Κοκκίνου με το τζιν που ψηλώνει τα πόδια -Πώς το συνδύασε για να δείχνει κομψό
Η Έλλη Κοκκίνου έδωσε το παρών στην ξεχωριστή θεατρική βραδιά που διοργάνωσαν η Allwyn και τα Αθηναϊκά Θέατρα, στο πλαίσιο της παράστασης «Σε βλέπω» στο θέατρο Μικρό Παλλάς.
Η Έλλη Κοκκίνου εμφανίστηκε με ένα σύνολο που κινείται σε ασφαλείς και γνώριμες γραμμές, συνδυάζοντας basic κομμάτια με ένα πιο statement πανωφόρι.
Το μπεζ γούνινο jacket ήταν το πιο χαρακτηριστικό κομμάτι της εμφάνισης. Η συγκεκριμένη απόχρωση είναι ουδέτερη και συνδυάζεται εύκολα με μαύρο, μπλε ή γκρι, ενώ η υφή της γούνας δίνει μια πιο «ζεστή» εικόνα στο σύνολο. Πρόκειται για ένα πανωφόρι που μπορεί να φορεθεί τόσο με τζιν όσο και με πιο υφασμάτινα παντελόνια ή φορέματα, χωρίς να δείχνει υπερβολικό.
Από μέσα επέλεξε ένα μαύρο τοπ, το οποίο λειτουργεί ως σταθερή βάση για το outfit. Το μαύρο χρώμα κρατά το σύνολο ήσυχο και ισορροπημένο, χωρίς να τραβά την προσοχή από το πανωφόρι.
Το τζιν παντελόνι σε γραμμή καμπάνα ήταν από τα βασικά στοιχεία της εμφάνισης. Η συγκεκριμένη flared γραμμή βοηθά στο να μακραίνουν οπτικά τα πόδια και κολακεύει τη σιλουέτα. Το σκούρο μπλε χρώμα κάνει το παντελόνι πιο εύκολο στον συνδυασμό και λιγότερο casual από ένα ανοιχτό denim.
Τα μαύρα μυτερά παπούτσια συμπλήρωσαν ιδανικά το σύνολο, χαρίζοντας επιπλέον κομψότητα, ενώ η μικρή μαύρη τσάντα πρόσθεσε μερικούς ακόμα πόντους στιλ.
Δείτε την εμφάνιση της Έλλης Κοκκίνου:
Λίγα λόγια για την παράσταση «Σε βλέπω»
Το σύγχρονο έργο της Αμερικανίδας συγγραφέα Meghan Kennedy ανεβαίνει στη σκηνή σε σκηνοθεσία της Βίκυς Βολιώτη, με τους Θοδωρή Αθερίδη, Πέγκυ Τρικαλιώτη και Λήδα Ματσάγγου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η παράσταση έχει ήδη αποσπάσει πολύ θετικές κριτικές τόσο από ειδικούς όσο και από το κοινό, για την ατμόσφαιρα και τις ερμηνείες της.
Πρόκειται για ένα έργο με λεπτό και έξυπνο χιούμορ, το οποίο αποκαλύπτει σταδιακά μυστικά, σχέσεις και εντάσεις μέσα από τις ζωές τριών χαρακτήρων. Μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας, αναδεικνύεται η σημασία της ανθρώπινης επικοινωνίας και της ανάγκης για ουσιαστική επαφή, ένα στοιχείο που στη σύγχρονη καθημερινότητα συχνά παραμερίζεται.
