Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: Η σπάνια εμφάνιση με τη μητέρα του, Ρένα
Σε μια βραδιά αφιερωμένη στην ποίηση και τον πολιτισμό βρέθηκε ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ο οποίος έκανε μια από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του συνοδευόμενος από τη μητέρα του, Ρένα.
Ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης παρευρέθηκε στην παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής του πλαστικού χειρουργού Ευάγγελου Κεραμίδα, που πραγματοποιήθηκε στην Παλαιά Βουλή.
Η εκδήλωση είχε έντονο καλλιτεχνικό χαρακτήρα και συγκέντρωσε πλήθος ανθρώπων από τον χώρο των γραμμάτων, των τεχνών και της ιατρικής. Το βιβλίο του Ευάγγελου Κεραμίδα, με τίτλο «Στη Σκιά του Νυστεριού», κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη και αποκαλύπτει μια πιο προσωπική και εσωτερική πλευρά του γνωστού γιατρού, μέσα από ποιήματα που κινούνται ανάμεσα στην επιστήμη και την ανθρώπινη εμπειρία.
Στην παρουσίαση μίλησαν σημαντικές προσωπικότητες του πνευματικού χώρου. Μεταξύ αυτών ήταν ο πολυβραβευμένος συγγραφέας Ανδρέας Μήτσου, ο ποιητής Γεώργιος Βέης και ο λογοτέχνης και ιατροφιλόσοφος Βάσος Βογιατζόγλου, οι οποίοι ανέλυσαν τη θεματική και το ύφος της συλλογής.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η θεατρική διάσταση που απέκτησε η βραδιά μέσα από τις απαγγελίες των ηθοποιών Βίκυ Σταυροπούλου και Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη. Με την ερμηνεία τους έδωσαν ζωή στους στίχους της συλλογής, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα έντονης συναισθηματικής φόρτισης για το κοινό που παρακολούθησε την εκδήλωση.
Ανάμεσα στους καλεσμένους ξεχώρισε και η παρουσία της μητέρας του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, Ρένας. Οι δυο τους πόζαραν μαζί στον φωτογραφικό φακό, σε ένα σπάνιο στιγμιότυπο που τράβηξε την προσοχή των παρευρισκομένων, καθώς ο ηθοποιός σπάνια εμφανίζεται δημόσια με μέλη της οικογένειάς του.
Δείτε τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη με τη μητέρα του:
Μιλώντας στο Bovary.gr για τη σχέση του με τους γονείς του, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης είχε πει «Εγώ, βιωματικά, απ΄την δική μου οικογένεια πήρα πολλή αγάπη. Ήμασταν μια κανονική οικογένεια της μέσης τάξης του ΄80-΄90. Μαζί πήρα κι όλα τα διάφορα θέματα που κουβαλάει κανείς απ΄την οικογένειά του. Άμα τα βάλεις κάτω έχω υπάρξει πολύ τυχερός και γι΄αυτό κρατάω σχέσεις. Σημαίνουν πράγματα για μένα τα οικογενειακά τραπέζια, τώρα και με τ΄ανίψια μου, τα εγγόνια της μάνας μου -ο πατέρας μου δεν ζει πια, τα παιδιά της διευρυμένης οικογένειας. Είναι χώρος που δεν μου δημιουργεί ασφυξία, αλλά αίσθημα ζεστασιάς, ασφάλειας. Δεν εννοώ ότι ήταν όλα λυμένα».
