«Παλιόπαιδο θα γίνω», «Ανήκω σε μένα», «Μου λείπεις»: Τα τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη που έλεγαν πολλά για τον τρόπο που έβλεπε τη ζωή
Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη πορεία στο ελληνικό τραγούδι και επιτυχίες που αγαπήθηκαν.
«Παλιόπαιδο θα γίνω», «Ανήκω σε μένα», «Παιδί της νύχτας», «Μου λείπεις», «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» είναι μόνο μερικά από τα τραγούδια που σημάδεψαν το κοινό του.
Πίσω από αυτά υπήρχαν συναισθήματα και βιώματα που συνδέονταν και με τη δική του ζωή. Ο Μαζωνάκης τραγούδησε για τον έρωτα, τη μοναξιά, τη νύχτα, αλλά και για τις αναμνήσεις και τις ρίζες του.
«Είμαι παιδί της νύχτας, αλλά και πιστός του φωτός. Η νύχτα δεν πέρασε από πάνω μου και δεν επηρέασε την αγάπη μου για το φως του ήλιου. Είμαι άνθρωπος του φωτός και το απολαμβάνω σε όλο του το μεγαλείο. Βέβαια, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πολιτισμός, η μουσική, το θέατρο, έχουν έρθει αντιμέτωπα με τη μεγαλύτερη κρίση από ποτέ, τόσο σε ένταση όσο και σε διάρκεια.
»Όπως και πολλοί άλλοι συνάνθρωποί μας από πολλούς, διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους. Είναι καθοριστικό σε κάθε κρίση να επικεντρωνόμαστε στο “φως” και όχι στο σκοτάδι, να επιδιώκουμε το “άνοιγμα” και όχι το “κλείσιμο”. Ας είμαστε, λοιπόν, κοντά όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας στους ανθρώπους που μας έχουν ανάγκη. Να μην το βάζουμε κάτω και να παραμένουμε άνθρωποι και ανθρώπινοι», είχε δηλώσει ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του.
Τα τραγούδια που μιλούσαν για τη δική του ζωή
«Θέλω να γυρίσω στα παλιά» - Η Νίκαια που κουβαλούσε μέσα του
Λίγοι στίχοι αρκούν για να φέρουν στο μυαλό εικόνες από τα παιδικά χρόνια. Για τον Γιώργο Μαζωνάκη, η «παλιά γειτονιά» ήταν η Νίκαια και η Κοκκινιά, όπου μεγάλωσε και έζησε τα πρώτα του χρόνια.
Από μικρός ήρθε σε επαφή με το λαϊκό τραγούδι, έχοντας ως ακούσματα σημαντικές φωνές του ελληνικού τραγουδιού. Κάπου μέσα σε αυτή τη γειτονιά, ανάμεσα στους δρόμους, τις παρέες και τις καθημερινές εικόνες μιας λαϊκής συνοικίας του Πειραιά, διαμορφώθηκε και ένα κομμάτι της ταυτότητάς του.
Το 1999, ο Μαζωνάκης συνεργάστηκε με τους Goin’ Through και κυκλοφόρησαν το «Θέλω να γυρίσω». Το τραγούδι μιλούσε για τα παιδικά χρόνια και την παλιά γειτονιά, με αναφορές στη Νίκαια, την Κοκκινιά και τον Πειραιά.
«Ανήκω σε μένα» - Η ανάγκη να παραμείνει ο εαυτός του
Η φράση του τίτλου «Ανήκω σε μένα» είναι από εκείνες που ξεπερνούν τα όρια ενός ερωτικού τραγουδιού. Μιλά για ανεξαρτησία, όρια και την ανάγκη να μην παραδίδει κανείς την ταυτότητά του στους άλλους.
Και αυτό είναι ένα μοτίβο που ταίριαξε ιδιαίτερα στη δημόσια εικόνα του Μαζωνάκη: ένας καλλιτέχνης που δεν φοβήθηκε να διαφοροποιηθεί, να πειραματιστεί και να εμφανιστεί διαφορετικός από αυτό που περίμενε το κοινό από έναν λαϊκό τραγουδιστή.
«Παιδί της νύχτας» - Η ζωή πίσω από τα φώτα
Η νύχτα έγινε για τον Μαζωνάκη κάτι περισσότερο από επαγγελματικός χώρος. Έγινε κομμάτι της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.
«Παιδί της νύχτας» είναι ένας τίτλος που θα μπορούσε σχεδόν να περιγράψει μια ολόκληρη εποχή της πορείας του. Τα νυχτερινά κέντρα, τα φώτα, οι σκηνές, οι άνθρωποι που έρχονταν και έφευγαν, οι σχέσεις που γεννιούνταν μέσα στη νύχτα και οι μοναχικές στιγμές που ακολουθούσαν.
«Παλιόπαιδο θα γίνω» - Η άλλη πλευρά του Μαζωνάκη
Ο Μαζωνάκης δεν ακολούθησε ποτέ το κλασικό πρότυπο του λαϊκού τραγουδιστή. Είχε χιούμορ, ξεχωριστό στιλ και μια πιο παιχνιδιάρικη πλευρά. Το «Παλιόπαιδο θα γίνω» δείχνει αυτή την πλευρά του, καθώς μπορούσε να τραγουδά για δύσκολα συναισθήματα, αλλά ταυτόχρονα να αυτοσαρκάζεται και να διασκεδάζει.
