Μέσα στο διαμέρισμα της Τζούλιαν Μουρ στη Νέα Υόρκη -Η εκπληκτική θέα, τα ιδιαίτερα έργα τέχνης και τα έπιπλα ΙΚΕΑ

Η Τζούλιαν Μουρ ανοίγει τις πόρτες του ανακαινισμένου ρετιρέ της στο West Village της Νέας Υόρκης, αποκαλύπτοντας έναν χώρο με εντυπωσιακή θέα, προσωπικά αντικείμενα και μια απρόσμενα οικεία αισθητική.

Στην καρδιά του West Village, σε ένα κτίριο της δεκαετίας του 1920 που αρχικά λειτουργούσε ως ξενοδοχείο, η Τζούλιαν Μουρ έχει δημιουργήσει ένα σπίτι που αποτυπώνει με ξεχωριστό τρόπο την προσωπικότητα, τις αναμνήσεις και την αισθητική της.

Το διώροφο ρετιρέ, το οποίο ανακαινίστηκε πρόσφατα, δεν θυμίζει σε τίποτα έναν απρόσωπο χώρο πολυτελείας. Αντίθετα, είναι γεμάτο αντικείμενα που η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός συλλέγει εδώ και δεκαετίες, κεραμικά με ιδιαίτερες ιστορίες, έργα τέχνης που προκαλούν την περιέργεια και έπιπλα που συνδυάζουν την πρακτικότητα με τον προσωπικό χαρακτήρα.

Το ανακαινισμένο ρετιρέ της Τζούλιαν Μουρ στη Νέα Υόρκη

Η 65χρονη σταρ παρουσίασε το σπίτι της μέσα από ένα βίντεο ξενάγησης για το Architectural Digest, αποκαλύπτοντας τις επιλογές που διαμόρφωσαν τον νέο της χώρο. Όπως εξήγησε, είχε εντοπίσει το συγκεκριμένο διαμέρισμα προτού ακόμη διατεθεί προς πώληση.

«Ήμασταν πολύ τυχεροί που βρήκαμε αυτό το διαμέρισμα», ανέφερε, προσθέτοντας πως θεωρεί ότι πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα σπίτια της Νέας Υόρκης.

Έπειτα από σχεδόν 25 χρόνια σε ένα townhouse, όπου μεγάλωσε τα δύο παιδιά της μαζί με τον σύζυγό της, τον σκηνοθέτη Μπαρτ Φρόιντλιχ, η Μουρ αποφάσισε να αλλάξει τρόπο ζωής. Η μετάβαση από μια κατοικία με περισσότερα επίπεδα και διαφορετική αίσθηση ιδιωτικότητας σε ένα διαμέρισμα ψηλά πάνω από τους δρόμους της πόλης σηματοδοτεί μια νέα καθημερινότητα για την ίδια.

Το ρετιρέ βρίσκεται κυριολεκτικά στην κορυφή του κτιρίου και διαθέτει αρκετές βεράντες, από τις οποίες η θέα προς την πόλη αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του. Σε μία από αυτές, η ηθοποιός έχει δημιουργήσει έναν μικρό κήπο με αρωματικά φυτά, τον οποίο μοιράζεται με στενούς φίλους της.

Για τη Μουρ, η ζωή ψηλά δεν σημαίνει απομάκρυνση από την καθημερινότητα της Νέας Υόρκης. Αντιθέτως, της προσφέρει έναν διαφορετικό τρόπο να παρακολουθεί τον παλμό της πόλης, ακόμη και μέσα από τα παράθυρά της.

«Υπάρχει τόση ζωή. Βλέπεις ανθρώπους», σχολίασε, δείχνοντας έναν άνδρα που βρισκόταν στο μπαλκόνι του απέναντι διαμερίσματος. «Είναι ένας υπέροχος τρόπος να βιώνεις τη ζωή της πόλης».

Η θέα, το φυσικό φως και η άμεση επαφή με το αστικό τοπίο συνθέτουν ένα περιβάλλον που ισορροπεί ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και την αίσθηση ότι η πόλη παραμένει διαρκώς παρούσα.

Οκτώ μήνες ανακαίνισης και η σημασία της λεπτομέρειας

Η ανακαίνιση διήρκεσε οκτώ μήνες και πραγματοποιήθηκε με τη στενή συνεργασία της Μουρ με τον κουνιάδο της, τον αρχιτεκτονικό σχεδιαστή Όλιβερ Φρόιντλιχ. Οι δυο τους έχουν συνεργαστεί σε έξι διαφορετικές αναδιαμορφώσεις χώρων, γεγονός που έχει διαμορφώσει μια σχέση εμπιστοσύνης και κοινής αισθητικής αντίληψης.

Η σχετικά περιορισμένη επιφάνεια του διαμερίσματος έκανε κάθε σχεδιαστική απόφαση ακόμη πιο σημαντική. Δεν υπήρχε περιθώριο για περιττές παρεμβάσεις ή λεπτομέρειες που θα περνούσαν απαρατήρητες. Όπως σημείωσε η ηθοποιός, «είναι αρκετά μικρό ώστε οι λεπτομέρειες να έχουν πραγματικά μεγάλη σημασία».

Αυτή η φιλοσοφία αποτυπώνεται σε μικρές, προσεκτικά επιλεγμένες παρεμβάσεις. Ο Όλιβερ Φρόιντλιχ επέλεξε να προσθέσει διακριτικές γυαλιστερές πινελιές σε σημεία όπως οι διακόπτες, οι βρύσες και τα χερούλια των ντουλαπιών, δίνοντας συνοχή στον χώρο χωρίς να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του.

Το αποτέλεσμα δεν βασίζεται στην επίδειξη πολυτέλειας, αλλά στη συνύπαρξη διαφορετικών υλικών, εποχών και αντικειμένων. Η κατοικία μοιάζει να έχει εξελιχθεί σταδιακά, σαν να έχει συγκεντρώσει τις ιστορίες της μέσα στον χρόνο, αντί να έχει σχεδιαστεί εξ ολοκλήρου γύρω από μια συγκεκριμένη διακοσμητική τάση.

Έπιπλα με αναμνήσεις και μια απρόσμενη πινελιά από τα IKEA

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του σπιτιού είναι ότι πολλά από τα αντικείμενα που φιλοξενεί δεν επιλέχθηκαν απλώς για να ταιριάζουν μεταξύ τους. Το καθένα έχει τη δική του ιστορία και συνδέεται με μια διαφορετική περίοδο της ζωής της ηθοποιού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι καρέκλες της κουζίνας, τις οποίες αγόρασε στο Παρίσι το 1995. Από τότε την ακολουθούν σε κάθε σπίτι στο οποίο έχει ζήσει, διατηρώντας μια θέση στην καθημερινότητά της ανεξάρτητα από τις αλλαγές στη διακόσμηση ή στις ανάγκες της.

Στον αντίποδα της συλλογής της βρίσκεται ένα απλό έπιπλο από το IKEA, το οποίο επέλεξε για να αποθηκεύει πιάτα σε μια γωνία της κουζίνας. Αντί να παραγγείλει μια ειδική κατασκευή, προτίμησε μια πρακτική και προσιτή λύση, η οποία εξυπηρετεί τις ανάγκες της χωρίς να απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.

Η συγκεκριμένη επιλογή αποκαλύπτει πολλά για την προσέγγισή της στη διακόσμηση. Η Μουρ δεν αντιμετωπίζει το σπίτι ως έναν χώρο στον οποίο κάθε αντικείμενο πρέπει να είναι ακριβό ή σχεδιασμένο αποκλειστικά για εκείνη. Η λειτουργικότητα έχει τη δική της θέση, ακόμη και όταν συνυπάρχει με έργα τέχνης ή αντικείμενα που έχουν συλλεκτική αξία.

Στη διακόσμηση αναζητά κυρίως την αυθεντικότητα και τη χειροποίητη αίσθηση. «Μου αρέσει η χειροτεχνία», εξήγησε, διευκρινίζοντας ότι δεν προτιμά τα αντικείμενα που μοιάζουν υπερβολικά επεξεργασμένα ή σχεδιασμένα για να εντυπωσιάζουν.

«Δεν μου αρέσουν τα πράγματα που είναι υπερβολικά επεξεργασμένα. Μου αρέσει η πατίνα. Μου αρέσει η υφή. Μου αρέσουν τα κεραμικά».

Η συγκεκριμένη αντίληψη αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στα διαφορετικά στοιχεία του διαμερίσματος. Αντί για μια αυστηρά ενορχηστρωμένη εικόνα, προκύπτει ένας χώρος όπου η φθορά του χρόνου, οι ατέλειες και η διαφορετικότητα των υλικών προσθέτουν βάθος και προσωπικότητα.

Στην κουζίνα, ένα ξεχωριστό έργο του καλλιτέχνη Four χρησιμοποιείται για τη φύλαξη αυγών, μετατρέποντας ένα καθημερινό αντικείμενο σε μέρος της διακοσμητικής σύνθεσης. Στην είσοδο, ένας καθρέφτης της Ιζαμπέλ Ράουερ υποδέχεται τους επισκέπτες, ενώ στο καθιστικό εκτίθενται κεραμικά αντικείμενα που έχουν χυτευθεί σε μπρούντζο, ανάμεσά τους ένα ζευγάρι AirPods και μια κασέτα.

Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης ένα κέρινο ομοίωμα μωρού, το οποίο η ηθοποιός απέκτησε έπειτα από τη συνεργασία της με τη Λίσμπεθ ΜακΚόι, την καλλιτέχνιδα που το φιλοτέχνησε. Το αντικείμενο συνδέεται άμεσα με την επαγγελματική της πορεία, όπως συμβαίνει και με άλλα έργα που έχει συγκεντρώσει μέσα από τις εμπειρίες της στον κινηματογράφο.

Ωστόσο, παρά την παρουσία ιδιαίτερων και συχνά εκκεντρικών δημιουργιών, το σπίτι δεν αποπνέει επιτήδευση. Τα έργα δεν μοιάζουν να τοποθετήθηκαν για να εντυπωσιάσουν τους επισκέπτες, αλλά να αποτελούν φυσικό μέρος της ζωής της ιδιοκτήτριάς τους.

Στην είσοδο του διαμερίσματος βρίσκεται ένα τραπέζι που η Μουρ αναζητούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σήμερα λειτουργεί ως επιφάνεια για τα αντικείμενα που αφήνει κανείς συνήθως μόλις επιστρέψει στο σπίτι, εξυπηρετώντας μια πρακτική ανάγκη χωρίς να χάνει τον διακοσμητικό του χαρακτήρα.

Η ίδια περνά αρκετό χρόνο καθισμένη σε αυτό το τραπέζι, κοιτάζοντας προς τη βεράντα. Η συγκεκριμένη γωνιά φαίνεται να συνοψίζει τη σχέση της με τον χώρο: δεν είναι απλώς ένα όμορφο σημείο του σπιτιού, αλλά ένα μέρος που χρησιμοποιεί και απολαμβάνει καθημερινά.

Στο κύριο καθιστικό, οι εντυπωσιακές βιβλιοθήκες που τραβούν αμέσως την προσοχή δεν σχεδιάστηκαν για εκείνη. Υπήρχαν ήδη από την εποχή των προηγούμενων ιδιοκτητών, τους οποίους η Μουρ επαίνεσε για το καλό τους γούστο. Η απόφασή της να τις διατηρήσει δείχνει ότι η ανακαίνιση δεν σήμαινε απαραίτητα την αντικατάσταση κάθε στοιχείου, αλλά την επιλογή όσων άξιζε να παραμείνουν.

Η ίδια λογική ακολουθήθηκε και στο υπνοδωμάτιο. Τα ξύλινα δάπεδα παραμένουν γυμνά, καθώς η ηθοποιός απολαμβάνει να κάνει γιόγκα στον συγκεκριμένο χώρο. Η απουσία περιττών διακοσμητικών στοιχείων επιτρέπει στο δωμάτιο να παραμένει ήρεμο και λειτουργικό, χωρίς να χάνει την αισθητική του συνοχή.

Το αποτέλεσμα είναι ένα υπνοδωμάτιο που συνδυάζει την απλότητα με τη ζεστασιά, αποδεικνύοντας ότι η αίσθηση πολυτέλειας δεν προκύπτει πάντα από την προσθήκη περισσότερων αντικειμένων. Μερικές φορές, η επιλογή του τι θα παραμείνει εκτός χώρου έχει εξίσου μεγάλη σημασία.

Το μπάνιο αποτελεί έναν από τους χώρους στους οποίους δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή κατά την ανακαίνιση. Η Μουρ συνεργάστηκε με τον Όλιβερ Φρόιντλιχ για την επιλογή πλακιδίων που θα ταίριαζαν με το υπάρχον μάρμαρο, επιλέγοντας να διατηρήσει μεγάλο μέρος της αρχικής διαμόρφωσης.

Η μπανιέρα παρέμεινε στη θέση της, κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία για την ηθοποιό, η οποία θεωρεί ότι μια μπανιέρα αποτελεί απαραίτητο στοιχείο ενός σπιτιού. Η απόφαση αυτή εντάσσεται στη γενικότερη φιλοσοφία της ανακαίνισης, όπου η διατήρηση των σωστών στοιχείων κρίθηκε εξίσου σημαντική με τις νέες προσθήκες.

Μία από τις λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν είναι ένα μικρό υπερυψωμένο χείλος στην άκρη του πάγκου του νιπτήρα, το οποίο εμποδίζει το νερό να τρέχει προς τα έξω. Πρόκειται για μια πρακτική παρέμβαση που δεν τραβά απαραίτητα την προσοχή με την πρώτη ματιά, αλλά κάνει αισθητή τη διαφορά στην καθημερινή χρήση. Όπως ανέφερε η Μουρ, είναι μια λεπτομέρεια για την οποία οι επισκέπτες σχολιάζουν συχνά.

Το μπάνιο έχει επίσης εξαιρετικό φυσικό και τεχνητό φωτισμό, χάρη στο φωτεινό μάρμαρο και την προσεκτική επιλογή των φωτιστικών. Για την ηθοποιό, αυτός ο συνδυασμός δημιουργεί ένα ιδιαίτερα κολακευτικό αποτέλεσμα.

«Ένα από τα ωραία πράγματα σε αυτό το μπάνιο είναι ότι, επειδή το μάρμαρο είναι τόσο φωτεινό και ο φωτισμός τόσο καλός, συνήθως δείχνεις πολύ όμορφα εδώ μέσα», σχολίασε. «Μερικές φορές μπορεί να δείχνεις καλύτερα σε αυτό το μπάνιο απ' ό,τι στην πραγματική ζωή, οπότε δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό».

Η παρατήρησή της προσθέτει μια δόση χιούμορ σε έναν χώρο που διαφορετικά θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως μια ακόμη άψογη, πολυτελής λεπτομέρεια του σπιτιού. Παράλληλα, αναδεικνύει τη σημασία που αποδίδει σε μικρές καθημερινές απολαύσεις, οι οποίες συχνά καθορίζουν περισσότερο την εμπειρία μιας κατοικίας από τις μεγάλες σχεδιαστικές επιλογές.

Παρά την προσεγμένη ανακαίνιση, το διαμέρισμα δεν στερείται ιδιαιτεροτήτων. Η κουζίνα δεν διαθέτει όσο αποθηκευτικό χώρο θα ήθελε κανείς, ενώ η πόρτα που οδηγεί στη βεράντα απαιτεί προσοχή, καθώς μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε μια απρόσμενη περιπέτεια, αν κάποιος βρεθεί έξω χωρίς να έχει τρόπο να επιστρέψει.

Αυτές οι μικρές δυσκολίες δεν φαίνεται να μειώνουν τη γοητεία του σπιτιού. Αντιθέτως, ενισχύουν την αίσθηση ότι πρόκειται για μια κατοικία που χρησιμοποιείται πραγματικά και δεν έχει σχεδιαστεί αποκλειστικά για φωτογραφίες.

Η Μουρ εκτιμά επίσης το γεγονός ότι το διαμέρισμα διαθέτει ένα πραγματικό, λειτουργικό τζάκι. Όπως εξήγησε, πρόκειται για ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό στη Νέα Υόρκη, γεγονός που το κάνει ακόμη πιο πολύτιμο για εκείνη.

Η δυνατότητα να εργάζεται στο τραπέζι της εισόδου, να κοιτάζει προς τη βεράντα, να περνά χρόνο ανάμεσα στα αντικείμενα που έχει συγκεντρώσει και να απολαμβάνει τις μικρές ανέσεις της καθημερινότητας φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία από την τελειότητα κάθε λεπτομέρειας.

Από το townhouse στο West Village και το σπίτι στο Montauk

Η αλλαγή κατοικίας ήρθε σε μια περίοδο κατά την οποία η οικογενειακή ζωή της Μουρ έχει επίσης περάσει σε μια νέα φάση. Με τον σύζυγό της, Μπαρτ Φρόιντλιχ, μεγάλωσε τα δύο παιδιά τους, τον Κάλεμπ Μουρ Φρόιντλιχ και τη Λιβ Έλεν Μουρ Φρόιντλιχ, στο townhouse όπου έζησαν για σχεδόν 25 χρόνια.

Καθώς τα παιδιά μεγάλωσαν, η ανάγκη για έναν διαφορετικό τρόπο ζωής έγινε πιο εμφανής. Η ηθοποιός εξήγησε ότι η οικογένειά της χρειάστηκε να προσαρμόσει τους χώρους της στις νέες συνθήκες.

«Τα παιδιά μας μεγάλωσαν, κυριολεκτικά», είπε, αναφερόμενη στο ύψος τους, καθώς το ένα φτάνει περίπου το 1,78 μ. και το άλλο το 1,88 μ.

Η οικογένεια διαθέτει επίσης ένα μεγάλο σπίτι στο Montauk, στην περιοχή όπου είχε αρχικά ένα μικρότερο εξοχικό. Εκείνο το ακίνητο πουλήθηκε έναντι 2,85 εκατομμυρίων δολαρίων, όταν έγινε σαφές ότι τα παιδιά είχαν πλέον ξεπεράσει τις δυνατότητες του χώρου.

Η ύπαρξη μιας μεγαλύτερης κατοικίας κοντά στη θάλασσα δεν αναιρεί τη σημασία του διαμερίσματος στο West Village. Αντίθετα, οι δύο χώροι εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες, προσφέροντας στην οικογένεια τη δυνατότητα να εναλλάσσεται ανάμεσα στον αστικό ρυθμό της Νέας Υόρκης και στην πιο χαλαρή ατμόσφαιρα του Montauk.

Το νέο ρετιρέ είναι μικρότερο από το σπίτι στο οποίο μεγάλωσαν τα παιδιά, αλλά αυτή ακριβώς η αλλαγή φαίνεται να ταιριάζει στην παρούσα φάση της ζωής της ηθοποιού. Η μείωση του χώρου δεν συνοδεύτηκε από την εγκατάλειψη των προσωπικών της αντικειμένων ή της αγάπης της για την τέχνη. Αντίθετα, την οδήγησε σε πιο συνειδητές επιλογές και σε μια διαφορετική σχέση με το περιβάλλον της.