Κέιτ Γουίνσλετ: Η συνήθεια που τη βοηθά να βρίσκει εσωτερική γαλήνη
Η Κέιτ Γουίνσλετ μίλησε ανοιχτά για ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα που της έδωσε η ωριμότητα: ότι δεν μπορείς να ευχαριστήσεις τους πάντες.
Σε συζήτησή της με τη Φερν Κότον στην εκπομπή Happy Place, η 50χρονη ηθοποιός μοιράστηκε σκέψεις που αγγίζουν πολλούς.
«Δεν μπορείς να ελέγχεις ή να υπαγορεύεις τις απόψεις και τις συμπεριφορές των άλλων. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ζήσεις τη ζωή σου όσο καλύτερα μπορείς, να είσαι αξιοπρεπής και να μιλάς με ακεραιότητα. Και τότε ξέρεις ότι μπορείς να κοιμάσαι ήρεμος κάθε βράδυ, γνωρίζοντας ότι έκανες το καλύτερο που μπορούσες εκείνη την ημέρα.
»Δεν μπορείς να ευχαριστήσεις τους πάντες. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα τους αρέσουν τα μαλλιά σου, το πρόσωπό σου ή η φωνή σου. Μην παίρνεις στα σοβαρά αυτά που λένε», είπε η Γουίνσλετ.
Γιατί δεν χρειάζεται να ευχαριστείς τους πάντες για να νιώθεις καλά
Η ανάγκη να προσπαθούμε συνεχώς να κάνουμε καλή εντύπωση δεν μας κάνει καλό. Αντιθέτως, μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την αυτοεκτίμησή μας. Γιατί, λοιπόν, επιμένουμε να θέλουμε να ευχαριστούμε τους πάντες;
Η ψυχολόγος Paula Orell εξηγεί στο ισπανικό Hola! ότι η συμπεριφορά αυτή προκύπτει «από καθαρή επιβίωση». Οι άνθρωποι συχνά νιώθουν την ανάγκη να ευχαριστούν τους άλλους, ακόμα και εις βάρος των δικών τους αναγκών, γιατί κάποια στιγμή στη ζωή τους έπρεπε να προσαρμοστούν στο περιβάλλον τους για να επιβιώσουν.
Η ψυχολόγος προσθέτει ότι πολλοί συνεχίζουν αυτή τη συμπεριφορά, πιστεύοντας ότι έτσι θα γίνουν αποδεκτοί και αγαπητοί. Ακόμη και αν γνωρίζουν ότι είναι λάθος ή ότι δεν πρέπει να χάσουν φίλους, η βαθύτερη πλευρά τους θεωρεί ότι πρέπει να συνεχίσουν έτσι για να αποφύγουν την απώλεια σχέσεων και δεσμών.
Αμφισβητούμε, λοιπόν, πόσο επηρεάζει αυτή η συμπεριφορά την ψυχική μας υγεία και την αυτοεκτίμησή μας. Η Paula Orell τονίζει ότι το να ζούμε για να ευχαριστούμε τους άλλους μας κάνει να εστιάζουμε συνεχώς στους άλλους, αντί στον εαυτό μας.
Αυτό αναπτύσσει την ικανότητα να είμαστε ευχάριστοι και προσαρμοστικοί, αλλά ταυτόχρονα μας αποσπά από την αυτοφροντίδα. Όταν παραμελούμε τον εαυτό μας, η αυτοεκτίμησή μας μειώνεται και η δυσφορία εκδηλώνεται με άγχος ή θλίψη.
«Το να ζούμε για να ευχαριστούμε τους άλλους σημαίνει να κοιτάμε συνεχώς τους άλλους και να ξεχνάμε τον εαυτό μας. Και αυτό είναι από τα μεγαλύτερα κακά που μπορούμε να κάνουμε στον ίδιο μας τον εαυτό», καταλήγει η ψυχολόγος.
