Το Κοστούμι που Ξετρέλανε τις Διάσημες
Το φοράνε η Μαντόνα, η Αλέξα Τσανγκ και πολλές άλλες. Ένα σύνολο που προορίζεται για όσες πιστεύουν μόνο σε μια φράση: αυτή που τολμάει το φοράει! Μήπως είσαι εσύ;
New kid on the block, new vision, new approach για τον οίκο Gucci. Αναμενόμενο θα πεί κανείς, λαμβάνοντας υπόψιν του το backgroud, τα δείγματα γραφής, το αποτύπωμα του Alessandro Michele, στον οίκο ως Head Accessories Designer. O 42χρονος νέος διευθυντής του οίκου Gucci αντικατέστησε τη Frida Giannini, αποφασισμένος να προχωρήσει ένα βήμα πιο πέρα, πιο μπροστά, κάπου διαφορετικά τέλος πάντων, ακόμα κι αν αυτό απαιτούσε μια αναγεννησιακή επιστροφή στα 70΄s και 80’s. Με άλλη ματιά, απενοχοποιημένη, αποφορτισμένη. Δεν παύει, παρόλα αυτά να αποτελεί, αναβαθμισμένο βέβαια, μοτίβο της πάλαι ποτέ ένδοξης εποχής της ψυχεδέλειας, όπου κυριαρχούσε η ελευθερία, το print, τα χρώματα, η παλέτα της ζωής σε πιο αρχέγονη και φυσική μορφή.
Εκεί μεταφερόμαστε νοερά, εγκεφαλικά. Το σώμα παραμένει στο σήμερα και “ντύνεται”, προσπαθεί να οικειοποιηθεί το ύφος, την ατμόσφαιρα της εποχής. Θα πρέπει να αρκεστεί στο look, και αυτό όμως κάτι είναι. Τι προτείνει ο Alessandro Michele; Το εκκεντρικό σε απελευθερώνει και σου δίνει τη δυνατότητα να μην ανησυχείς αν αυτό που φοράς είναι σωστό ή λάθος. Αυτή είναι η γραμμή, η φιλοσοφία. Το ζητούμενο βέβαια παραμένει ένα, πώς υποστηρίζεις το outfit.
Αυτό δεν αποδείχθηκε πρόβλημα για αρκετούς σταρ του Χόλιγουντ αλλά και celebrities, αν κρίνουμε από τις εμφανίσεις τους στο κόκκινο χαλί και όχι μόνο.
Το κοστούμι Gucci, με “συντηρητικό” κόψιμο α λα παλαιά, φλοράλ υφάσματα, χρώμα πάνω στο χρώμα και άλλο χρώμα, σχέδια και πολλαπλές στρώσεις και impact είχε πεδίο δόξης λαμπρό. Δεν αναφερόμαστε φυσικά μόνο στη Mαντόνα, η οποία μπορεί να υποστηρίξει εμφανίσεις μπροστά στις οποίες ένα τέτοιο κοστούμι φαντάζει στολή προσκόπων. Πληθώρα αστέρων, ανδρών και γυναικών, υιοθέτησαν αυτό το look και ανέδειξαν τη νέα πρόταση του οίκου.
Ερχόμαστε στο διά ταύτα και, υποθετικά σκεφτόμενοι, αναρωτιόμαστε, ok, it’s good for them, what about us. Έστω ότι το βλέπεις και τρελαίνεσαι, ίσως κυριολεκτικά, αλλά δεν έχει σημασία, πού στο καλό το φοράς, ως κοινή, πιο κοινή δεν πάει, θνητή; Γραφείο, συνάντηση, ραντεβού, έξοδος, εκδήλωση; Δύσκολο. Gala, εγκαίνια, στη δεξίωση του Μεγάρου, προεδρικού ή έστω της Μουσικής; Maybe yes, maybe no. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να μας τύχει κάτι ανάλογο; Εξαρτάται από ποια είσαι και πώς βλέπεις τα πράγματα. Ή πώς τα φαντάζεσαι.
Στο εγχώριο γήπεδο, αν αφήσεις το μυαλό σου να ταξιδέψει, θα βρεις κάποιες, για κάποιους δεν προκύπτει, που μπορούν να το φορέσουν, χωρίς να τους φορεθεί. Μετρημένες στα δάχτυλα του ενός, άντε με δόση μεγαλοψυχίας, των δύο χεριών. Εκεί μάλλον εξαντλείται η λίστα. Οι υπόλοιποι και υπόλοιπες θα αρκεστούμε να τα θαυμάσουμε, να τα απορρίψουμε, να τα κατατάξουμε σε λίστα, ανάλογα με την αισθητική, το mood, την ώρα και τη στιγμή...