Μετά τα 50: Πολυνουκλεοτίδια ή βιοδιεγέρτες; Ποια θεραπεία κερδίζει έδαφος για πιο σφριγηλό δέρμα
Μετά τα 50, η περιποίηση της επιδερμίδας αλλάζει στόχο: δεν αφορά μόνο τις ρυτίδες, αλλά κυρίως την ποιότητα, την πυκνότητα και τη σφριγηλότητα του δέρματος.
Δύο από τις πιο συζητημένες επιλογές της αισθητικής ιατρικής είναι τα πολυνουκλεοτίδια και οι βιοδιεγέρτες. Ποια είναι η διαφορά τους και τι ταιριάζει περισσότερο σε κάθε ανάγκη;
Υπάρχει μια στιγμή στην ιστορία της επιδερμίδας όπου η ερώτηση «πώς θα εξαφανίσω τις ρυτίδες;» δίνει τη θέση της σε μια διαφορετική ανάγκη: «πώς θα κάνω το δέρμα μου να δείχνει ξανά πιο πυκνό, ελαστικό και ζωντανό;». Για πολλές γυναίκες μετά τα 50, αυτή είναι πλέον η ουσία της σύγχρονης αντιγήρανσης.
Η εμμηνόπαυση και οι ορμονικές αλλαγές που τη συνοδεύουν επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα της επιδερμίδας. Η παραγωγή κολλαγόνου μειώνεται, η ελαστικότητα υποχωρεί, η ενυδάτωση αλλάζει και το δέρμα μπορεί να αποκτήσει πιο λεπτή, «κουρασμένη» όψη. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι οι θεραπείες που στοχεύουν στην αναδόμηση και τη βελτίωση της ποιότητας του δέρματος κερδίζουν ολοένα περισσότερο το ενδιαφέρον των γυναικών 50+.
Στο επίκεντρο βρίσκονται τα πολυνουκλεοτίδια και οι βιοδιεγέρτες. Παρότι συχνά μπαίνουν στην ίδια συζήτηση, δεν πρόκειται για ακριβώς την ίδια προσέγγιση.
Πολυνουκλεοτίδια ή βιοδιεγέρτες για πιο σφριγηλή επιδερμίδα;
Τα πολυνουκλεοτίδια έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλή τα τελευταία χρόνια ως θεραπείες που εστιάζουν στην ποιότητα της επιδερμίδας. Πρόκειται για βιολογικά μόρια που χρησιμοποιούνται με στόχο να υποστηρίξουν τις διαδικασίες αναγέννησης και αποκατάστασης του δέρματος. Η φιλοσοφία τους δεν είναι να αλλάξουν τα χαρακτηριστικά του προσώπου, αλλά να βελτιώσουν σταδιακά την υφή, την ενυδάτωση και τη συνολική όψη της επιδερμίδας.
Οι βιοδιεγέρτες, από την άλλη, λειτουργούν με διαφορετικό μηχανισμό και έχουν ως βασικό στόχο να ενεργοποιήσουν την παραγωγή κολλαγόνου από τον ίδιο τον οργανισμό. Ανάλογα με το υλικό και την περιοχή εφαρμογής, μπορούν να χρησιμοποιηθούν όταν το ζητούμενο είναι μεγαλύτερη πυκνότητα, καλύτερη στήριξη και βελτίωση της χαλάρωσης. Το αποτέλεσμα είναι σταδιακό και συνδέεται περισσότερο με την αναδόμηση παρά με ένα άμεσο «γέμισμα».
Και εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη αλλαγή στη φιλοσοφία της ομορφιάς μετά τα 50. Οι γυναίκες δεν αναζητούν απαραίτητα ένα πρόσωπο χωρίς καμία ρυτίδα. Αναζητούν ένα πρόσωπο που να δείχνει ξεκούραστο, υγιές και φυσικό, χωρίς να χάνει την προσωπικότητά του.
Ποια από τις δύο επιλογές είναι καλύτερη; Η απάντηση δεν είναι ίδια για όλες. Μια γυναίκα με λεπτή, αφυδατωμένη επιδερμίδα και έντονη ανάγκη για βελτίωση της υφής μπορεί να έχει διαφορετικές ανάγκες από μια γυναίκα με εμφανέστερη απώλεια πυκνότητας και χαλάρωση. Η ηλικία από μόνη της, επομένως, δεν αρκεί για να καθορίσει τη θεραπεία.
Σημαντικό είναι επίσης ότι οι συγκεκριμένες θεραπείες δεν αποτελούν «μαγική λύση». Τα αποτελέσματα εξαρτώνται από την κατάσταση του δέρματος, την τεχνική, το υλικό που χρησιμοποιείται και, κυρίως, από τη σωστή ιατρική αξιολόγηση. Η επιλογή πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένο δερματολόγο ή πλαστικό χειρουργό, αφού προηγηθεί εξατομικευμένη εκτίμηση.
Για τις γυναίκες 50+, ίσως τελικά το πραγματικό δίλημμα δεν είναι πολυνουκλεοτίδια ή βιοδιεγέρτες. Είναι η αναζήτηση της σωστής θεραπείας για το δικό τους δέρμα. Γιατί η σύγχρονη αντιγήρανση δεν προσπαθεί να σταματήσει τον χρόνο. Προσπαθεί να βοηθήσει την επιδερμίδα να τον ακολουθήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο,διατηρώντας τη φυσικότητα, την έκφραση και την αυτοπεποίθηση που κάνουν ένα πρόσωπο πραγματικά όμορφο.
