Όχι μόνο τα «100 χρόνια μοναξιάς»: 3 βιβλία του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες που αξίζουν  να διαβάσεις

Όχι μόνο τα «100 χρόνια μοναξιάς»: 3 βιβλία του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες που αξίζει να διαβάσεις

Σαν σήμερα, 17 Απριλίου 2014, έφυγε από τη ζωή ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας και κορυφαίος εκπρόσωπος του μαγικού ρεαλισμού. Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του, αξίζει να ανατρέξουμε σε μερικά από τα λιγότερο γνωστά έργα του, πέρα από το εμβληματικό «Εκατό χρόνια μοναξιάς».

Δείτε ποια βιβλία να διαβάσετε αν θέλετε να εμβαθύνετε λίγο περισσότερο στα μυθιστορήματα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες:

1. Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη (1975)

Αφού έγινε μάρτυρας της πτώσης του δικτάτορα Μάρκος Πέρες Χιμένεθ, ο Μάρκες ξεκίνησε να γράψει ένα μυθιστόρημα για τη δικτατορική εξουσία. Το «Φθινόπωρο του Πατριάρχη» αφηγείται την ιστορία ενός φανταστικού δικτάτορα σε μια φανταστική χώρα της Λατινικής Αμερικής και την αλλόκοτη έκταση της εξουσίας του.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε λυρικό ύφος που αντικατοπτρίζει τη διαταραγμένη ψυχική του κατάσταση. Πιστό στον μαγικό ρεαλισμό του Μάρκες, η εξουσία του δικτάτορα διαρκεί πάνω από διακόσια χρόνια, ενώ η γεωπολιτική υπερβολή φτάνει στο σημείο να παρουσιάζονται ηγέτες που «αγοράζουν και πουλούν θάλασσες», οι ΗΠΑ παίρνουν τον έλεγχο της Καραϊβικής και τη μεταφέρουν στην Αριζόνα, αφήνοντας πίσω έναν κρατήρα.

2. Η κακιά ώρα (1962)

Το «Η κακιά ώρα» είναι το πρώτο μυθιστόρημα που δημοσίευσε ο Μάρκες. Εστιάζει επίσης σε θέματα πολιτικής διαφθοράς και αυταρχικής εξουσίας.

Σε μια φανταστική πόλη της Κολομβίας, αρχίζουν να εμφανίζονται στους δρόμους σημειώματα που αποκαλύπτουν τα μυστικά και τις αμαρτίες των κατοίκων, προκαλώντας βίαιες αντιδράσεις. Ο δήμαρχος εκμεταλλεύεται το χάος για να ενισχύσει τον έλεγχό του και να καταχραστεί την εξουσία του.

3. Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων (1994)

Το τελευταίο μυθιστόρημα που έγραψε ο Μάρκες στη ζωή του περιορίζει την πολιτική του θεματολογία και εστιάζει περισσότερο στις δυναμικές της αγάπης. Η μυθιστορηματική πραγματεία του νομπελίστα Κολομβιανού λογοτέχνη σχετικά με τον έρωτα και τη δαιμονολογία ίσως είναι κάτι διαφορετικό από τον επικό Μάρκες των μεγάλων οικογενειακών χρονικών που έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη σχέση ανάμεσα σε ένα νεαρό κορίτσι, τη Σιέρβα Μαρία, και έναν ιερέα, τον πατέρα Καγετάνο Ντελαούρα. Το κορίτσι στέλνεται σε μοναστήρι για εξορκισμό, όταν η κοινωνία της παραθαλάσσιας πόλης του 18ου αιώνα πιστεύει ότι έχει καταληφθεί από δαιμονικά πνεύματα μετά από δάγκωμα λυσσασμένου σκύλου. Το βιβλίο παρακολουθεί τα συναισθήματά τους και τη μυστική σχέση που αναπτύσσουν μέσα στο κελί της.

Το “Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων” είναι το πιο σκοτεινό από τα έργα του, που αποπνέει όλη την τρέλα και τον θρησκευτικό παραλογισμό του Μεσαίωνα, σε ευθεία αντίθεση με τον ορθολογισμό του σήμερα.

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: Ο μετρ του μαγικού ρεαλισμού

"Μην προσπαθείς τόσο σκληρά, τα καλύτερα πράγματα συμβαίνουν όταν δεν τα περιμένεις" -  Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες - Φωτογραφία: AP images

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες γεννήθηκε ένα πρωινό του Μαρτίου το 1927 στην Αρακατάκα της Κολομβίας, σε μια ακατάπαυστη νεροποντή, και μεγάλωσε κυρίως με τους παππούδες του, των οποίων οι αφηγήσεις, γεμάτες πολέμους, προλήψεις, φαντάσματα και οικογενειακούς θρύλους, σημάδεψαν καθοριστικά τη φαντασία του.

Από νεαρή ηλικία στράφηκε στη δημοσιογραφία, ζώντας δύσκολα και φτωχικά χρόνια σε πόλεις όπως η Μπογκοτά και η Καρταχένα, ακόμη και σε δωμάτια οίκων ανοχής, όπου συχνά αντάλλασσε τα κείμενά του αντί για ενοίκιο. Πάλεψε με τη λογοκρισία και με την εμμονή να βρει το κατάλληλο θέμα, ενώ σταδιακά διαμόρφωσε το ύφος του μαγικού ρεαλισμού, όπου η καθημερινότητα μπλέκεται με το εξωπραγματικό.

Η πορεία του συνδέθηκε με έντονες πολιτικές εμπειρίες, φιλίες αλλά και συγκρούσεις, όπως η περίφημη ρήξη του με τον Περουβιανό συγγραφέα Μάριο Βάργκας Λιόσα. Η διεθνής καταξίωση ήρθε με το έργο «Εκατό χρόνια μοναξιάς», το οποίο έγραψε μέσα σε συνθήκες οικονομικής πίεσης και καθιέρωσε οριστικά τη φήμη του, οδηγώντας τον αργότερα στο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1982.

Μέχρι τον θάνατό του το 2014 από καρκίνο, παρέμεινε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας, με μια ζωή τόσο συναρπαστική όσο και τα μυθιστορήματά του.