67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Οι βραβεύσεις, οι λαμπερές αφίξεις και οι στιγμές που ξεχώρισαν μέχρι σήμερα
Το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης φέρνει στο προσκήνιο τη μαγεία της έβδομης τέχνης, με διεθνείς δημιουργούς, ελληνικές παραγωγές και κινηματογραφικές ιστορίες από κάθε γωνιά του κόσμου.
Από τις 5 Νοεμβρίου, η Θεσσαλονίκη έχει φορέσει τα κινηματογραφικά της χρώματα, υποδεχόμενη το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ένας από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θεσμούς της χώρας επιστρέφει, μετατρέποντας τις κινηματογραφικές αίθουσες, το λιμάνι και τους πολιτιστικούς χώρους της πόλης σε σημεία συνάντησης δημιουργών, επαγγελματιών του κινηματογράφου και σινεφίλ θεατών.
Η φετινή διοργάνωση, που θα διαρκέσει έως τις 15 Νοεμβρίου, φιλοξενεί συνολικά 258 ταινίες, ενώ 58 από αυτές είναι διαθέσιμες και διαδικτυακά. Με ένα πολυδιάστατο πρόγραμμα, το Φεστιβάλ επιδιώκει να αναδείξει διαφορετικές κινηματογραφικές φωνές, να συστήσει νέους δημιουργούς και να δημιουργήσει έναν ουσιαστικό διάλογο ανάμεσα στον ελληνικό και τον διεθνή κινηματογράφο.
Μια έναρξη με έντονο κινηματογραφικό αποτύπωμα
Η αυλαία άνοιξε την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου με την ταινία «Μινώταυρος» του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ, η οποία έχει διακριθεί με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες. Η επιλογή της συγκεκριμένης ταινίας έδωσε από την πρώτη στιγμή τον τόνο μιας διοργάνωσης που επιθυμεί να συνδυάσει το καλλιτεχνικό κύρος με τη σύγχρονη κινηματογραφική δημιουργία.
Μετά την προβολή ακολούθησε συναυλία του Παύλου Παυλίδη στην Αποθήκη Γ, προσθέτοντας μια μουσική διάσταση στην εναρκτήρια βραδιά. Η σύνδεση του κινηματογράφου με τις υπόλοιπες μορφές τέχνης αποτελεί, άλλωστε, ένα από τα στοιχεία που κάνουν το Φεστιβάλ κάτι περισσότερο από μια σειρά κινηματογραφικών προβολών.
Διεθνείς δημιουργοί και σημαντικές κινηματογραφικές συναντήσεις
Ιδιαίτερη θέση στο φετινό πρόγραμμα έχουν οι διεθνείς δημιουργοί και οι προσωπικότητες που επισκέπτονται τη Θεσσαλονίκη. Ανάμεσά τους βρίσκεται ο Γαλικιανός σκηνοθέτης Όλιβερ Λάσε, ο οποίος έχει αναλάβει τον ρόλο του guest curator στο αφιέρωμα «Καλώς ήρθατε στην έρημο».
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει 17 ταινίες και επιχειρεί να προσεγγίσει την έρημο όχι μόνο ως γεωγραφικό τοπίο, αλλά και ως κινηματογραφικό σύμβολο. Ένας χώρος μοναξιάς, ελευθερίας, αναζήτησης και εσωτερικής μεταμόρφωσης, που προσφέρει αμέτρητες δυνατότητες κινηματογραφικής έκφρασης.
Στη φετινή διοργάνωση ξεχωρίζει επίσης η παρουσία του Φατίχ Ακίν, ο οποίος βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει τη νέα του ταινία, καθώς και του Δανού ηθοποιού Κλες Μπανγκ. Παράλληλα, η εμβληματική θεωρητικός και σκηνοθέτιδα Λόρα Μάλβεϊ, ο πολυβραβευμένος Τούρκος δημιουργός Εμίν Αλπέρ και η σκηνοθέτιδα Σάρα Ντράιβερ συγκαταλέγονται στις σημαντικές προσωπικότητες που πλαισιώνουν τη φετινή διοργάνωση.
Οι συναντήσεις και οι συζητήσεις με τους δημιουργούς δίνουν στο κοινό την ευκαιρία να προσεγγίσει το σινεμά πέρα από την οθόνη, ανακαλύπτοντας τις ιδέες, τις αναζητήσεις και τις καλλιτεχνικές επιλογές που κρύβονται πίσω από κάθε ταινία.
Οι ξεχωριστές παρουσίες και οι τιμητικές διακρίσεις
Ιδιαίτερη λάμψη στη φετινή διοργάνωση έδωσαν οι προσωπικότητες που βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη, εκπροσωπώντας τον ελληνικό και διεθνή κινηματογραφικό χώρο. Ανάμεσά τους ξεχώρισε ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, ο οποίος ανέλαβε φέτος τον ρόλο του ambassador της Αγοράς του Φεστιβάλ. Η παρουσία του συνδέεται με τη διεθνή πορεία της ελληνικής οπτικοακουστικής δημιουργίας και τη δυναμική που έχει αποκτήσει η σειρά «Maestro» πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Παράλληλα, ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η τιμητική βράβευση του σπουδαίου συνθέτη, μαέστρου και ενορχηστρωτή Σταύρου Ξαρχάκου με τον Χρυσό Αλέξανδρο, για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο και τον ελληνικό πολιτισμό.
Η τιμητική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 7 Νοεμβρίου, με προβολή της εμβληματικής ταινίας «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, για την οποία ο Ξαρχάκος είχε συνθέσει τη μουσική. Αν και ο ίδιος δεν κατάφερε να παραστεί λόγω αδιαθεσίας, έστειλε συγκινητικό μήνυμα ευχαριστίας, ενώ το κοινό τον τίμησε με θερμό χειροκρότημα.
Στο ίδιο πλαίσιο τιμήθηκε και ο σκηνοθέτης Νίκος Γραμματικός, για τη σημαντική συνεισφορά του στον ελληνικό κινηματογράφο.
Από την τελετή έναρξης δεν έλειψαν, επίσης, γνωστά πρόσωπα όπως η Μαρία Καβογιάννη, η Θέμις Μπαζάκα, ο Άκης Σακελλαρίου και ο Παναγιώτης Μπουγιούρης.
Φωτογραφία/ IG: filmfestivalgr
Η ΕΡΤ στο επίκεντρο με την πρεμιέρα της νέας σειράς «Θάλασσες μας χώρισαν»
Ξεχωριστή θέση στη φετινή διοργάνωση είχε και η παρουσία της ΕΡΤ, η οποία επέλεξε το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την πρώτη επίσημη προβολή της νέας πολυαναμενόμενης μίνι σειράς εποχής «Θάλασσες μας χώρισαν». Η avant premiere πραγματοποιήθηκε σε μια βραδιά γεμάτη λάμψη, συγκίνηση και παρατεταμένο χειροκρότημα, παρουσία του προέδρου της ΕΡΤ, Γιάννη Παπαδόπουλου, του διευθύνοντος συμβούλου Άρη Παναγιωτίδη, του γενικού διευθυντή της ΕΡΤ3, Χρήστου Καζαντζίδη, και του διευθυντή Ενημέρωσης της ΕΡΤ3, Χάρη Αρβανιτίδη.
Στην προβολή παρευρέθηκαν επίσης οι ηθοποιοί και οι συντελεστές της σειράς, καθώς και πλήθος θεατών και κριτικών, που είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν πρώτοι ένα καθηλωτικό οικογενειακό δράμα, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Ιφιγένειας Τέκου. Με τη σκηνοθετική υπογραφή του Χρήστου Δήμα και το σενάριο της Σοφίας Σωτηρίου, η παραγωγή ξεχώρισε για την υψηλή αισθητική, τη φωτογραφία και την ατμόσφαιρά της, προσθέτοντας μια ιδιαίτερη τηλεοπτική και κινηματογραφική διάσταση στη φετινή διοργάνωση.
Το ελληνικό σινεμά στο επίκεντρο
Ξεχωριστή σημασία έχει και η παρουσία του ελληνικού κινηματογράφου. Συνολικά 26 ταινίες μεγάλου μήκους και 28 μικρού μήκους συμμετέχουν στο πρόγραμμα, επιβεβαιώνοντας τη δημιουργική δραστηριότητα και την πολυμορφία της εγχώριας κινηματογραφικής σκηνής.
Ανάμεσα στις ενδιαφέρουσες στιγμές βρίσκεται η ειδική προβολή της αποκατεστημένης ταινίας «Εύα» (1953) της Μαρίας Πλυτά, μιας σημαντικής δημιουργού στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Παράλληλα, σε συνεργασία με τη Finos Film, προβάλλεται η ταινία «Χαρούμενο ξεκίνημα» (1954) του Ντίνου Δημόπουλου, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να επιστρέψει σε μια χαρακτηριστική περίοδο του ελληνικού σινεμά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν επίσης οι νέες ελληνικές παραγωγές, όπως η «Θάλασσα από γυαλί» του Αλέξη Αλεξίου, αλλά και η ανάδειξη της ταινίας «Όπερα» (1976) του Ανδρέα Βελισσαρόπουλου, μέσα από υλικό γυρισμάτων σε Super 8 που εντοπίστηκε έπειτα από τρεις δεκαετίες. Πρόκειται για μια σημαντική κινηματογραφική ανακάλυψη, που φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ελληνικής queer κινηματογραφικής ιστορίας.
Αφιερώματα που διευρύνουν τον κινηματογραφικό ορίζοντα
Το φετινό πρόγραμμα δεν περιορίζεται στις νέες κινηματογραφικές παραγωγές. Μέσα από ειδικά αφιερώματα, το Φεστιβάλ εξερευνά διαφορετικά κινηματογραφικά είδη, δημιουργούς και καλλιτεχνικά ρεύματα.
Το αφιέρωμα Balkan Horror στρέφει το ενδιαφέρον στον βαλκανικό κινηματογράφο τρόμου, ενώ η παρουσίαση του έργου του Εμίν Αλπέρ προσφέρει μια ευκαιρία γνωριμίας με έναν από τους σημαντικούς σύγχρονους δημιουργούς της Τουρκίας. Παράλληλα, το έργο της Λόρα Μάλβεϊ ανοίγει έναν διάλογο γύρω από τη θεωρία του κινηματογράφου και τον τρόπο με τον οποίο η εικόνα διαμορφώνει την αντίληψή μας για τον κόσμο.
Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η Αγορά του Φεστιβάλ, με ambassador τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη. Πρόκειται για έναν χώρο συνάντησης επαγγελματιών από τον χώρο του κινηματογράφου και των τηλεοπτικών σειρών, όπου παρουσιάζονται νέα σχέδια και δημιουργούνται προοπτικές διεθνών συνεργασιών.
Η Θεσσαλονίκη ως σημείο συνάντησης της έβδομης τέχνης
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποτελεί κάθε χρόνο μια σημαντική αφορμή για την πολιτιστική ζωή της πόλης. Οι αίθουσες γεμίζουν με θεατές διαφορετικών ηλικιών και ενδιαφερόντων, οι δημιουργοί συναντούν το κοινό τους και οι κινηματογραφικές ιστορίες γίνονται αφετηρία για συζητήσεις και προβληματισμούς.
Η φετινή διοργάνωση συνεχίζεται έως τις 15 Νοεμβρίου, με την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων των Ευρωπαϊκών Βραβείων Κινηματογράφου να έχει προγραμματιστεί για τις 14 Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη. Η αυλαία αναμένεται να πέσει με την ταινία «Άγνωστη γυναίκα» της Μάι ελ-Τούκι.
Μέχρι τότε, η πόλη εξακολουθεί να κινείται στους ρυθμούς της μεγάλης οθόνης. Γιατί το Φεστιβάλ δεν είναι μόνο οι ταινίες που προβάλλονται, αλλά και οι άνθρωποι που τις δημιουργούν, οι ιστορίες που μοιράζονται και οι διαφορετικές ματιές στον κόσμο που συναντιούνται μέσα σε μια κινηματογραφική αίθουσα.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη αξία του: να μας υπενθυμίζει πως, ακόμη και όταν τα φώτα σβήνουν, οι ιστορίες συνεχίζουν να φωτίζουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο.
