Νέες ταινίες: Από το leather look του Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ στο νέο ρόλο του Μπρένταν Φρέιζερ

Αυτή την εβδομάδα, ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ με leather look ανεβάζει τις θερμοκρασίες στο «Pilion», ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ αφηγείται τις αληθινές περιπέτειες του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, ο Μπρένταν Φρέιζερ πρωταγωνιστεί στην «Οικογένεια προς Ενοικίαση», ενώ ένα νεανικό θρίλερ εμπλέκει τις αρχαίες αζτεκικές παραδόσεις με τον απόλυτο τρόμο.

Pillion

Σκηνοθεσία: Χάρι Λάιτον

Παίζουν: Χάρι Μέλινγκ, Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, Ντάγκλας Χοτζ, Λέσλι Σαρπ

Περίληψη: Ένας συνεσταλμένος άντρας γνωρίζει τυχαία έναν πολύ γοητευτικό μοτοσικλετιστή, ξεκινώντας μαζί του μια BDSM σχέση, που θα του αλλάξει τη ζωή.

Το διαβόητο μυθιστόρημα «Box Hill» του Άνταμ Μαρς-Τζόουνς διασκευάζει ο Χάρι Λάιτον στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινίας, που απέσπασε Βραβείο σεναρίου στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών.

Ο Κόλιν, ένας εσωστρεφής γκέι άντρας με σχεδόν ανύπαρκτη ερωτική ζωή, ζει ακόμη με τους εξαιρετικά ανοιχτόμυαλους γονείς του και περνά τον χρόνο του, τραγουδώντας σε μια χορωδία. Η ζωή του είναι προβλέψιμη, μέχρι τη νύχτα που θα γνωρίσει τον Ρέι: έναν πανύψηλο, επιβλητικό μοτοσικλετιστή με ωμή γοητεία. Η μυστική τους συνάντηση ανήμερα Χριστουγέννων θα αποτελέσει την απαρχή μιας BDSM σχέσης, μέσα από την οποία ο Κόλιν, αναλαμβάνοντας πρόθυμα τον ρόλο του υποτακτικού, δοκιμάζει για πρώτη φορά τα όρια της επιθυμίας του. Η απώλεια της μητέρας του από καρκίνο μετατοπίζει το κέντρο βάρους της ιστορίας. Ο Κόλιν αρχίζει να ζητά από τον εσωστρεφή και αινιγματικό Ρέι —έναν άντρα που κρατά επιμελώς αποστάσεις από κάθε συναισθηματική εμπλοκή— να μετατρέψουν τις σεξουαλικές τους συνευρέσεις τους σε κανονικά ραντεβού, σε μια σχέση με συναισθηματική υπόσταση.

Το «Pillion» —μια σκωτσέζικη λέξη που δηλώνει τη θέση του συνοδηγού στη μηχανή— λειτουργεί εύστοχα ως μεταφορά για τη δυναμική της ταινίας: ποιος οδηγεί και ποιος ακολουθεί, και τι συμβαίνει, όταν ο συνοδηγός ζητά να ορίσει κι εκείνος τη διαδρομή. Η queer ιστορία του Τζόουνς μετατρέπεται στα χέρια του Λάιτον σε μια απροσδόκητα τρυφερή ταινία για τη συντροφικότητα, το πένθος και τη δυσκολία της οικειότητας. Οι σκηνές σεξ, αν και τολμηρές, δεν επιδιώκουν να σοκάρουν. Εντάσσονται οργανικά στην αφήγηση και λειτουργούν ως στάδια μιας πορείας ενηλικίωσης δύο ανθρώπων που παλεύουν με τα τραύματα και τις αγκυλώσεις τους, αναζητώντας τελικά έναν συνοδοιπόρο.

Ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, με την επιβλητική σωματικότητα και το leather look του, εκπέμπει μια σχεδόν απειλητική σεξουαλικότητα, όχι μόνο με το γυμνό του σώμα, αλλά και τις σιωπές του. Στον αντίποδα, ο Χάρι Μέλινγκ  (ο Ντάντλεϊ από τον «Χάρι Πότερ») προσφέρει μια λεπτή, εύθραυστη ευαισθησία που λειτουργεί ως ιδανικό αντίβαρο, με τον Λάιτον να παραδίδει ένα σύγχρονο ρομάντζο που, παρά τη σκληρή επιφάνειά του, κρύβει στον πυρήνα του μια βαθιά ανάγκη για τρυφερότητα.

Ο Αιχμάλωτος (El Cautivo/ The Captive)

 Σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Αμενάμπαρ

Παίζουν: Χούλιο Πένια, Αλεσάντρο Μπόργκι, Μιγκέλ Ρεγιάν, Φερνάντο Τεχέρο, Χοσέ Μανουέλ Πόγκα

Περίληψη: Το 1575, ο 28χρονος Μιγκέλ ντε Θερβάντες πιάνεται αιχμάλωτος από πειρατές και πωλείται στον τρομερό Χασάν Μπάχα του Αλγερίου. Ενώ περιμένει τα σωτήρια λύτρα, ανακαλύπτει ένα απροσδόκητο καταφύγιο στην τέχνη της αφήγησης ιστοριών και καταστρώνει ένα τολμηρό σχέδιο απόδρασης.

Ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ επιστρέφει με ένα ιστορικό βιογραφικό δράμα, που αφηγείται τις αληθινές περιπέτειες του συγγραφέα του «Δον Κιχώτη», Μιγκέλ ντε Θερβάντες.

Το 1575, ο εικοσιοοχτάχρονος Θερβάντες έχει ήδη συμμετάσχει στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, την οποία θεωρεί καθοριστική εμπειρία. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, πιάνεται αιχμάλωτος από πειρατές και πωλείται ως σκλάβος στον Χασάν Μπαχά, καταλήγοντας στο πολύβουο Αλγέρι. Εκεί επί πέντε χρόνια, περιμένει από την εύπορη οικογένειά του να πληρώσει τα λύτρα για την απελευθέρωσή του, ενώ καταστρώνει ένα ριψοκίνδυνο σχέδιο απόδρασης. Τα χρόνια όμως που περνάει στην Αφρική αποδεικνύονται καθοριστικά. Μέσα από τις ιστορίες που διηγείται στους συγκρατούμενούς του, ανακαλύπτει τη δύναμη της αφήγησης, ενώ η επιδεξιότητά του κινεί και το ενδιαφέρον του Χασάν Μπαχά, με τον οποίο αναπτύσσει μια ιδιαίτερη σχέση- αν και αυτή δε είναι ιστορικά  επιβεβαιωμένη.

Η βιογραφία του Θερβάντες είναι γεμάτη περιπέτειες, φυλακίσεις, έρωτες και πάθη, αλλά ο Αμενάμπαρ («Οι Άλλοι», «Η Θάλασσα Μέσα μου») εστιάζει στα χρόνια της αιχμαλωσίας του στο Αλγέρι, στην αλληλεπίδρασή του με τον Χασάν Μπαχά και στη δίψα ενός νέου για ελευθερία. Δεξιοτέχνης της εικόνας, ο Ισπανός δημιουργός μάς μεταφέρει σε έναν κόσμο εξωτικό και, παραδόξως καθόλου συντηρητικό, προσφέροντας μια διαφορετική εικόνα του Ισλάμ, από αυτήν που έχουμε συνηθίσει. Στο Αλγέρι του 16ου αιώνα λοιπόν, τα σώματα τυλίγονται στο φως και τη σκόνη, τα ταμπού καταρρίπτονται, οι ερωτικές σχέσεις ανάμεσα σε δύο άνδρες θεωρούνται φυσιολογικές και οι μουσουλμάνοι φαίνεται να διασκεδάζουν στην καθημερινότητά τους ίσως περισσότερο από τους Δυτικούς, που ζουν με τον φόβο της Ιεράς Εξέτασης.

Μέσα σε αυτό το πολύχρωμο περιβάλλον, ο Θερβάντες του Αμενάμπαρ —αγωνίζεται για τη ζωή του λέγοντας ιστορίες. Η ιδέα του Δον Κιχώτη και του πιστού Σάντσο Ράντσα μοιάζει να γεννιούνται εκεί. Ο Ισπανός δημιουργός, δανειζόμενος τη λογική ενός ιστορικού δράματος, προσφέρει μια ενδιαφέρουσα αναπαράσταση όχι μόνο της εποχής αλλά και του περιβάλλοντος που καλλιέργησε το πνεύμα του Θερβάντες, χωρίς όμως να καταφέρνει πάντα να διεισδύσει στην ψυχή των κεντρικών ηρώων.

Πρέπει να περιμένει κανείς αρκετά, ώσπου ο κατατρεγμένος ήρωας να επιστρέψει στην πατρίδα του και να δει από μακριά τους ανεμόμυλους, ώστε να συνδεθεί πια ο νεαρός Μιγκέλ με τον ώριμο Θερβάντες και όσα διαμόρφωσαν, ίσως, τον πιο διάσημο λογοτεχνικό ήρωα όλων των εποχών: τον «Δον Κιχώτη».

Οικογένεια Προς Ενοικίαση (Rental Family)

Σκηνοθεσία: Χικάρι

Παίζουν: Μπρένταν Φρέιζερ, Τακεχίρο Χίρα, Μάρι Γιαμαμότο, Έλεν Σάντλερ

Περίληψη: Ένας Αμερικανός ηθοποιός, που μένει και εργάζεται στην Ιαπωνία, δέχεται να δουλέψει σε μια εταιρεία, η οποία προσφέρει μια ιδιαίτερη υπηρεσία: οι πελάτες ζητούν έναν ηθοποιό για να υποδυθεί κάποιον συγγενής τους. 

Η Χικάρι αφηγείται μία συγκινητική και τρυφερή ιστορία με πρωταγωνιστή τον βραβευμένο με Όσκαρ, Μπρένταν Φρέιζερ.

Ένας Αμερικανός ηθοποιός, ο Φίλιπ, ζει στην Ιαπωνία, όπου βρέθηκε παλαιότερα για τις ανάγκες ενός διαφημιστικού. Όταν όμως οι δουλειές λιγοστεύουν, ο ατζέντης του τον στέλνει να υποδυθεί έναν συγγενή σε μια κηδεία. Το παράδοξο είναι πως ο «νεκρός» άνδρας, στην πραγματικότητα, ζει και σκηνοθετεί την τελετή με τη βοήθεια μιας εταιρείας «ενοικιαζόμενων οικογενειών».

Η ιδέα του να υποδύεται διαφορετικούς ρόλους στις ζωές άλλων λειτουργεί για τον μοναχικό Φίλιπ όχι μόνο ως επαγγελματική διέξοδος, αλλά και ως συναισθηματικό καταφύγιο. Σταδιακά όμως, συνειδητοποιεί πως αρχίζει να αναπτύσσει αληθινά συναισθήματα για τους πελάτες του. Μία από αυτούς είναι η εντεκάχρονη Μία, της οποίας η μητέρα της τον προσλαμβάνει για να υποδυθεί τον πατέρα της, προκειμένου να καταφέρει να την εγγράψει σε ένα αυστηρό ιδιωτικό σχολείο. Παράλληλα, η επαφή του με έναν παλαίμαχο, διάσημο ηθοποιό εξελίσσεται σε μια ιδιαίτερη φιλία. Αντιμετωπίζοντας τις ηθικές απαιτήσεις της δουλειάς του, ο Φίλιπ ανακαλύπτει την αίσθηση του ανήκειν και την ομορφιά των ανθρώπινων σχέσεων.

Η ιαπωνικής καταγωγής  Χικάρι—η οποία, όπως και η Μία, μεγάλωσε σε μονογονεϊκή οικογένεια, με τη μητέρα της να της λέει συνεχώς ψέματα για τον υποτιθέμενο νεκρό πατέρα της— μελέτησε τη «βιομηχανία» των ενοικιαζόμενων οικογενειών, που στην Ιαπωνία λειτουργεί και ως ιδιότυπη ψυχοθεραπεία. Μέσα από μια γλυκόπικρή χαριτωμένη δραμεντί, που δεν αποφεύγει τα κλισέ, επιχειρεί να σχολιάσει το ζήτημα της αποξένωσης και της μοναξιάς στις σύγχρονες πόλεις, αλλά και το κατά πόσο τελικά ένας ρόλος» μπορεί να είναι πιο αληθινός από την πραγματικότητα.

Ξεκινώντας από μια ψυχρή φωτογραφία, που αντικατοπτρίζει τον εσωτερικό κόσμο του Φίλιπ, τον οδηγεί σταδιακά, μέσα από τις συναντήσεις του, σε ένα πιο θερμό και φωτεινό περιβάλλον. Σε αυτό το πλαίσιο, ο βραβευμένος με Όσκαρ Μπρένταν Φρέιζερ —ο οποίος μάλιστα έμαθε ιαπωνικά για τις ανάγκες του ρόλου— αποδίδει με ευαισθησία τη μοναξιά του ήρωά του και την ανάγκη του για ανθρώπινη επαφή.

To Σφύριγμα του Θανάτου (The Whistle)

Σκηνοθεσία: Κόριν Χάρντι

Παίζουν: Ντάφνι Κιν, Σοφί Νελίς, Σκάι Γιανγκ, Τζαλέιλ Σουέιμπι, Άλι Σκόβμπαϊ, Πέρσι Χάινς Γουάιτ, Νικ Φροστ

Περίληψη: Μια αταίριαστη παρέα εφήβων βρίσκει τυχαία ένα αρχαίο αζτέκικο αντικείμενο και, χωρίς να γνωρίζουν τι έπεται, καλούν τον θάνατό τους.

Ταινία μεταφυσικού τρόμου σε σκηνοθεσία του Κορίν Χάρντι.

Μια παρέα ανυποψίαστων μαθητών λυκείου βρίσκει ένα καταραμένο αντικείμενο, μια αρχαία Αζτέκικη Σφυρίχτρα Θανάτου. Σταδιακά ΄όμως, ανακαλύπτουν ότι το φύσημα της σφυρίχτρας και ο τρομακτικός ήχος που εκπέμπει καλεί τους μελλοντικούς θανάτους τους για να τους κυνηγήσουν.

Ο Κόριν Χάρντι (« The Nun», «The Hallow»)  ένας από τους πολλά υποσχόμενους δημιουργούς του σύγχρονου θρίλερ, επιστρέφει με μια καναδική παραγωγή, που παντρεύει τον εφηβικό τρόμο με την αρχαία μυθολογία. Η πλοκή όμως είναι κοινότοπη και χιλιοειπωμένη –μια παρέα ξυπνά τον Θάνατο και πρέπει να σπάσει την κατάρα πριν να είναι πολύ αργά– ενώ μια σειρά από πρόχειρα jump scares και αδέξιες εξηγήσεις, δυσκολεύουν τον θεατή να πάρει την ιστορία και τις προθέσεις του Χάρντι στα σοβαρά.

Παίζονται ακόμα:

Λευκά Όρη

Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Παπαθανασίου

Περίληψη: Ένα μοναδικό ντοκουμέντο για την Αντίσταση στην Κρήτη μέσα από το πορτρέτο ενός αντάρτη, που αγωνίστηκε στην Κατοχή και τον Εμφύλιο.

Το ντοκιμαντέρ του Αλέξανδρου Παπαθανασίου για την Αντίσταση στην Κρήτη, που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και διακρίθηκε στα Φεστιβάλ Χανίων και Ιεράπετρας.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τα Λευκά Όρη αποτέλεσαν τον προμαχώνα της κρητικής Αντίστασης, εφαλτήριο για τους αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, οι οποίοι με τα σαμποτάζ τους προκάλεσαν ισχυρά πλήγματα στους Ναζί. Ωστόσο, το 1946, λίγους μόλις μήνες μετά από την απελευθέρωση της χώρας από τους κατακτητές, ένας νέος αντάρτικος στρατός συγκροτείται από τα «υλικά» της Αντίστασης. Αυτή τη φορά, όμως, για έναν καταστροφικό, ολοκληρωτικό πόλεμο — μια πολεμική, κοινωνική και ταξική αναμέτρηση, που όμοιά της δεν έχει υπάρξει.

Το ντοκιμαντέρ «Λευκά Όρη» θέτει στο επίκεντρό του τον αντιστασιακό, μαχητή του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, πολιτικό κρατούμενο για σχεδόν είκοσι χρόνια και συγγραφέα Λευτέρη Ηλιάκη.

Ο Αλέξανδρος Παπαθανασίου, σκηνοθέτης της ταινίας με έδρα το Λονδίνο, πηγαινοερχόταν επί σειρά ετών στην Κρήτη με στόχο να προλάβει να καταγράψει τη μαρτυρία του Λευτέρη Ηλιάκη. Η ταινία που προέκυψε, βασισμένη στη σχέση που σφυρηλατήθηκε μεταξύ των δύο ανδρών, αναδεικνύει τόσο την προσωπική διάσταση της διαδρομής του αντάρτη, όσο και το ιστορικό και κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο του τότε, αλλά και του σήμερα.

Άρκο (Arco)

Σκηνοθεσία: Ουγκό Μπιενβενού

Με τις φωνές των: Σουάν Αρλό, Αλμα Γιοντορόφσκι, Μαργκό Ρανγκάρ, Όλντρα Όσκαρ Τρεσαίινι, Βενσάν Μακέν, Λουί Γκαρέλ

 Με τις φωνές των (στα ελληνικά): Ζωής Κατσάτου, Έλενας Δαλακούρα, Στέλιου Ψαρουδάκη, Χρύσας Διαμαντοπούλου, Ανδρέα Ευαγγελάτου, Ακίνδυνου Γκίκα κ.α

Περίληψη: Το 2075, ένα κορίτσι βλέπει ένα μυστηριώδες αγόρι από το μακρινό μέλλον, όπου το ταξίδι στον χρόνο είναι δυνατό. Το φιλοξενεί και θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να το βοηθήσει να επιστρέψει στην εποχή του.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ουγκό Μπιενβενού έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών και είναι υποψήφια για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Animation, καθώς και για BAFTA Καλύτερης Παιδικής και Οικογενειακής Ταινίας.

Ο Άρκο, ένα αγόρι από το μακρινό μέλλον όπου οι άνθρωποι έχουν πλέον τη δυνατότητα να ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο, παγιδεύεται κατά λάθος στο έτος 2075. Εκεί, συναντά την Άιρις, ένα μοναχικό κορίτσι με την οποία αναπτύσσει μια βαθιά φιλία. Μαζί προσπαθούν να βρουν τρόπο να στείλουν τον Άρκο πίσω στην εποχή του, την ώρα που το περιβάλλον καταρρέει και ο χρόνος λιγοστεύει, ενώ ο πλανήτης πλησιάζει στο τέλος του.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ουγκό Μπιενβενού συνδυάζει την αισθητική του graphic novel με την ποιητική δύναμη του animation. Γνωστός για το ιδιαίτερο εικαστικό του ύφος ως σκηνοθέτης, καρτουνίστας και εικονογράφος, ο Μπιενβενού δημιουργεί έναν κόσμο οπτικά μαγευτικό, όπου η λεπτομέρεια της εικόνας συνυπάρχει με την τρυφερότητα της αφήγησης.

Στην παραγωγή συμμετέχει η βραβευμένη ηθοποιός Νάταλι Πόρτμαν, ενισχύοντας ένα πρότζεκτ που απευθύνεται τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες, μετατρέποντας μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας σε μια συγκινητική αλληγορία για τη φιλία και την ευθύνη όλων μας το μέλλον του πλανήτη.

Θανάσιμη Απειλή (Cold Storage)

Σκηνοθεσία: Τζόνι Κάμπελ

Παίζουν: Λίαμ Νίσον, Τζο Κίρι, Τζορτζίνα Κάμπελ, Λέσλι Μάνβιλ, Βανέσα Ρεντγκρέιβ, Σόσι Μπέικον

Περίληψη: Όταν ένας εξαιρετικά μεταδοτικός, μεταλλασσόμενος μύκητας δραπετεύει από μια σφραγισμένη εγκατάσταση, δύο νεαροί υπάλληλοι, μαζί με έναν πράκτορα βιοτρομοκρατίας, πρέπει να επιβιώσουν για να σώσουν την ανθρωπότητα από την εξαφάνιση.

Sci-fi βιοτρομοκρατική περιπέτεια από τον σεναριογράφο των «Jurassic Park», «Spider-Man» και «Mission: Impossible» με πρωταγωνιστή τον Λίαμ Νίσον.

Ο Τίκεϊκ και η Ναόμι, δύο νεαροί υπάλληλοι μιας εταιρείας αποθήκευσης που χτίστηκε στη θέση μιας παλιάς αμερικανικής στρατιωτικής βάσης, έχουν την πιο τρελή νυχτερινή βάρδια τους, όταν ένας παρασιτικός μύκητας δραπετεύει από το χαμηλότερο επίπεδο της βάσης, όπου είχε σφραγιστεί από την κυβέρνηση δεκαετίες πριν. Καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει κάτω από το έδαφος, αυτός ο εξαιρετικά μεταδοτικός μικροοργανισμός πολλαπλασιάζεται και εξαπολύει τον τρόμο του στους κατοίκους της εγκατάστασης – ανθρώπους και άλλους.

Ενώ ο χρόνος τελειώνει, εναπόκειται στον Τίκεϊκ και τη Ναόμι, με τη βοήθεια ενός πράκτορα βιοτρομοκρατίας, να περιορίσουν την ταχέως μεταλλασσόμενη απειλή και να αποτρέψουν την εκρηκτική εξαφάνιση της ίδιας της ανθρωπότητας.

Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του «Cold Storage» του Ντέιβιντ Κόεπ, ο οποίος υπογράφει και το σενάριο.

To Οτιδήποτε (Anything)

Σκηνοθεσία: Γιώργος Αθανασίου

Παίζουν: Κρις Σκοτ, Μάριος Βίττης

Περίληψη: Ένα οδοιπορικό δύο φίλων μουσικών από το τίποτα στο οτιδήποτε.

Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Αθανασίου, μετά «Τα Άνθη στα Άνθη», είναι  ένα πειραματικό υβρίδιο, που ισορροπεί ανάμεσα στη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ, όπου πρωταγωνιστούν μουσικοί της μουσικής σκηνής της Αθήνας.

Δύο φίλοι και μουσικοί ταξιδεύουν σε ένα απομονωμένο χωριό στα βουνά της Αρκαδίας. Σκοπός τους είναι να ηχογραφήσουν έναν αυτοσχεδιαστικό δίσκο. Μέσα από μουσικές απόπειρες, κουβέντες και περιπλανήσεις, διαπραγματεύονται την επιθυμία τους για επαφή και σύνδεση, καθώς ο φόβος, η ζωή και ο θάνατος εκτυλίσσονται μέσα στην έννοια του οτιδήποτε.

Καρό Νίντζα 3 (Ternet Ninja 3 / Checkered Ninja 3)

Σκηνοθεσία: Θόρμπιορν Κριστόφερσεν, Άντερς Μάτεσεν

Περίληψη: Ένας έφηβος χάνει το ενδιαφέρον του για τις περιπέτειες των νίντζα, με αποτέλεσμα ο μαγικός φίλος του να νιώθει παραμελημένος. Όταν μια τυχαία σύγκρουση με έναν νταή οδηγεί σε προβλήματα, ο νίντζα τον ωθεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Το τρίτο μέρος της διασκεδαστικής ταινίας animation από τη Δανία.

Ο Άλεξ αφήνει πίσω τις περιπέτειες των νίντζα και επικεντρώνεται στην αληθινή ζωή, χάνοντας το ενδιαφέρον του για τις αποστολές, γεγονός που προκαλεί ένταση με τον Καρό Νίντζα. Αυτό οδηγεί σε σύγκρουση με τον φίλο της Τζέσικα και τη συμμορία του, ενώ ταυτόχρονα ο Άλεξ ζορίζεται με τη ζήλια της πρώην του και νιώθει πίεση από τον πατριό του, τον Τζον, ο οποίος προσπαθεί να αναλάβει πολύ έντονα τον ρόλο του πατέρα. Ενώ όμως το χάος κλιμακώνεται, μια βαθύτερη, κρυφή απειλή βγαίνει στην επιφάνεια.

Επαναπροβολή:

Τίμα τη Γυναίκα Σου (Du Skal Aere din Hustru/ Master of the House)

Σκηνοθεσία: Καρλ Θιοντόρ Ντράγιερ

Παίζουν: Γιοχάνες Μέγιερ, Άστριντ Χολμ

Περίληψη: Όταν ένας άντρας γίνεται ολοένα και πιο τυραννικός απέναντι στην οικογένειά του, η σύζυγός του και η παλιά γκουβερνάντα του αποφασίζουν να του δώσουν ένα μάθημα.

Ένα από τα βωβά κλασικά αριστουργήματα του μεγάλου Δανού δημιουργού Κραλ Ντάγιερ.

Ο Βίκτορ Φράντσεν είναι ένας μικροαστός πατέρας και σύζυγος, που κυβερνά το σπίτι του με αυταρχισμό, αγένεια και μια αξιοζήλευτη αδιαφορία για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Η γυναίκα του, Ίντα, εξαντλείται σωματικά και ψυχικά, ενώ εκείνος θεωρεί αυτονόητο ότι όλα λειτουργούν «μόνα τους». Μια ηλικιωμένη τροφός, παλιά υπηρέτρια της οικογένειας, παρεμβαίνει δυναμικά κι αποφασίζει να δώσει στον Βίκτορ ένα πρακτικό μάθημα: να ζήσει ο ίδιος την καθημερινή κόλαση που επιβάλλει στους άλλους. Έτσι, ο ρόλος του αφέντη αντιστρέφεται και, μέσα από την ταπείνωση και την εμπειρία της οικιακής εργασίας, εκείνος έρχεται αντιμέτωπος με τη δική του ηθική γύμνια.

Η ταινία εξελίσσεται ως κοινωνικό δράμα με σαφή παιδαγωγική διάθεση, αλλά χωρίς μελοδραματικές υπερβολές. Ο Ντράγιερ παρακολουθεί τη μεταμόρφωση του χαρακτήρα με αυστηρότητα, χιούμορ και βαθιά ανθρωπιστική ματιά, θέτοντας στο επίκεντρο τη θέση της γυναίκας, την εξουσία μέσα στην οικογένεια και την έννοια της αξιοπρέπειας.