«Voicemails for Isabelle»: Μα τι έχουν πάθει όλοι με αυτή τη νέα ρομαντική κωμωδία του Netflix
Τις τελευταίες ημέρες η νέα ρομαντική κομεντί «Voicemails for Isabelle» του Netflix έχει κάνει τρελό buzz στα social media - και όχι άδικα.
Σίγουρα έχετε δει πολλές ταινίες που τις λίγες ημέρες αργότερα τις έχετε ήδη ξεχάσει. Ωστόσο, άλλες καταφέρνουν να δημιουργήσουν buzz από την πρώτη στιγμή, να γεμίσουν τα social media με σχόλια και να κάνουν τους θεατές να μιλούν γι' αυτές σαν να ανακάλυψαν ξανά ένα αγαπημένο κινηματογραφικό είδος.
Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει αναμφίβολα το «Voicemails for Isabelle», η νέα ρομαντική κομεντί του Netflix που έχει ήδη χαρακτηριστεί από πολλούς ως η σύγχρονη εκδοχή του «You've Got Mail» -ή αλλιώς «Έχεις μήνυμα» με τους Τομ Χανκς και τη Μεγκ Ράιαν του 1998.
Στην ταινία πρωταγωνιστεί με τη Zoey Deutch στον ρόλο της Jill, μιας νεαρής pastry chef που προσπαθεί να διαχειριστεί την απώλεια της αδελφής της, Isabelle.
Ο τρόπος που βρίσκει για να διατηρήσει ζωντανή τη σύνδεσή τους είναι να συνεχίζει να της αφήνει φωνητικά μηνύματα στο κινητό της. Μόνο που κάποια στιγμή ο αριθμός τηλεφώνου επαναχρησιμοποιείται και τα μηνύματα καταλήγουν στον Wes, έναν μεσίτη από το Όστιν, τον οποίο υποδύεται ο Nick Robinson.
Αυτό που ακολουθεί είναι μια ιστορία γνωριμίας που μοιάζει βγαλμένη από τις κλασικές ρομαντικές κομεντί της δεκαετίας του '90, αλλά με μια πιο σύγχρονη και συναισθηματική προσέγγιση. Καθώς ο Wes ακούει τα μηνύματα της Jill, γοητεύεται από την προσωπικότητά της και αποφασίζει να τη γνωρίσει. Το πρόβλημα είναι ότι δεν της αποκαλύπτει ποτέ από την αρχή πώς βρέθηκε στη ζωή της, δημιουργώντας ένα μυστικό που απειλεί να ανατρέψει τα πάντα.
Και όμως, ενώ το σενάριο θα μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε ένα προβλέψιμο ρομάντζο, το «Voicemails for Isabelle» καταφέρνει να ξεχωρίσει χάρη στην ισορροπία που πετυχαίνει ανάμεσα στον έρωτα και το πένθος. Η ταινία δεν χρησιμοποιεί την απώλεια απλώς ως αφηγηματικό εργαλείο, αλλά εξερευνά με ευαισθησία τι σημαίνει να χάνεις έναν άνθρωπο που ήταν το κέντρο του κόσμου σου.
Για πολλούς, ο βασικός λόγος που έχει αγγίξει τόσο πολύ το κοινό η συγκεκριμένη ταινία είναι ότι οι θεατές δεν βλέπουν μόνο μια ιστορία αγάπης, αλλά μια προσπάθεια να συνεχίσεις τη ζωή σου όταν όλα μοιάζουν να έχουν αλλάξει.
Παράλληλα, η ταινία λειτουργεί ως ένα γράμμα αγάπης στις κλασικές ρομαντικές κομεντί. Οι αναφορές σε αγαπημένες ταινίες των δεκαετιών του '90 και των αρχών του 2000 είναι διάχυτες, ενώ η ατμόσφαιρα θυμίζει τις δημιουργίες της Nora Ephron και της Nancy Meyers, δύο γυναικών που καθόρισαν το είδος.
Σημαντικό ρόλο παίζει και το σκηνικό. Το Σαν Φρανσίσκο μετατρέπεται σχεδόν σε πρωταγωνιστή, με τις χαρακτηριστικές γειτονιές, τους λόφους και τη ρομαντική του αύρα να δίνουν στην ταινία μια νοσταλγική κινηματογραφική αισθητική που σπάνια συναντάμε σήμερα στις streaming παραγωγές.
Φυσικά, δεν περνά απαρατήρητο ούτε το soundtrack. Από τη συγκινητική χρήση του «Dancing On My Own» της Robyn μέχρι τραγούδια που ενισχύουν τη συναισθηματική ένταση των πιο καθοριστικών σκηνών, η μουσική λειτουργεί σαν ένας ακόμη αφηγητής της ιστορίας. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί θεατές αναζητούν ήδη τη λίστα των τραγουδιών αμέσως μετά την προβολή.
Στα social media οι αντιδράσεις είναι εντυπωσιακά θετικές. Πολλοί χρήστες γράφουν ότι τους θύμισε την εποχή που οι ρομαντικές κομεντί κυριαρχούσαν στις κινηματογραφικές αίθουσες, ενώ άλλοι μιλούν για την πιο συγκινητική ταινία που έχουν δει φέτος στο Netflix. Το κοινό δείχνει να εκτιμά ιδιαίτερα το γεγονός ότι η ταινία δεν βασίζεται μόνο στη χημεία των πρωταγωνιστών της, αλλά επενδύει και σε ένα ουσιαστικό συναισθηματικό υπόβαθρο.
Αν και πολλές φορές οι ρομαντικές κομεντί κατηγορούνται ότι επαναλαμβάνουν τις ίδιες συνταγές, το «Voicemails for Isabelle» αποδεικνύει ότι υπάρχει ακόμη χώρος για ιστορίες που συγκινούν πραγματικά. Αν λοιπόν αναρωτιέστε γιατί όλοι μιλούν γι' αυτήν την ταινία, η απάντηση είναι ότι καταφέρνει να σας κάνει να γελάσετε, να συγκινηθείτε και να πιστέψετε ξανά στη μαγεία μιας καλής ρομαντικής κομεντί!
Η αληθινή ιστορία που ενέπνευσε το «Voicemails for Isabelle»
Αν και το «Voicemails for Isabelle» δεν βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία με την αυστηρή έννοια, η ιδέα πίσω από την ταινία γεννήθηκε από ένα απολύτως αληθινό περιστατικό στη ζωή της δημιουργού της, της σεναριογράφου και σκηνοθέτιδας Leah McKendrick.
Η Leah McKendrick αποκάλυψε ότι η έμπνευση ήρθε πριν από περισσότερα από επτά χρόνια, όταν παρακολουθούσε μια βραδιά stand-up comedy. Μια κωμικός μιλούσε για τον πατέρα της, ο οποίος της άφηνε τεράστια ηχητικά μηνύματα για καθημερινά και ασήμαντα πράγματα. Αμέσως μετά, μια άλλη κωμικός ανέβηκε στη σκηνή και είπε πως ο δικός της πατέρας δεν την είχε καλέσει εδώ και τρία χρόνια. Το κοινό πάγωσε, μέχρι που εκείνη αποκάλυψε ότι ο πατέρας της είχε πεθάνει.
Η συγκεκριμένη στιγμή έβαλε τη δημιουργό σε σκέψεις. Όπως έχει πει η ίδια, αναρωτήθηκε ποιο πρόσωπο θα της έλειπε τόσο πολύ ώστε να περιμένει ακόμη ένα τηλεφώνημά του. Η απάντηση ήταν η μικρότερη αδελφή της. «Αν πέθαινε η αδελφή μου, δεν θα περίμενα να με καλέσει. Θα συνέχιζα εγώ να την καλώ», εξήγησε χαρακτηριστικά σε συνέντευξή της.
Η σχέση των δύο αδελφών αποτέλεσε τη συναισθηματική καρδιά της ταινίας. Όταν η αδελφή της μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για σπουδές, η Leah McKendrick συνήθιζε να της αφήνει μακροσκελή φωνητικά μηνύματα, στα οποία μοιραζόταν σκέψεις, απογοητεύσεις, ερωτικές ιστορίες και όσα συνέβαιναν στην καθημερινότητά της. Από εκεί γεννήθηκε η ιδέα μιας γυναίκας που αφήνει μηνύματα σε ένα αγαπημένο πρόσωπο χωρίς να γνωρίζει ότι τα ακούει κάποιος άλλος.
