Δύο αρχιτέκτονες εξηγούν πώς να διατηρήσετε δροσερή μια αυλή: «Δεν θα πρέπει να καλύπτεται ολόκληρο το δάπεδο με τσιμέντο»
Το καλοκαίρι, πολλές βεράντες καταλήγουν να παραμένουν ανεκμετάλλευτες, καθώς η υπερβολική ζέστη τις κάνει δυσάρεστες.
Το δάπεδο απορροφά και διατηρεί τη θερμότητα για πολλές ώρες, οι τοίχοι αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία η έλλειψη βλάστησης στερεί από τον χώρο φυσική σκίαση και δροσιά.
Σε πολλές περιπτώσεις, η βασική αιτία είναι η εκτεταμένη χρήση τσιμέντου και σκυροδέματος, υλικά που επιλέγονται για την αντοχή και την εύκολη συντήρησή τους. Δημιουργείται ένα πιο «σκληρό» και θερμό περιβάλλον, καθώς συγκρατούν τη ζέστη και την απελευθερώνουν σταδιακά ακόμη και μετά τη δύση του ήλιου
Οι αρχιτέκτονες Fabián Gutiérrez και Francisco Bernés από το Workshop Diseño y Construcción επισημαίνουν ότι η άνεση ενός εξωτερικού χώρου δεν εξαρτάται μόνο από τα υλικά, αλλά και από τον συνολικό σχεδιασμό. Η παρουσία φυτών, οι διαπερατές επιφάνειες που επιτρέπουν την απορρόφηση του νερού, η σωστή σκίαση και η μελέτη του τρόπου με τον οποίο οι τοίχοι δέχονται το φως μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά.
Με τον κατάλληλο συνδυασμό αυτών των στοιχείων, μια ζεστή και άβολη βεράντα μπορεί να μετατραπεί σε έναν δροσερό, λειτουργικό και ευχάριστο χώρο για τους καλοκαιρινούς μήνες.
Το τσιμεντένιο δάπεδο έχει σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως η αντοχή του, το χαμηλό κόστος και η μεγάλη ποικιλία σε υφές, χρώματα και φινιρίσματα, εξηγούν οι αρχιτέκτονες.
Tο πρόβλημα εμφανίζεται, όταν καλύπτει ολόκληρη την επιφάνεια μιας αυλής ή βεράντας
Καθώς πρόκειται για ένα αδιαπέραστο υλικό, δεν επιτρέπει στο νερό της βροχής να απορροφηθεί από το έδαφος, με αποτέλεσμα να απαιτείται ένα ξεχωριστό σύστημα αποστράγγισης. Παράλληλα, μεγάλες συνεχόμενες τσιμεντένιες επιφάνειες απορροφούν και συγκρατούν τη θερμότητα, κάνοντας τον χώρο πιο ζεστό τους καλοκαιρινούς μήνες.
Οι αρχιτέκτονες προτείνουν όχι την πλήρη κατάργηση του τσιμέντου, αλλά τη σωστή χρήση του. Συνιστούν να μην καλύπτεται όλη η επιφάνεια, αλλά να διατηρούνται σημεία με φυσικό έδαφος και φυτά, ώστε να υπάρχει καλύτερη απορρόφηση του νερού και πιο ευχάριστο μικροκλίμα.
Σε πολύ μικρούς χώρους, όπου αυτό δεν είναι εφικτό, είναι απαραίτητη η πρόβλεψη κατάλληλης αποστράγγισης. Οι λύσεις αυτές μπορούν να έχουν πολλές μορφές: ένα παρτέρι με φυτά, μια λωρίδα φυσικού εδάφους, μια επιφάνεια με χαλίκι ή πλακόστρωτα τοποθετημένα με κενά μεταξύ τους.
Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο διευκολύνεται η απορρόφηση του νερού, αλλά μειώνεται και η συνεχόμενη επιφάνεια του δαπέδου που εκτίθεται στον ήλιο και συσσωρεύει θερμότητα. Ετσι, δημιουργεί ένα πιο δροσερό και ευχάριστο περιβάλλον.
Η σκιά είναι πιο σημαντική από το δάπεδο
Σύμφωνα με τους Gutiérrez και Bernés, το πρώτο βήμα για τη μείωση της θερμοκρασίας σε μια αυλή είναι ο έλεγχος της ηλιακής ακτινοβολίας που δέχεται ο χώρος. Ο πιο αποτελεσματικός φυσικός τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι η βλάστηση.
Ένα δέντρο με πυκνή φυλλωσιά μπορεί να προσφέρει σκιά τις πιο ζεστές ώρες της ημέρας, ενώ μια σειρά από θάμνους μπορεί να προστατεύσει τα σημεία διέλευσης και να εμποδίσει την υπερβολική θέρμανση του εδάφους. Η φυσική σκιά αλλάζει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται ένας εξωτερικός χώρος. Δεν προστατεύει μόνο τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί, αλλά μειώνει και τη θερμότητα που αποθηκεύουν τα υλικά της αυλής.
Οι αρχιτέκτονες τονίζουν ότι ακόμη και οι μικρές αυλές μπορούν να επωφεληθούν από την παρουσία φυτών. Ένα σωστά επιλεγμένο δέντρο, ανάλογα με το μέγεθος του χώρου, μπορεί να λειτουργήσει σαν φυσική ομπρέλα, δημιουργώντας ένα πιο δροσερό και ευχάριστο περιβάλλον για παραμονή σε εξωτερικό χώρο.
Υλικά που μειώνουν την αίσθηση της ζέστης
Το χαλίκι, η πέτρα και οι πλάκες πεζοδρομίου μπορούν να δημιουργήσουν μια πιο ευχάριστη και δροσερή επιφάνεια σε σύγκριση με μια ενιαία πλάκα από σκυρόδεμα.
Οι ειδικοί συνιστούν ,επίσης, να αποφεύγονται τα πολύ γυαλιστερά φινιρίσματα, καθώς αντανακλούν έντονα το φως του ήλιου. Με αυτόν τον τρόπο, αυξάνουν την ενόχληση από την αντανάκλαση και την αίσθηση της ζέστης στον χώρο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η πέτρα ή το χαλίκι παραμένουν κρύα κατά τη διάρκεια μιας ζεστής καλοκαιρινής ημέρας. Ωστόσο, όταν συνδυάζονται με σκιά και βλάστηση, μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία ενός πιο ευχάριστου και λιγότερο θερμού χώρου.
Η διαφορά δεν εξαρτάται από ένα μόνο υλικό, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο συνδυάζονται όλα τα στοιχεία μιας αυλής. Όπως επισημαίνουν οι αρχιτέκτονες, σημαντικό ρόλο παίζουν και οι τοίχοι, καθώς αντανακλούν το φως και επηρεάζουν τη θερμοκρασία του χώρου.
Η κάλυψη μέρους των τοίχων με φυτά ή η επιλογή ματ, ουδέτερων φινιρισμάτων μπορεί να μειώσει τις αντανακλάσεις και να συμβάλει στη δημιουργία μιας πιο δροσερής και φιλόξενης ατμόσφαιρας.
Μεταμόρφωση της αυλής χωρίς να ξηλωθεί το δάπεδο
Όσοι έχουν ήδη μια αυλή πλήρως καλυμμένη με σκυρόδεμα δεν χρειάζεται απαραίτητα να προχωρήσουν σε μια μεγάλη και δαπανηρή ανακαίνιση. Σύμφωνα με τους Gutiérrez και Bernés, υπάρχουν λύσεις που μπορούν να αλλάξουν σημαντικά τον χώρο χωρίς να αφαιρεθεί όλο το υπάρχον δάπεδο.
Οι ειδικοί εξηγούν ότι μπορούν να τοποθετηθούν νέα υλικά πάνω από το τσιμέντο, όπως ξύλινες σανίδες, συνθετικά deck ή πλακίδια από ανάγλυφη πέτρα. Οι επιλογές αυτές προσθέτουν διαφορετική υφή, βελτιώνουν την αισθητική και κάνουν την επιφάνεια πιο ζεστή και φιλόξενη. Πριν από οποιαδήποτε τοποθέτηση, είναι σημαντικό να ελεγχθεί ότι η αποστράγγιση λειτουργεί σωστά, ώστε να μην παγιδεύεται νερό κάτω από τη νέα επένδυση και δημιουργούνται προβλήματα υγρασίας.