Τέλος στα τρία κρεμαστά φωτιστικά πάνω από τη νησίδα -Η νέα τάση που αλλάζει τον φωτισμό της κουζίνας
Χωνευτά σποτ, γλυπτικά φωτιστικά ή ένα γραμμικό κομμάτι: υπάρχουν πολλοί τρόποι να φωτίσετε τη νησίδα της κουζίνας ώστε να λειτουργεί και ως τραπεζαρία και ως επιφάνεια εργασίας.
Στη νησίδα παίρνουμε πρωινό, τα παιδιά διαβάζουν όσο μαγειρεύουμε, και όταν έρχονται φίλοι για δείπνο καταλήγει να είναι το σημείο όπου μαζεύονται όλοι. Έχει πάψει να είναι απλώς μια επιφάνεια εργασίας και έχει γίνει η πραγματική τραπεζαρία, και η καρδιά, πολλών σπιτιών.
Κι όμως, συνεχίζουμε να τη φωτίζουμε σαν να προορίζεται μόνο για το κόψιμο των λαχανικών: τρία φωτιστικά οροφής στη σειρά, στο ίδιο ύψος, και το θέμα λύθηκε.
Ποια νέα τάση αντικαθιστά τα τρία φωτιστικά στη νησίδα της κουζίνας
Το πώς θα φωτίσετε τη νησίδα, ώστε να είναι πρακτική για το μαγείρεμα και φιλόξενη για το φαγητό, εξαρτάται από πολλά: το διακοσμητικό στιλ, το ύψος του ταβανιού, το περιβάλλον γύρω της.
Ο φωτισμός της οφείλει να καλύπτει δύο πολύ διαφορετικές ανάγκες: να βλέπουμε καθαρά τι κάνουμε την ώρα που μαγειρεύουμε και να δημιουργεί ευχάριστη ατμόσφαιρα όταν καθόμαστε να φάμε ή να τα πούμε. Με μία μόνο λύση δεν είναι πάντα εφικτό να πετύχουμε και τα δύο. Επιπλέον, όταν δεν υπάρχουν χωρίσματα, η νησίδα είναι διαρκώς ορατή, οπότε ο φωτισμός της γίνεται τόσο μέρος της διακόσμησης όσο ο καναπές ή το τραπεζάκι του σαλονιού.
Πριν επιλέξετε το ιδανικό μοντέλο, αξίζει να σηκώσετε το βλέμμα και να παρατηρήσετε καλά την κουζίνα σας. Είναι ανοιχτός χώρος που συνδέεται με το σαλόνι ή ξεχωριστό δωμάτιο; Έχει ψηλό ή μάλλον χαμηλό ταβάνι; Πώς μπαίνει το φυσικό φως μέσα στη μέρα; Το στιλ της είναι κλασικό, μινιμαλιστικό ή ρουστίκ; Ο φωτισμός της νησίδας δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μεμονωμένο στοιχείο, αλλά ως κομμάτι ενός συνόλου.
Αν η κουζίνα ανοίγει στο σαλόνι, για παράδειγμα, το φωτιστικό της νησίδας θα φαίνεται από τον καναπέ, άρα πρέπει να συνομιλεί με τη διακόσμηση του σαλονιού. Σε μια πολύ λιτή κουζίνα, από την άλλη, μπορεί να είναι το μοναδικό στοιχείο με προσωπικότητα.
Και αν το ταβάνι είναι χαμηλό, ίσως είναι φρόνιμο να αποφύγετε τα κρεμαστά. Το ίδιο ισχύει και για τα υλικά: αν οι χειρολαβές είναι μπρούντζινες ή η βρύση μαύρη, η επανάληψη του ίδιου τόνου ή υλικού στο φωτιστικό βοηθά να δέσουν όλα μεταξύ τους.
Ο χρυσός κανόνας για τον καλό φωτισμό στο σπίτι, και στην κουζίνα, είναι να δουλεύουμε σε στρώσεις. Γενικός φωτισμός για ολόκληρο τον χώρο, πιο έντονο και σωστά κατευθυνόμενο φως πάνω από τα σημεία όπου κόβουμε και μαγειρεύουμε, και ατμοσφαιρικό φως για την κουβέντα μετά το δείπνο.
Η ιδανική λύση συνδυάζει περισσότερες πηγές φωτός, που ανάβουν ξεχωριστά ανάλογα με τις ανάγκες της στιγμής. Ο φωτισμός κάτω από τα ντουλάπια, μια λωρίδα φωτός κρυμμένη κάτω από τα ράφια ή μια απλίκα στον τοίχο είναι όλες καλές επιλογές, ώστε να μη στηριζόμαστε αποκλειστικά στην οροφή.
Η επιλογή εξαρτάται από το αποτέλεσμα που θέλετε: το φως να είναι διακριτικό ή να αποτελεί το επίκεντρο. Και τίποτα δεν σας εμποδίζει να τα συνδυάσετε, για παράδειγμα ένα διακριτικό χωνευτό για τη δουλειά και ένα εντυπωσιακό φωτιστικό για το τραπέζι.
Για όσους προτιμούν καθαρό ταβάνι, χωρίς τίποτα να εμποδίζει τη θέα, τα χωνευτά σποτ είναι η πιο διακριτική εναλλακτική. Δουλεύουν ιδιαίτερα καλά σε κουζίνες με απλές γραμμές και χαμηλό ύψος, όπου ένα κρεμαστό θα έδινε αίσθηση βαρύτητας. Συνιστάται ωστόσο να επιλέξετε ρυθμιζόμενα μοντέλα, ώστε το φως να πέφτει στον πάγκο και όχι κατευθείαν στα μάτια όσων κάθονται στο τραπέζι.
Το μεγαλύτερο προτέρημά τους είναι και το όριό τους: επειδή δεν φαίνονται, δεν προσθέτουν προσωπικότητα, οπότε η διακόσμηση της κουζίνας θα πρέπει να προκύψει από άλλα στοιχεία, όπως τα σκαμπό ή ο ίδιος ο πάγκος. Μάλιστα, κάποιες κουζίνες δεν χρειάζονται καθόλου φωτιστικό πάνω από τη νησίδα: ένας καλός χωνευτός φωτισμός και μια σωστά τοποθετημένη απλίκα μπορούν να αρκούν.
Αν σας αρέσει η ιδέα του κρεμαστού αλλά όχι η επανάληψή του τρεις φορές, ένα μακρύ και στενό φωτιστικό που διατρέχει το μήκος της νησίδας είναι μια όλο και πιο δημοφιλής εναλλακτική. Φωτίζει ομοιόμορφα ολόκληρη την επιφάνεια, οργανώνει οπτικά τον χώρο και προσθέτει μοντέρνο άγγιγμα.
Στον αντίποδα βρίσκονται τα φωτιστικά που δεν προσπαθούν να περάσουν απαρατήρητα και κάνουν το νησί επίκεντρο της προσοχής. Είναι ιδανικά για ανοιχτές κουζίνες και ψηλά ταβάνια, όπου έχουν χώρο να λάμψουν.
Οι ράγες και τα σποτ έχουν περάσει από τα καταστήματα και τα showrooms στις κουζίνες. Το βασικό τους πλεονέκτημα είναι η ευελιξία: μετακινούνται και ρυθμίζονται ανάλογα με τις ανάγκες, οπότε ένα μοναδικό σύστημα μπορεί να φωτίσει όλες τις ζώνες. Ταιριάζουν απόλυτα σε βιομηχανικές ή σύγχρονες κουζίνες.
Αν τελικά αποφασίσετε για κρεμαστά, το σημαντικό είναι να έχουν αναλογία με τη νησίδα και να μην κρέμονται ούτε πολύ ψηλά, όπου χάνουν την αποτελεσματικότητά τους, ούτε πολύ χαμηλά, όπου ενοχλούν: ιδανικά, τοποθετούνται σε απόσταση περίπου 75 έως 80 εκ. από τον πάγκο.
Και αν η νησίδα χρησιμοποιείται ως τραπεζαρία, είναι προτιμότερο τα κομμάτια να μην εμποδίζουν την οπτική επαφή όσων κάθονται απέναντι. Δεν χρειάζεται επίσης να είναι πανομοιότυπα: ο συνδυασμός σχημάτων ή υλικών μέσα στην ίδια οικογένεια δίνει πολύ πιο προσωπικό αποτέλεσμα.
Η θερμοκρασία χρώματος του φωτός έχει επίσης σημασία στον φωτισμό της κουζίνας. Ένα υπερβολικά ψυχρό φως μπορεί να βολεύει στη ζώνη εργασίας, αλλά θα κάνει οποιοδήποτε δείπνο να μοιάζει με αίθουσα αναμονής.