Από στενόμακρο διαμέρισμα 56 τ.μ. σε ονειρεμένο σπίτι για ένα ζευγάρι: Η εντυπωσιακή μεταμόρφωση
Ένα σπίτι 56 τετραγωνικών μέτρων σε λόφο κοντά στο κέντρο της Σεούλ αποδεικνύει πως ο στενόμακρος χώρος μπορεί να μετατραπεί σε σπίτι γεμάτο ροή και φως.
Στο A Long House, όπως ονομάζεται το διαμέρισμα, ζουν ο interior designer Juno Yoon, η σύζυγός του, φωτογράφος Mihyun Son, και η γάτα τους, Goyo. Αντί να ακολουθήσει τη λογική του μινιμαλισμού, ο Juno σχεδίασε το σπίτι γύρω από την καθημερινότητα του ζευγαριού, από τα αργά πρωινά μέχρι την εργασία από το σπίτι και τον καφέ στο ηλιόλουστο μπαλκόνι.
Όπως συμβαίνει σε πολλά διαμερίσματα του κτιρίου, η αρχική διάταξη ακολουθούσε ένα μακρόστενο σχέδιο, με τα δωμάτια χωρισμένα από μια σειρά στενών πορτών.
Η ανακαίνιση ενός σπιτιού 56 τ.μ. στη Σεούλ
Το πρώτο βήμα της ανακαίνισης ήταν η αφαίρεση αυτών των εμποδίων, ώστε το διαμέρισμα να ανοίξει στο φως, την κίνηση και τη σύνδεση των χώρων.
Στη θέση τους, ο Juno δημιούργησε ένα σπίτι διαμορφωμένο γύρω από τις καθημερινές συνήθειες του ζευγαριού, με έπιπλα σχεδιασμένα ειδικά για κάθε χώρο, τα οποία όμως αφήνουν όλο το διαμέρισμα να ρέει φυσικά, προς τα αγαπημένα τους αντικείμενα αλλά και προς τον εντυπωσιακό βραχώδη τοίχο που φαίνεται από τα παράθυρα.
Η μικρή πλακόστρωτη ζώνη πίσω από την εξώπορτα σηματοδοτεί ένα ξεκάθαρο σημείο άφιξης, έναν χώρο για να βγάζει κανείς και να αποθηκεύει τα παπούτσια του. Ένα αιωρούμενο ντουλάπι από ψευδάργυρο, τοποθετημένο πάνω από το δάπεδο, αφήνει χώρο για τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα ζευγάρια, ενώ από κάτω βρίσκονται κουτιά αποθήκευσης.
Ένα μοναδικό σκαλοπάτι από πλακάκι σε ξύλο σηματοδοτεί έπειτα τη μετάβαση προς τον χώρο διαμονής. Δίπλα, ένα λεπτό ράφι από ατσάλι, κατασκευασμένο κατά παραγγελία, κρατά κοντά κλειδιά, κάρτες και αρώματα, ενώ η πλευρά του που βλέπει προς το σαλόνι λειτουργεί ως βάση έκθεσης για μια διαρκώς ανανεούμενη συλλογή από καρτ ποστάλ, φωτογραφίες και ξεχωριστές εκτυπώσεις.
Η μετάβαση στην είσοδο σηματοδοτείται από μια αλλαγή στάθμης και δαπέδου, με ένα μοναδικό σκαλοπάτι από πλακάκι σε ξύλο. Το αιωρούμενο ντουλάπι από ψευδάργυρο φιλοξενεί τα περισσότερα παπούτσια, με το υλικό αυτό να επιλέγεται για το ματ φινίρισμά του και το προσιτό κόστος του. Το λεπτό ράφι από ατσάλι κρατά κλειδιά, κάρτες και αρώματα κοντά, έτοιμα τόσο για την άφιξη όσο και για την αναχώρηση. Η επιτοίχια αποθήκευση αφήνει χώρο από κάτω για κουτιά και τα πιο φορεμένα παπούτσια, ενώ η εξωτερική πλευρά του ραφιού εκθέτει ξεχωριστές καρτ ποστάλ και εκτυπώσεις.
Το μεγαλύτερο μέρος των επίπλων έχει σχεδιαστεί ειδικά για τον Juno και τη Mihyun, συχνά από τον ίδιο τον Juno. Η μεγάλη βιβλιοθήκη έκθεσης, για παράδειγμα, τυλίγεται γύρω από τον τοίχο ως συνέχεια της λεπτής εσοχής της εισόδου, συνδέοντας οπτικά τους δύο χώρους.
Ο διπλανός καναπές από δέρμα, φτιαγμένος κατά παραγγελία, εμπνεύστηκε από έναν καναπέ που ο Juno είχε δει σε μια καντίνα γερμανικού αρχιτεκτονικού γραφείου. Κατασκευασμένος με δέρμα που ο ίδιος βρήκε σε χονδρική αγορά της Σεούλ, στηρίζεται σε λεπτά πόδια που αφήνουν το δάπεδο ορατό από κάτω, δίνοντας στο ογκώδες κομμάτι μια αίσθηση ελαφρότητας.
Απέναντι από τον καναπέ, το γραφείο της Mihyun σχεδιάστηκε ώστε να εξυπηρετεί δύο σκοπούς, να λειτουργεί ως χώρος εργασίας τη μέρα και ως τραπέζι φαγητού όποτε χρειάζεται. Η τελική του μορφή συνδυάζει τις προτιμήσεις και των δύο, καθώς ο Juno προτιμούσε το γυαλί ενώ η Mihyun το λευκό χρώμα. Φτιαγμένο από κόκκινη δρυ και laminate, το έπιπλο διαθέτει μια στρογγυλεμένη προέκταση από γυαλί, που του επιτρέπει να μεταμορφώνεται από γραφείο σε τραπέζι φαγητού με μια απλή μετακίνηση της καρέκλας.
Ο Juno σχεδίασε τον καναπέ με δέρμα από χονδρική αγορά της Σεούλ, με λεπτά πόδια που δίνουν στο κομμάτι μια αίσθηση ελαφρότητας. Σχεδιασμένο από τον Juno, το γραφείο της Mihyun είναι φτιαγμένο από κόκκινη δρυ και laminate με στρογγυλεμένη προέκταση από γυαλί, που του επιτρέπει να λειτουργεί και ως τραπέζι φαγητού.
Όπως σημειώσε ο Juno στη διαδικτυακή πλατφόρμα Never Too Small, «το πρωινό στο μπαρ, με θέα προς τον βραχώδη τοίχο, είναι μία από τις πιο ξεχωριστές στιγμές μέσα στο σπίτι». Τα περισσότερα πρωινά, εκείνος φτιάχνει τον καφέ ενώ η Mihyun ετοιμάζει τοστ ή σάντουιτς στη διπλανή κουζίνα. Οι δύο χώροι ρέουν ο ένας μέσα στον άλλο μέσα από μια διακριτική αλλαγή υλικού και ύψους, καθώς ο πάγκος της κουζίνας από ανοξείδωτο ατσάλι κατεβαίνει σε ένα μπαρ πρωινού από κεραμικό υλικό, με ενσωματωμένο ράφι στο περβάζι του παραθύρου.
Η γενναιόδωρη αποθήκευση από κάτω κρατά τις επιφάνειες εργασίας ελεύθερες και όλα σε άμεση πρόσβαση. Τα συρτάρια στην κουζίνα φιλοξενούν τα καθημερινά απαραίτητα, ενώ οι θήκες κάτω από το μπαρ είναι αφιερωμένες σε τσάι και καφέ. Σχεδιασμένη γύρω από την πρωινή ρουτίνα του ζευγαριού, η κουζίνα είναι εξίσου χώρος σύνδεσης όσο και μαγειρέματος.
Η κουζίνα σχεδιάστηκε γύρω από μία από τις «πιο ξεχωριστές στιγμές» του Juno μέσα στο σπίτι, την προετοιμασία του καφέ και το πρωινό με τη Mihyun κάθε μέρα. Το κεραμικό μπαρ πρωινού βλέπει προς τον μοναδικό βραχώδη τοίχο, ένα από τα στοιχεία που έκαναν αρχικά το ζευγάρι να ερωτευτεί το διαμέρισμα.
Στην άκρη του διαμερίσματος, η κρεβατοκάμαρα λειτουργεί και ως ζώνη αποθήκευσης του σπιτιού. Ένας τοίχος με ερμάρια της IKEA συνδυάζει ανοιχτά ράφια με κρυφή αποθήκευση για κλινοσκεπάσματα, βιβλία και εποχιακά ρούχα.
Απέναντι από το κρεβάτι, μια ακόμη ντουλάπα της IKEA προσφέρει επιπλέον χώρο για ρούχα, ενώ το πρώην μπαλκόνι έχει κλειστεί για να δημιουργήσει έναν πρακτικό χώρο για στέγνωμα ρούχων και αποθήκευση μεγαλύτερων αντικειμένων του νοικοκυριού. Μαζί, αυτές οι παρεμβάσεις κρατούν την αποθήκευση σε μεγάλο βαθμό περιορισμένη στην κρεβατοκάμαρα, αφήνοντας τον υπόλοιπο χώρο του σπιτιού ανοιχτό, ήρεμο και χωρίς φόρτο.
Αφαιρώντας τις εσωτερικές πόρτες, ο Juno και η Mihyun δημιούργησαν τη συνέχεια φυσικού φωτός που αναζητούσαν. Η κρεβατοκάμαρα είναι η μόνη εξαίρεση, καθώς διαχωρίζεται από μια συρόμενη διαχωριστική πόρτα, η οποία συνήθως μένει ανοιχτή, επιτρέποντας στη ματιά, και στο φως, να φτάνουν μέχρι το κλειστό μπαλκόνι, την κύρια πηγή φυσικού φωτός του σπιτιού.
