Στη Χαλκιδική, ένα οικογενειακό σπίτι αποδεικνύει ότι η αρχιτεκτονική μπορεί να γίνει παιχνίδι
Στον Πολύγυρο Χαλκιδικής, οι Louizi + Louizis Architects σχεδιάζουν ένα σπίτι όπου η καθημερινότητα εμπλουτίζεται από το παιχνίδι, την ανακάλυψη και την αλληλεπίδραση.
Τι μπορεί να προσφέρει σήμερα ένα σπίτι πέρα από άνεση και λειτουργικότητα; Στο έργο «Δοχείο ζωής και παιχνιδιού», οι Louizi + Louizis Architects προσεγγίζουν την κατοικία ως έναν χώρο που ενεργοποιεί τις αισθήσεις, ενθαρρύνει την ανακάλυψη και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ουσιαστική συμμετοχή όλων των μελών της οικογένειας στην καθημερινή ζωή.
Η σκέψη αυτή συνομιλεί με την έννοια του «δοχείου ζωής» του Άρη Κωνσταντινίδη, διευρύνοντάς την ώστε να συμπεριλάβει το παιχνίδι, τη δημιουργικότητα και τη βιωματική μάθηση.
Το σπίτι στον Πολύγυρο Χαλκιδικής που δίνει χώρο στο παιχνίδι
Το διαμέρισμα στον Πολύγυρο σχεδιάστηκε για μια τετραμελή οικογένεια, με στόχο να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της, ενώ παράλληλα να καλλιεργεί διαρκώς νέα ερεθίσματα.
Δεν αντιμετωπίζει το παιχνίδι ως μια ξεχωριστή δραστηριότητα, αλλά ως στοιχείο που διαπερνά ολόκληρη την εμπειρία της κατοίκησης, ενσωματωμένο στον ίδιο τον σχεδιασμό του χώρου.
Την αρχιτεκτονική μελέτη υπογράφει το γραφείο Louizi + Louizis Architects (των Λουίζη Ε., Λουίζη Γ., Μορφάκη Ο., Παπαδημόπουλος Χ. και Λουίζη Κ.), οι οποίοι οργανώνουν το εσωτερικό με τρόπο που προκαλεί τη φυσική περιέργεια και την αλληλεπίδραση.
Τα έπιπλα βασίζονται σε καθαρές γεωμετρικές μορφές, ενώ οι συνεχείς εναλλαγές πλήρους και κενού λειτουργούν σαν ένα παιχνίδι εξερεύνησης που αποκαλύπτεται σταδιακά μέσα στον χώρο.
Κατοπτρικές επιφάνειες εμφανίζονται απρόσμενα, αλλάζοντας την αντίληψη της κίνησης και του βάθους, ενώ γυάλινες επιφάνειες και μαυροπίνακες προσφέρουν αφορμές για σχέδιο, σημειώσεις και ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση. Έτσι, τα στοιχεία της καθημερινότητας αποκτούν έναν ενεργό ρόλο, επιτρέποντας στον χώρο να εξελίσσεται μαζί με τους ανθρώπους που τον χρησιμοποιούν.
Καθοριστική είναι και η συμβολή του φωτισμού. Η μελέτη φωτισμού της Μ. Μπόλματη αξιοποιεί κρυφό τεχνητό φωτισμό, ο οποίος ενεργοποιείται μέσω αυτοματισμών, όπως φωνητικές εντολές και αισθητήρες παρουσίας ή κίνησης.
Το αποτέλεσμα ενισχύει τη λειτουργικότητα της κατοικίας, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί διακριτικές μεταβολές στην ατμόσφαιρα, ακολουθώντας τους διαφορετικούς ρυθμούς της ημέρας.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η επιλογή των υλικών. Επιφάνειες με διαφορετική υφή και στιλπνότητα διαδέχονται η μία την άλλη, ενθαρρύνοντας την επαφή και την εξερεύνηση μέσα από την αφή.
Παράλληλα, οι μεγάλες σκιές που διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια της ημέρας και μεταβάλλονται με την εναλλαγή των εποχών γίνονται ένα ακόμη φυσικό στοιχείο που μεταμορφώνει διαρκώς την εικόνα του εσωτερικού.
Η κατοικία καταφέρνει να διατηρεί ισορροπία ανάμεσα στην πρακτικότητα και τη φαντασία.
Κάθε σχεδιαστική επιλογή υπηρετεί τη χρήση του χώρου, χωρίς να στερεί από την καθημερινότητα το στοιχείο της έκπληξης και της ανακάλυψης. Είναι μια προσέγγιση που αναδεικνύει την αξία της εμπειρίας μέσα στην αρχιτεκτονική.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΡΓΟΥ
Τίτλος: Δοχείο ζωής και παιχνιδιού
Αρχιτέκτονας: Louizi + Louizis Architects (Λουίζη Ε., Λουίζης Γ., Μορφάκη Ο., Παπαδημόπουλος Χ., Λουίζης Κ.)
Τοποθεσία: Πολύγυρος, Χαλκιδική
Φωτογραφίες: Kimberley Powell
