Στη Στρογγυλή Πολυκατοικία της Κηφισιάς, ένα σπίτι 80 τ.μ. ανακαινίστηκε μοναδικά -Έξυπνος, μίνιμαλ σχεδιασμός
Στη Στρογγυλή Πολυκατοικία της Κηφισιάς, ένα σπίτι του ’70 ανακαινίστηκε γύρω από το φως και την κίνηση: χωρίς τοίχους, με ξυλουργικές κατασκευές που ανοίγουν και κλείνουν τους χώρους και πατητή τσιμεντοκονία παντού.
Η Στρογγυλή Πολυκατοικία της Κηφισιάς ανήκει στα κτίρια που η γειτονιά αναγνωρίζει από μακριά. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Νίκο Δεσποτίδη και χτίστηκε το 1973–1974.
Το σπίτι που υλοποίησε το γραφείο Georgios Apostolopoulos Architects, βρίσκεται στο εσωτερικό της και έχει σήμερα μια διάταξη που η εποχή της κατασκευής του δεν θα μπορούσε να φανταστεί.
Η ανακαίνιση στο σπίτι του '70 που άλλαξε εντελώς τη διάταξη
Η αρχική κάτοψη στηριζόταν στη διάσπαση: δύο μακρόστενοι διάδρομοι οδηγούσαν στο υπνοδωμάτιο και στην κουζίνα, ενώ το λουτρό καταλάμβανε το κέντρο του διαμερίσματος. Οι χώροι διημέρευσης είχαν μείνει σε μια στενή ζώνη, με λίγο φυσικό φως.
Η επέμβαση ξεκίνησε από την απομάκρυνση όλων των εσωτερικών χωρισμάτων, που έφερε στην επιφάνεια την αρχική γεωμετρία του διαμερίσματος. Στη θέση των κλειστών δωματίων μπήκαν ειδικές ξυλουργικές κατασκευές και κινητά διαχωριστικά, που ορίζουν τους χώρους χωρίς να κόβουν τη συνέχεια της κάτοψης.
«Βασική ιδέα ήταν η κατάργηση των συμβατικών ορίων μεταξύ των χώρων και η δημιουργία ενός ενιαίου, ρευστού εσωτερικού, όπου το φως και η κίνηση διαπερνούν ελεύθερα την κάτοψη», μας λέει ο αρχιτέκτονας.
Ο περιορισμένος χώρος έθετε μια σαφή απαίτηση: δύο υπνοδωμάτια, μαζί με όλες τις λειτουργίες μιας κατοικίας. Έτσι τα όρια της ιδιωτικότητας σχεδιάστηκαν από την αρχή και έγιναν ευέλικτα, ώστε οι χρήσεις να συνυπάρχουν ή να απομονώνονται ανάλογα με τις ανάγκες των κατοίκων.
Η κύρια κρεβατοκάμαρα λειτουργεί ως προέκταση του καθιστικού. Ανάμεσα στις δύο περιοχές στέκονται οι ντουλάπες, σαν διαδοχικά φίλτρα που δίνουν αποθηκευτικό χώρο και διαφορετικούς βαθμούς οπτικής επαφής, χωρίς να κλείνουν τον χώρο σε δωμάτιο. Στην απέναντι πλευρά της κάτοψης βρίσκεται ο δεύτερος χώρος, που μπορεί να γίνει τραπεζαρία, γραφείο ή δεύτερο υπνοδωμάτιο.
Ένα ενιαίο σύστημα ξυλουργικών κατασκευών περιλαμβάνει αποθήκευση, πτυσσόμενο γραφείο και αναδιπλούμενο κρεβάτι. Με τα στοιχεία κλειστά, ο χώρος σχεδόν χάνεται και το διαμέρισμα διαβάζεται ως μία ενότητα. Όταν χρειάζεται ιδιωτικότητα, τα συρόμενα διαχωριστικά στήνουν ένα αυτόνομο δωμάτιο, που υποχωρεί μόλις τελειώσει η χρήση του.
Στο κέντρο, εκεί που βρισκόταν το παλιό λουτρό, έχει τοποθετηθεί η νέα κουζίνα. Όλες οι εργασίες της οργανώνονται γύρω από μια μεγάλη νησίδα, που συνδέεται άμεσα με το καθιστικό και την τραπεζαρία και κοιτάζει προς το τζάκι. Από αυτό το σημείο το μαγείρεμα, η κουβέντα και η καθημερινότητα των κατοίκων εξελίσσονται γύρω από το ίδιο κέντρο.
Η παλέτα των υλικών μένει λιτή και σχεδόν μονοχρωματική. Η πατητή τσιμεντοκονία απλώνεται στα δάπεδα, στους τοίχους και στις πόρτες, δίνοντας οπτική συνέχεια και αναδεικνύοντας την αρχική κατασκευή και τη γεωμετρία του κτιρίου. «Η μεγαλύτερη κατασκευαστική πρόκληση ήταν η ακρίβεια που απαιτούσαν τα κινητά στοιχεία, καθώς και ο συντονισμός τους με τις εγκαταστάσεις κλιματισμού, οι οποίες ενσωματώθηκαν πλήρως μέσα στις ξυλουργικές κατασκευές», λέει ο Γεώργιος Αποστολόπουλος, επικεφαλής του γραφείου.
Το αποτέλεσμα είναι ένα ευέλικτο εσωτερικό, όπου τα δωμάτια ανοίγουν, απομονώνονται ή αλλάζουν χρήση. Η χωρική συνέχεια παραμένει, μαζί με τη δυνατότητα ιδιωτικότητας. Η λιτή υλικότητα και η ανάδειξη της αρχικής γεωμετρίας δένουν το διαμέρισμα με την αρχιτεκτονική ταυτότητα της πολυκατοικίας του Δεσποτίδη. «Η αισθητική είναι ήρεμη και σχεδόν μονοχρωματική, με ενσωματωμένες ξυλουργικές κατασκευές που κρύβουν ή αποκαλύπτουν διαφορετικές λειτουργίες», περιγράφει ο ίδιος.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΡΓΟΥ
Τίτλος: Kifisia Apartment
Αρχιτέκτονας: Georgios Apostolopoulos Architects
Τοποθεσία: Κηφισιά, Αθήνα
Συνολική επιφάνεια: 80 τ.μ.
Φωτογραφίες: Lorenzo Zandri
