«Κανένας στόχος δεν έρχεται εύκολα»: Η Αλεξάνδρα Εφραίμογλου μιλά για τον δρόμο προς το χρυσό μετάλλιο στον ακροβατικό διάδρομο
Η Αλεξάνδρα Εφραίμογλου είναι μία από τις αθλήτριες που αποδεικνύουν πως το πάθος, η πειθαρχία και η αφοσίωση μπορούν να οδηγήσουν στην κορυφή, ακόμη και σε αθλήματα που δεν έχουν την προβολή άλλων αγωνισμάτων.
Η 22χρονη Ελληνίδα πρωταθλήτρια του ακροβατικού διαδρόμου (tumbling) έχει διαγράψει μια εντυπωσιακή πορεία τα τελευταία χρόνια, κατακτώντας σημαντικές διεθνείς διακρίσεις.
Σε συνέντευξή της στο Bovary, η Αλεξάνδρα μιλά για τη διαδρομή της, τη ζωή ανάμεσα στον αθλητισμό και τις σπουδές της, αλλά και για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Κύπελλο Τραμπολίνο της Κοΐμπρα στην Πορτογαλία.
Από το τραμπολίνο στην κορυφή του κόσμου
Η σχέση της με τη γυμναστική ξεκίνησε σε μικρή ηλικία, μέσα από το τραμπολίνο. Ωστόσο, γρήγορα κατάλαβε πως την κέρδιζαν περισσότερο τα δυναμικά και απαιτητικά στοιχεία του ακροβατικού διαδρόμου.
«Ξεκίνησα κάνοντας τραμπολίνο σε μαζικό τμήμα, αλλά πάντα μου άρεσαν τα πιο γρήγορα και δυναμικά στοιχεία της γυμναστικής. Ήθελα επίσης να μπω στον αγωνιστικό χώρο. Ο προπονητής μου μού πρότεινε να δοκιμάσω τον ακροβατικό διάδρομο και από την πρώτη κιόλας προπόνηση κατάλαβα ότι αυτό ήταν το άθλημα που μου ταίριαζε. Από τότε δεν το άφησα ποτέ», εξηγεί στο Bovary.
Το tumbling αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά αγωνίσματα της γυμναστικής. Οι αθλητές καλούνται να εκτελέσουν διαδοχικές σειρές πολύ δύσκολων ακροβατικών στοιχείων με μεγάλη ταχύτητα, απόλυτη ακρίβεια και εξαιρετικό έλεγχο του σώματος. Απαιτεί δύναμη, εκρηκτικότητα, συγκέντρωση και πολλές ώρες προπόνησης.
Το 2025 αποτέλεσε μια χρονιά-σταθμό στην καριέρα της. Η Αλεξάνδρα Εφραίμογλου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κοΐμπρα, συνεχίζοντας μια σειρά μεγάλων επιτυχιών, αφού είχε προηγηθεί το χρυσό μετάλλιο την προηγούμενη χρονιά και το χάλκινο μία χρονιά νωρίτερα.
Η μεγάλη στιγμή, όμως, ήρθε το φετινό καλοκαίρι, όταν στην ίδια διοργάνωση κατάφερε να ανέβει στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου. Με μια εξαιρετική εμφάνιση κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κοΐμπρα, δείχνοντας σταθερότητα και εξαιρετική εκτέλεση στο πρόγραμμά της.
«Όταν ολοκλήρωσα το πρόγραμμά μου, ήξερα ότι είχα κάνει μια πολύ καλή εκτέλεση. Ήξερα ότι με τέτοιο πρόγραμμα δύσκολα κάποια αθλήτρια θα μπορούσε να με περάσει, παρ’ όλα αυτά είχα τις αμφιβολίες μου. Μόλις είδα την τόσο υψηλή βαθμολογία ήξερα ότι οι πιθανότητες να κερδίσω το χρυσό είναι πολύ μεγάλες, όπως και έγινε», λέει.
«Το ότι κερδίσαμε την πρώτη θέση και μάλιστα με νέο προσωπικό ρεκόρ ήταν κάτι που μου έδωσε μεγάλη ικανοποίηση και χαρά», προσθέτει.
Η καθημερινότητα της Αλεξάνδρας Εφραίμογλου
Πίσω από κάθε μετάλλιο υπάρχει μια καθημερινότητα γεμάτη πρόγραμμα, προσπάθεια και θυσίες. Η Αλεξάνδρα προπονείται περίπου τρεις ώρες την ημέρα, έξι φορές την εβδομάδα, ενώ παράλληλα προσπαθεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των σπουδών της στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
«Παράλληλα σπουδάζω Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών στο ΕΜΠ, που είναι μια αρκετά απαιτητική σχολή. Δεν είναι πάντα εύκολο να τα συνδυάζω και πολλές φορές αναγκάζομαι να αφήσω λίγο πίσω τη σχολή, γιατί ο πρωταθλητισμός απαιτεί πολύ χρόνο, ενέργεια και συγκέντρωση».
Παρά τις δυσκολίες, προσπαθεί να κρατά ισορροπίες και να μην εγκαταλείπει κανένα από τα δύο κομμάτια της ζωής της. Ταυτόχρονα, μεταδίδει την αγάπη της για το άθλημα σε μικρότερους αθλητές, κάνοντας ιδιαίτερα μαθήματα ακροβατικού διαδρόμου και προπονήσεις σε παιδιά. «Μου αρέσει πολύ γιατί μπορώ να μεταδώσω την αγάπη μου για το άθλημα στις νέες γενιές».
Οι δυσκολίες ενός αθλήματος χωρίς Ολυμπιακή παρουσία
Ο ακροβατικός διάδρομος δεν αποτελεί Ολυμπιακό αγώνισμα, γεγονός που δημιουργεί επιπλέον δυσκολίες για τους αθλητές που θέλουν να ακολουθήσουν επαγγελματική πορεία.
«Σίγουρα, αν ήταν Ολυμπιακό άθλημα, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Θα υπήρχαν περισσότερες ευκαιρίες για χορηγίες, μεγαλύτερη υποστήριξη και φυσικά η δυνατότητα να διεκδικήσεις τη συμμετοχή σε μια Ολυμπιάδα, που είναι το όνειρο των περισσότερων αθλητών».
»Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να ονειρευτώ κάτι που δεν υπήρχε. Απλώς αποδέχτηκα αυτά τα δεδομένα και αποφάσισα να ακολουθήσω αυτό που αγαπάω πραγματικά, γιατί αυτό είναι το πάθος μου».
Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι η έλλειψη υποδομών και αγωνιστικών ευκαιριών στην Ελλάδα.
«Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες είναι το ότι δεν υπάρχουν οι απαραίτητες εγκαταστάσεις στη χώρα και το ότι έχουμε μόνο έναν αγώνα μέσα στην Ελλάδα τον χρόνο. Το άθλημά μας δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο, οπότε δεν υπάρχουν πολλές διοργανώσεις μέσα στη χώρα και αυτό σημαίνει λιγότερες ευκαιρίες να αγωνιστείς και να δοκιμαστείς υπό την πίεση του αγώνα».
Μετά το χρυσό στην Κοΐμπρα, η Αλεξάνδρα έχει ήδη θέσει τον επόμενο μεγάλο στόχο της: το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Κίνα τον Νοέμβριο.
«Θα ήθελα να κατακτήσω ένα μετάλλιο, γιατί είναι το μοναδικό που μου λείπει από τις μεγάλες διοργανώσεις. Θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό και ελπίζω να επιστρέψω με ένα ακόμα σημαντικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα».
Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια θέλει η δική της διαδρομή να λειτουργήσει ως έμπνευση για παιδιά που θέλουν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στον αθλητισμό.
«Το πιο σημαντικό μήνυμα που θα ήθελα να περάσω στα παιδιά είναι να πιστεύουν στον εαυτό τους και να κυνηγούν τα όνειρά τους. Κανένας στόχος δεν έρχεται εύκολα, αλλά με αγάπη για αυτό που κάνεις, υπομονή και καθημερινή προσπάθεια μπορείς να πετύχεις πράγματα που ίσως στην αρχή φαίνονται δύσκολα».
