Αντώνης Μυριαγκός: Ποιος είναι ο «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή
Όταν ο Γιάννης Σμαραγδής αναζητούσε τον ηθοποιό που θα ενσάρκωνε τον Ιωάννη Καποδίστρια, έναν από τους πιο εμβληματικούς και σύνθετους πολιτικούς άνδρες της νεότερης ελληνικής Ιστορίας, η επιλογή δεν μπορούσε να είναι εύκολη.
Ο Καποδίστριας δεν είναι απλώς ένας ιστορικός ήρωας, είναι μια προσωπικότητα που σηκώνει πάνω της πολιτικές συγκρούσεις, ιδεολογικές αντιπαραθέσεις και μια σχεδόν μυθική αύρα αυτοθυσίας. Τελικά, ο ρόλος κατέληξε στον Αντώνη Μυριαγκό, έναν ηθοποιό με βαθιά θεατρική παιδεία και μια εντυπωσιακή διαδρομή εκτός συμβάσεων.
Γεννημένος το 1973, ο Αντώνης Μυριαγκός μεγάλωσε ανάμεσα σε διαφορετικούς τόπους, γλώσσες και πολιτισμικές αναφορές. Αν και ο τόπος καταγωγής του είναι το νησί της Χίου, ο ίδιος δεν έχει έντονες παιδικές μνήμες από εκεί, καθώς η οικογένειά του μετανάστευσε στον Καναδά, όταν εκείνος ήταν μόλις ενάμιση έτους. Μέχρι και τη Β’ Δημοτικού, η ζωή του εκτυλισσόταν στο Μόντρεαλ, σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον, όπου, όπως έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις του, η πρώτη γλώσσα που μίλησε στον παιδικό σταθμό ήταν τα αγγλικά.
Η επιστροφή στην Ελλάδα δεν ήταν απλή υπόθεση. Όπως έχει περιγράψει ο ίδιος, χρειάστηκε χρόνος προσαρμογής. Η οικογενειακή του ιστορία κουβαλά έντονα το στοιχείο της μετακίνησης: από την πλευρά της μητέρας του- μικρασιατική καταγωγή και προσφυγικές ρίζες- και από την πλευρά του πατέρα του, μια ναυτική οικογένεια καπετάνιων και μηχανικών. Ο ίδιος, ωστόσο, «έσπασε την αλυσίδα», όπως λέει, ακολουθώντας έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο.
Από τη Σχολή Καλών Τεχνών στον Θόδωρο Τερζόπουλο
Πολύ πριν το θέατρο μπει στη ζωή του, ο Αντώνης Μυριαγκός είχε ήδη χαράξει μια καλλιτεχνική πορεία στη ζωγραφική. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, μαθητεύοντας δίπλα σε δύο κορυφαίες μορφές της ελληνικής ζωγραφικής, τον Δημοσθένη Κοκκινίδη και τον Δημήτρη Μυταρά. Μάλιστα, συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις και αφιερώθηκε σοβαρά στη μοναχική διαδικασία του ατελιέ.
Όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος, η απόφασή του να δώσει εξετάσεις για τη Σχολή Καλών Τεχνών δεν ήταν αποτέλεσμα ενός παιδικού ονείρου, αλλά μιας ανακάλυψης που ήρθε σχετικά αργά, στα τελευταία χρόνια του λυκείου. «Δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν τέτοιες σχολές», έχει πει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας πώς η συνειδητοποίηση αυτή τον οδήγησε σε έναν έντονο και απαιτητικό κύκλο προετοιμασίας.
Παρά τη δημιουργική πληρότητα που του προσέφερε η ζωγραφική, κάτι άρχισε να του λείπει. Όπως εξηγεί, η μοναχικότητα του ζωγράφου, όσο γόνιμη κι αν είναι, δεν κάλυπτε πλήρως την ανάγκη του για επικοινωνία και αλληλεπίδραση. «Είναι πολύ όμορφο να περνάς ώρες μόνος σου στο ατελιέ, αλλά φαίνεται πως είχα μεγαλύτερη ανάγκη τη συνάντηση με άλλους ανθρώπους και με καλά κείμενα», έχει αναφέρει.
Η μετάβαση στο θέατρο και η συνάντηση με τον Θόδωρο Τερζόπουλο
Η απόφαση του Αντώνη Μυριαγκού να στραφεί στο θέατρο δεν ήρθε χωρίς δισταγμό, αν και η αδερφή του Καλλιρόη Μυριαγκού, είναι είχε ήδη ξεκινήσει την καριέρα της ως ηθοποιός. Όταν ξεκίνησε λοιπόν να σκέφτεται σοβαρά την υποκριτική, δεν ήταν πια «πιτσιρίκι», όπως λέει ο ίδιος. Παρ’ όλα αυτά, τόλμησε. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή «Εμπρός – Θέατρο Εργαστήριο», με δασκάλους την Άννα Μακράκη, τον Δημήτρη Καταλειφό και τον Τάσο Μπαντή.
Το καθοριστικό σημείο της θεατρικής του πορείας ήρθε το 2005, όταν, έπειτα από οντισιόν, βρέθηκε να συνεργάζεται με τον Θεόδωρο Τερζόπουλο και το Θέατρο Άττις. Η συνεργασία αυτή αποτέλεσε, όπως έχει πει ο ίδιος, μια «παρακαταθήκη». Ξεκινώντας από την παράσταση «Επίγονοι» και την περιοδεία στη Λατινική Αμερική, ο Μυριαγκός εξελίχθηκε σε σταθερό μέλος του θιάσου Άττις και σε έναν από τους βασικούς εκφραστές της απαιτητικής μεθόδου υποκριτικής του Τερζόπουλου.
«Για μένα αυτή η συνεργασία είναι η προίκα μου», έχει δηλώσει, υπογραμμίζοντας ότι, παρότι οι δρόμοι τους δεν συμπίπτουν πάντα, η σχέση παραμένει ζωντανή και ουσιαστική. Το θέατρο, μέσα από αυτή τη διαδρομή, του πρόσφερε ακριβώς αυτό που αναζητούσε: τη συλλογική εμπειρία, την έκθεση, την πρόκληση.
Από τη σκηνή στον κινηματογράφο: ο δρόμος προς τον «Καποδίστρια»
Παρότι το θέατρο υπήρξε ο βασικός του χώρος έκφρασης, ο Αντώνης Μυριαγκός δεν έμεινε μακριά από άλλες μορφές τέχνης. Έχει συμμετάσχει στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, ενώ τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται και στην τηλεόραση, επιλέγοντας προσεκτικά τις δουλειές του. Μια από τις τελευταίες είναι « Ο Γιατρός» , που βλέπουμε από τη συχνότητα τoυ Alpha
Η πρόταση του Γιάννη Σμαραγδή να υποδυθεί τον Ιωάννη Καποδίστρια στην ομώνυμη ταινία αποτέλεσε, όπως ο ίδιος παραδέχεται, μια τεράστια έκπληξη. «Είπα ένα μεγάλο “ναι”», έχει δηλώσει, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια ιστορική προσωπικότητα που «δεν πεθαίνει», γιατί έχει σφραγίσει την Ιστορία με ανεξίτηλο τρόπο.
Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκεσαν ενάμιση χρόνο, μια
περίοδο κατά την οποία ο Μυριαγκός «ζούσε μέσα στην ιστορία» του Καποδίστρια.
Για τον Αντώνη Μυριαγκό, ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν είναι μια μονοδιάστατη φιγούρα. «Ουσιαστικά δεν γνωρίζουμε πραγματικά τον Καποδίστρια», έχει πει, επισημαίνοντας ότι η Ιστορία εξαρτάται πάντα από την οπτική με την οποία τη διαβάζουμε. Στην προσπάθειά του να τον ενσαρκώσει, μελέτησε εκτενώς ιστορικές πηγές και βιβλία, επιλέγοντας όχι μόνο τις πιο ακραίες, αλλά και τις πιο μετριοπαθείς προσεγγίσεις.
Εστίασε στον Καποδίστρια ως κοσμοπολίτη, μορφωμένο άνδρα, ουμανιστή, με βαθιά πίστη στον άνθρωπο και έντονη πνευματικότητα. Έναν πολιτικό που αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία των μικρών κρατών, έθεσε κρίσιμα ζητήματα στα ευρωπαϊκά συνέδρια και επιδίωξε την ένωση των λαών.
Ο άνθρωπος πίσω από τον ρόλο
Πέρα από το θέατρο και τον κινηματογράφο, ο Αντώνης Μυριαγκός είναι ένας άνθρωπος βαθιά δεμένος με την οικογένειά του. Πατέρας δύο δίδυμων παιδιών στην εφηβεία, έχει μιλήσει ανοιχτά για το πόσο καταλυτική είναι η επαφή με τα παιδιά και τη σύζυγό του, ειδικά σε απαιτητικές περιόδους δουλειάς. «Η οικογένειά μου είναι το κέντρο μου», έχει πει σε συνέντευξη του στη Lifo, περιγράφοντας πώς μέσα από τα παιδιά του επανασυνδέεται με τον «μικρό Αντώνη». Tαυτόχρονα επισημαίνει πως τα καλοκαίρια επιστρέφει στη Χίο, έναν τόπο που, παρότι δεν τον έζησε έντονα ως παιδί, παραμένει σημείο αναφοράς και συναισθηματικής γείωσης.
Η σχέση του με την αδερφή του Καλλιρόη Μυριαγκού
Η μία αδελφή του Αντώνη Μυριαγκού, η Καλλιρρόη Μυριαγκού, είναι γνωστή ηθοποιός με μακρά παρουσία στο θέατρο και την τηλεόραση, ενώ η άλλη, η Τόνια, εργάζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο ενδυματολογικό και backstage κομμάτι των παραγωγών.
Όπως έχει αναφέρει ο ίδιος σε συνεντεύξεις του, οι δύο αδελφές του ακολούθησαν διαφορετικές, αλλά συγγενικές καλλιτεχνικές διαδρομές. «Οι δύο γίναμε ηθοποιοί κι η Τόνια δουλεύει σε κάτι παρεμφερές, backstage, στο ενδυματολογικό κομμάτι», έχει πει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι, παρά τις κοινές αναφορές, ο καθένας βρήκε τον δικό του χώρο έκφρασης.
Η σχέση του με την Καλλιρρόη Μυριαγκού έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς εκείνη μπήκε νωρίτερα στον χώρο της υποκριτικής. Ο ίδιος έχει παραδεχτεί ότι, στα χρόνια που ήταν ακόμα προσηλωμένος στη ζωγραφική, υπήρχε ακόμη και μια εσωτερική «κόντρα» ανάμεσά τους, καθώς εκείνος υποτιμούσε –όπως λέει σήμερα με ειλικρίνεια– τον κόσμο του θεάτρου. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου και τη στροφή του προς την υποκριτική, οι διαφορετικές πορείες τους τελικά λειτούργησαν συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά.
Παρότι όμως λοιπόν κάνουν την ίδια δουλειά, δεν ταυτίστηκαν επαγγελματικά. «Δεν μας έχουν ταυτίσει, γιατί έχουμε διαφορετικές πορείες», υπογραμμίζει τονίζοντας ότι ανταλλάσσουν συχνά απόψεις και εμπειρίες, καθώς μοιράζονται τα ίδια άγχη και τις ίδιες αγωνίες.
