Το κόκκινο του Valentino: Η ιστορία μιας αιώνιας υπογραφής
Ο Valentino Garavani, ο μέγας δάσκαλος της ιταλικής υψηλής ραπτικής, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών αφήνει πίσω του τεράστια κληρονομιά στον κόσμο της μόδας.
Αρχικά, αφήνει πίσω του το θρυλικό Valentino Red, το εμβληματικό του κόκκινο χρώμα που έγινε σύμβολο διαχρονικής κομψότητας και θηλυκότητας.
Ο Valentino ενσάρκωσε τη Dolce Vita, με τον πιο εμβληματικό τρόπο και αυτό το πέρασε και στα σχέδιά του ντύνοντας τον κόσμο με μία λάμψη και θεατρικότητα. Ανάμεσα στις αμέτρητες συνεισφορές του στη μόδα, ένα χρώμα ξεχωρίζει ως η χαρακτηριστική υπογραφή του και αυτό δεν είναι άλλο από το Valentino Red. Εδώ και περισσότερες από έξι δεκαετίες, αυτή η θερμή και φωτεινή κόκκινη απόχρωση έχει γίνει σύμβολο πάθους, θηλυκότητας και δύναμης.
Η ιστορία αυτού του μυθικού κόκκινου ξεκινά από τα φοιτητικά χρόνια του Valentino στην Όπερα της Βαρκελώνης όταν παρακολούθησε την όπερα «Κάρμεν». Εκεί, μια γυναίκα με γκρίζα μαλλιά, ντυμένη με ένα κόκκινο βελούδινο φόρεμα, ήταν η μορφή που τον ενέπνευσε βαθιά. Αυτή η στιγμή έμπνευσης και παρατήρησης του χρώματος φαίνεται πως δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Έγινε η βάση των δημιουργιών του, το νήμα που διατρέχει ολόκληρη την καριέρα του και το οπτικό σύμβολο του οίκου του.
H Dolce Vita του Valentino
Η Ρώμη της δεκαετία του 1960, γίνεται το σκηνικό της δόξας του, αποτελώντας ένα κράμα χολιγουντιανής γοητείας και Dolce Vita. Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ όσο βρισκόταν στην ιταλική πρωτεύουσα για τα γυρίσματα της ταινίας «Κλεοπάτρας», ζητά από τον Valentino μία ειδική παραγγελία για την ίδια και συγκεκριμένα ένα φόρεμα για να εμφανιστεί στη πρεμιέρα της ταινίας «Σπάρτακος». Παράλληλα, η Τζάκι Κένεντι μία ακόμη εμβληματική προσωπικότητα και fashion icon της εποχής, θα αποτελέσει σύμβολο του στιλ Valentino. Η ίδια μάλιστα του εμπιστεύεται την γκαρνταρόμπα της και επέλεξε για τον γάμο της με τον Αριστοτέλη Ωνάση ένα ιβουάρ, κεντημένο φόρεμα, γεγονός που εκτόξευσε την φήμη και την καριέρα του και στις ΗΠΑ.
Υπογράφει με κόκκινο
Το Valentino Red, ένας εκλεπτυσμένος συνδυασμός κόκκινου καδμίου, βιολετί και καρμίνι, κολακεύει κάθε τόνο επιδερμίδας και αιχμαλωτίζει το φως με ένταση. Για τον Valentino, αυτό το χρώμα δεν ήταν απλώς μια αισθητική επιλογή: «Δεν είναι απλώς ένα χρώμα. Είναι ένα ανεξίτηλο σήμα, ένα λογότυπο, ένα εμβληματικό στοιχείο του οίκου, μια αξία», είχε δηλώσει στο παρελθόν. Έτσι λοιπόν, από το 1959, κάθε συλλογή Valentino περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα κόκκινο φόρεμα, ως φόρο τιμής σε αυτό το χρώμα της ζωής και του έρωτα. Από το κόκκινο του πάθους μέχρι το φλογερό κόκκινο, από τα κοκτέιλ φορέματα «Fiesta» έως τις γκαλά δημιουργίες από σιφόν, το κόκκινο έχει καθιερωθεί ως μανιφέστο, ως η ταυτότητα του Valentino, πάντα επαναπροσδιορισμένο από τους καλλιτεχνικούς διευθυντές του οίκου, και ιδίως από τον Pierpaolo Piccioli.
Εμβληματικές γυναίκες ντυμένες με δημιουργίες του Valentino
Το Valentino Red έχει ντύσει μερικές από τις πιο εμβληματικές παρουσίες που πέρασαν στον χώρο της μόδας και του κινηματογράφου, όπως είναι η Μπρουκ Σιλντς, η Τζάκι Κένεντι, η Ναόμι Κάμπελ, η Κλόντια Σίφερ, η Τζένιφερ Άνιστον, η Λίλι Κόλινς, αλλά και η Πενέλοπε Κρουζ με την Σκάρλετ Γιόχανσον.
Κάθε εμφάνιση στα κόκκινα είναι μια σκηνή, κάθε φόρεμα μια χειρονομία με ξεκάθαρη δήλωση γκλάμουρ, που μετατρέπει τη γυναίκα που το φορά σε κάποια ρομαντική ηρωίδα της δικής της ζωής. Το κόκκινο του Valentino ξεπερνά κάθε εμπόδιο και σπάει τα όρια του χώρου και του χρόνου. Βλέπουμε ότι διασχίζει τις δεκαετίες και τις ηπείρους και ταξιδεύει από τη Ρώμη μέχρι τη Νέα Υόρκη, από το κόκκινο χαλί, μέχρι τα εξώφυλλα του Life και Time, από τις πασαρέλες στις κοσμικές εκδηλώσεις. Παραμένει το χρώμα της επιθυμίας, του πάθους και της κομψότητας, εκείνο που κάνει όλα τα βλέμματα να στρέφονται σε όποια γυναίκα τολμά να το φορέσει.
Φορέματα του οίκου Valentino, κατά τη διάρκεια μιας έκθεσης «Valentino» στη Σιγκαπούρη το 2010/Φωτογραφία: AP Photo
Ο Valentino Garavani μετέτρεψε το κόκκινο σε σύμβολο στιλ και λάμψης. Κάθε κόκκινο φόρεμα του Valentino αφηγείται την ιστορία ενός δημιουργού ερωτευμένου με τον κινηματογράφο και τη ζωή και αυτή η κληρονομιά παραμένει εκθαμβωτική και διαχρονική ακόμα και μετά τον θάνατό του.
