Louis Vuitton S/S 2027: Μια ωδή στην ελευθερία και την κίνηση από τον Nicolas Ghesquière
Ο Nicolas Ghesquière παρουσίασε για τον οίκο Louis Vuitton μια συλλογή βασισμένη στην ελαφρότητα, την κίνηση και τη νέα σχέση ανάμεσα στο ρούχο και το σώμα.
Ο Nicolas Ghesquière έκλεισε την Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού με τη συλλογή Louis Vuitton Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027, προτείνοντας μια διαφορετική εκδοχή του φουτουρισμού -πιο ανάλαφρη, πιο πρακτική και, κυρίως, σχεδιασμένη γύρω από το ανθρώπινο σώμα.
Η νέα συλλογή έχει τον τίτλο «Ergonomie» και βασίζεται στην ιδέα ότι ένα ρούχο δεν πρέπει να επιβάλλει τη φόρμα του στο σώμα, αλλά να προσαρμόζεται σε αυτό και να ακολουθεί τις κινήσεις του. Πρόκειται για μια αισθητή αλλαγή κατεύθυνσης για τον Nicolas Ghesquière, έναν σχεδιαστή που έχει συνδέσει το όνομά του με τις έντονες κατασκευές, τους επιβλητικούς όγκους και τις σιλουέτες που συχνά μοιάζουν να προέρχονται από μια άλλη εποχή ή ακόμη και από ένα φανταστικό μέλλον. Αυτή τη φορά, όμως, επέλεξε την απλότητα και την ελαφρότητα.
Το σκηνικό έμοιαζε αρχικά να προετοιμάζει το κοινό για κάτι πολύ διαφορετικό. Η Cour Carrée του Λούβρου μετατράπηκε σε ένα φουτουριστικό αστικό τοπίο, με αυτοκίνητα να αιωρούνται πάνω από τον χώρο και την πασαρέλα να θυμίζει δρόμο. Ο Nicolas Ghesquière αποκάλυψε ότι η ιδέα προέκυψε όταν έμαθε πως η αυλή του Λούβρου χρησιμοποιούνταν για δεκαετίες ως χώρος στάθμευσης από υπαλλήλους του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών, πριν κατασκευαστεί η περίφημη γυάλινη πυραμίδα.
Μέσα σε αυτό το σχεδόν κινηματογραφικό σκηνικό, τα ρούχα έκαναν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που ίσως περίμενε κανείς. Αντί για άκαμπτες, διαστημικές κατασκευές, εμφανίστηκαν λευκά αέρινα φορέματα, ανάλαφρα σακάκια, λεπτά πλεκτά και παντελόνια που κινούνταν ελεύθερα γύρω από το σώμα.
Η συλλογή άνοιξε με ένα λιτό λευκό αμάνικο φόρεμα, συνδυασμένο με μαύρα ανδρικού τύπου παπούτσια. Όπως εξήγησε ο ίδιος ο Nicolas Ghesquière μετά το show, στόχος του ήταν να δημιουργήσει μια αίσθηση απλότητας και καθαρότητας. Η εικόνα μπορεί να έμοιαζε μινιμαλιστική, όμως πίσω από αυτήν κρυβόταν ιδιαίτερα σύνθετη κατασκευή -το δύσκολο κομμάτι ήταν ακριβώς να αφαιρεθεί το περιττό βάρος χωρίς να χαθεί η δομή του ρούχου.
Αυτό ήταν και το βασικό μήνυμα της «Ergonomie». Η δομή δεν εξαφανίζεται, αλλά απαλλάσσεται από την ακαμψία της. Τα ρούχα δεν δημιουργούνται γύρω από μια προκαθορισμένη εξωτερική σιλουέτα. Αντίθετα, παίρνουν τη μορφή τους από το σώμα που βρίσκεται μέσα τους.
Έτσι, φορέματα από λεπτά υφάσματα αγκάλιαζαν χαλαρά τη σιλουέτα, ενώ σακάκια χωρίς γιακά και ίσια παντελόνια είχαν σχεδόν την απλότητα μιας στολής. Αέρινα φορέματα δημιουργήθηκαν από στρώσεις σιφόν, ενώ ακόμη και το tailoring έχασε τη συνηθισμένη αυστηρότητά του. Τα εσωτερικά στρώματα αφαιρέθηκαν και οι κατασκευές απλοποιήθηκαν, ώστε τα κομμάτια να παραμένουν όσο το δυνατόν πιο ελαφριά.
Η τεχνική, ωστόσο, παρέμεινε εξαιρετικά περίπλοκη. Ο οίκος χρησιμοποίησε διπλά και τριπλά σύνθετα σιφόν, μεταξωτά υφάσματα, καθώς και μείγματα από μετάξι και κασμίρι. Το πλεκτό ακολουθούσε το σώμα σαν δεύτερο δέρμα, όχι τόσο ως αισθητικό εφέ αλλά ως προς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε επάνω του.
Σε άλλα looks, μακριά μανίκια συνέχιζαν προς τα πίσω δημιουργώντας ουρές, ενώ τα φαρδιά παντελόνια είχαν μεγάλα ανοίγματα στα πλάγια, αφήνοντας τον αέρα να περνά και ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την αίσθηση κίνησης. Μέσα στην κατά βάση ήρεμη χρωματική παλέτα εμφανίστηκαν λευκά, απαλά ροζ και γαλάζια, αλλά και πιο γραφικά στοιχεία, όπως ασπρόμαυρα καρό και φορέματα διακοσμημένα με ιριδίζοντα γεωμετρικά μοτίβα.
Η ελαφρότητα δεν ήταν μόνο μια αισθητική απόφαση. Ο Nicolas Ghesquière συνέδεσε τη συλλογή και με τον τρόπο που αλλάζει πλέον η καθημερινότητά μας εξαιτίας των ολοένα υψηλότερων θερμοκρασιών. Μετά το show μίλησε για την επίδραση που έχουν οι ζεστές περίοδοι στην ανάπτυξη των υφασμάτων και στον ίδιο τον σχεδιασμό, σημειώνοντας ουσιαστικά ότι η σύγχρονη γκαρνταρόμπα πρέπει να επανεξεταστεί. Τα ρούχα καλούνται πλέον όχι μόνο να είναι όμορφα, αλλά και να λειτουργούν διαφορετικά μέσα στις πραγματικές συνθήκες στις οποίες ζούμε.
Ίσως γι' αυτό η συλλογή έμοιαζε περισσότερο φορέσιμη από αρκετές προηγούμενες προτάσεις του σχεδιαστή. Τα τελευταία χρόνια ο Nicolas Ghesquière έχει πειραματιστεί έντονα με τον όγκο και τις ιστορικές αναφορές. Για την Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027, αντίθετα, επέστρεψε σε μια πιο άμεση σχέση ανάμεσα στο σώμα και το ρούχο.
Ακόμη και όταν εμφανίστηκαν πιο φουτουριστικές λεπτομέρειες, η λειτουργικότητα παρέμεινε στο επίκεντρο. Boxy σακάκια, λεπτές γραμμές και φορέματα που ακολουθούσαν το σώμα συνυπήρχαν με ιριδίζουσες επιφάνειες και τεχνικά υλικά, χωρίς όμως να χάνεται η αίσθηση ότι αυτά είναι ρούχα που μπορούν πραγματικά να φορεθούν. Η αντίθεση ήταν ενδιαφέρουσα: γύρω από τα μοντέλα υπήρχε μια στατική, φανταστική μητρόπολη, ενώ τα ίδια κινούνταν μέσα σε αυτή με ρούχα σχεδιασμένα ακριβώς για να διευκολύνουν την κίνηση.
Πιο διακριτική ήταν αυτή τη φορά και η παρουσία του περίφημου monogram του οίκου. Σύμφωνα με το Reuters, εμφανίστηκε μόνο σε λίγες τσάντες και σε ένα δερμάτινο bomber jacket, ενώ οι τσάντες κινήθηκαν γενικότερα σε μικρότερες, καθαρές φόρμες και αποχρώσεις όπως το κρεμ και το απαλό κίτρινο.
Το αποτέλεσμα ήταν μια Louis Vuitton συλλογή διαφορετική από εκείνη των προηγούμενων σεζόν -λιγότερο επιβλητική, περισσότερο ρευστή και πολύ πιο κοντά στο σώμα και στην πραγματική ζωή.
