«Bring a book»: Γιατί ο Valentino ζήτησε από τους καλεσμένους του να φέρουν από ένα βιβλίο
Ο Αλεσάντρο Μικέλε παρουσίασε τη νέα συλλογή του Valentino μέσα σε μία από τις ιστορικότερες βιβλιοθήκες του Παρισιού, ζητώντας από τους καλεσμένους του να φέρουν μαζί τους ένα βιβλίο.
Συνήθως, έξω από ένα μεγάλο fashion show, τα βλέμματα στρέφονται στα looks των καλεσμένων, στις τσάντες που κρατούν και στα κομμάτια της νέας συλλογής που έχουν καταφέρει να φορέσουν πριν ακόμη φτάσουν στις boutiques. Στο τελευταίο show του Valentino στο Παρίσι, όμως, το πιο ενδιαφέρον «αξεσουάρ» του front row ήταν ένα βιβλίο.
Για την παρουσίαση της συλλογής Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027, ο Alessandro Michele επέλεξε ως σκηνικό την ιστορική Bibliothèque Sainte-Geneviève, απέναντι από το Πάνθεον στο Παρίσι. Και η επιλογή της βιβλιοθήκης δεν ήταν απλώς μια εντυπωσιακή σκηνογραφική κίνηση. Αποτελούσε την αφετηρία ολόκληρου του concept της συλλογής, που ονομάστηκε «Antibiblioteca».
Μάλιστα, πριν από το show, οι καλεσμένοι είχαν λάβει μια ασυνήθιστη οδηγία: «Bring a book». Ο οίκος τούς ζητούσε να φέρουν μαζί τους ένα βιβλίο, καινούργιο ή από την προσωπική τους βιβλιοθήκη, ώστε στη συνέχεια τα βιβλία να δοθούν σε βιβλιοθήκες.
Έτσι, στην είσοδο ενός από τα σημαντικότερα shows της Εβδομάδας Μόδας του Παρισιού, celebrities, ηθοποιοί, editors και άνθρωποι της μόδας εμφανίστηκαν όχι μόνο με εντυπωσιακά Valentino looks, αλλά και με ένα βιβλίο στο χέρι.
Τι είναι η «Antibiblioteca»
Πίσω από τον τίτλο της συλλογής βρίσκεται μια ιδέα του Nassim Nicholas Taleb, την οποία ανέπτυξε στο βιβλίο του «The Black Swan», έχοντας ως αφετηρία την τεράστια προσωπική βιβλιοθήκη του Umberto Eco.
Ο Ιταλός συγγραφέας και διανοούμενος είχε συγκεντρώσει δεκάδες χιλιάδες βιβλία και, σύμφωνα με τη συλλογιστική του Taleb, το πραγματικά ενδιαφέρον δεν ήταν πόσα από αυτά είχε ήδη διαβάσει. Ήταν ακριβώς όσα παρέμεναν αδιάβαστα.
Η «αντιβιβλιοθήκη», λοιπόν, είναι ουσιαστικά η συλλογή όσων δεν γνωρίζουμε ακόμη. Τα βιβλία που περιμένουν στο ράφι αντιπροσωπεύουν όλα όσα μπορούμε κάποτε να ανακαλύψουμε. Δεν αποτελούν απόδειξη γνώσης αλλά υπενθύμιση του πόσα μένουν ακόμη να μάθουμε.
Ο Alessandro Michele μετέφερε αυτή την ιδέα στη μόδα. Γιατί και μια γκαρνταρόμπα είναι γεμάτη δυνατότητες. Υπάρχουν ρούχα που φοράμε ξανά και ξανά, άλλα που περιμένουν για χρόνια την κατάλληλη περίσταση και κομμάτια που βλέπουμε στην πασαρέλα και γνωρίζουμε ότι πιθανότατα δεν θα αποκτήσουμε ποτέ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το στιλ ή ακόμη και τον εαυτό μας.
Τα βιβλία που επέλεξαν οι διάσημοι καλεσμένοι
Και κάπως έτσι, αντί για την κλασική ερώτηση «τι φοράς;», στο Valentino show υπήρχε μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα: «ποιο βιβλίο έφερες;».
Η Άννα Γουίντουρ εμφανίστηκε με το «Περηφάνια και προκατάληψη» της Τζέιν Όστεν, ενώ η Ναόμι Γουότς επέλεξε την «Τζέιν Έιρ» της Σαρλότ Μπροντέ. Η Σίνθια Ερίβο έφερε το «Δωμάτιο του Τζοβάνι» του Τζέιμς Μπόλντουιν, ένα από τα σημαντικότερα έργα του Αμερικανού συγγραφέα.
Ο Τζο Άλγουιν επέλεξε το «Ο Τζέιμς και το γιγαντοροδάκινο» του Ρόαλντ Νταλ, ενώ η Ζόι Ντόιτς εμφανίστηκε με την «Έκτη εξαφάνιση» της Ελίζαμπεθ Κόλμπερτ. Η Σαμάρα Γουίβινγκ, από την άλλη, έφερε το «Νύχτες και Σαββατοκύριακα» του Όισιν ΜακΚένα. Οι επιλογές των καλεσμένων έκαναν το front row να μοιάζει για λίγο με μια παράξενη, συλλογική βιβλιοθήκη. Και ίσως αποκάλυπταν περισσότερα για τους ίδιους από όσα θα μπορούσε να αποκαλύψει οποιοδήποτε designer look.
Γιατί το βιβλίο που επιλέγουμε να κρατήσουμε ή, ακόμη περισσότερο, εκείνο που αποφασίζουμε να χαρίσουμε, κουβαλά συχνά μια προσωπική ιστορία. Μπορεί να μας θυμίζει μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας, έναν άνθρωπο που μας το χάρισε ή ένα ταξίδι στο οποίο το διαβάσαμε.
Η μόδα μπήκε κυριολεκτικά στη βιβλιοθήκη
Μέσα στην επιβλητική Bibliothèque Sainte-Geneviève, η συλλογή του Michele δημιούργησε μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με την αυστηρότητα του χώρου.
Ανάμεσα στα ξύλινα τραπέζια, στις χαρακτηριστικές πράσινες λάμπες και στις ατελείωτες σειρές βιβλίων εμφανίστηκαν τα πληθωρικά ρούχα του Valentino -μεταξωτοί κορσέδες σε έντονο μπλε, κίτρινο και ροζ, δαντέλες, διάφανα υφάσματα, βραδινά φορέματα, φούστες με φτερά στρουθοκαμήλου και εντυπωσιακά κοσμήματα.
Μεγάλα χρυσά κολιέ με μπαρόκ διάθεση, oversized πέρλες και τσάντες με τρουκς ολοκλήρωναν πολλά από τα looks, σε μια συλλογή που παρέμενε πιστή στην αγάπη του Michele για τον μαξιμαλισμό.
Και αυτή ακριβώς η αντίθεση έκανε το σκηνικό ακόμη πιο ενδιαφέρον. Ο σχεδιαστής δεν προσπάθησε να συνδέσει τη λογοτεχνία με μια αυστηρή, «διανοούμενη» αισθητική. Αντίθετα, έβαλε μέσα σε μια βιβλιοθήκη χρώμα, υπερβολή, αισθησιασμό, λάμψη και θεατρικότητα!
