Αυτή η κίνηση στο τραπέζι θεωρείται αγενής, λέει ειδικός -Και δεν είναι οι αγκώνες
Γνωρίζουμε όλοι πως δεν είναι ευγενικό να ακουμπάμε τους αγκώνες στο τραπέζι. Αυτό που δεν γνωρίζουμε όμως, είναι ότι μια παρόμοια κίνηση θεωρείται εξίσου αγενής και είναι πολύ εύκολο να πέσει κανείς σε αυτό το «λάθος».
Αρκετοί από εμάς θυμόμαστε χαρακτηριστικά την παρατήρηση από γονείς ή παππούδες την ώρα του φαγητού, σχετικά με τους αγκώνες στο τραπέζι. Αυτή η συνήθεια αποτελεί έναν κανόνα βαθιά ριζωμένο στην κοινωνική μας συμπεριφορά και προέρχεται από την εποχή του Μεσαίωνα.
Πέρα από τους αγκώνες στο τραπέζι
Την εποχή εκείνη, τα συμπόσια συγκέντρωναν πολλούς καλεσμένους, οι οποίοι κάθονταν πολύ κοντά ο ένας στον άλλο. Το να ακουμπήσει κάποιος τους αγκώνες του στο τραπέζι σήμαινε πως καταλάμβανε περισσότερο χώρο, ενοχλώντας τον διπλανό του. Ωστόσο, υπάρχει και μια δεύτερη, λιγότερο γνωστή και αρκετά πιο πεζή εξήγηση. Για τον λόγο αυτόν, η συγκεκριμένη κίνηση παραμένει ακόμη και σήμερα ένα σημάδι έλλειψης ευγένειας στο τραπέζι. Ωστόσο, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, πολλοί από εμάς κάνουμε ένα επιπλέον σφάλμα την ώρα του γεύματος.
Τα τραπέζια στον Μεσαίωνα
Τα μεσαιωνικά συμπόσια, παρότι έμοιαζαν γιορτινά και φιλικά, αποτελούσαν συχνά σκηνικό δολοπλοκιών και απόπειρων δηλητηρίασης. Δεν ήταν ασυνήθιστο κάποιοι παρευρισκόμενοι να ρίξουν κρυφά δηλητήριο στο ποτήρι κάποιου άλλου. Αρκούσε να κρύψουν ένα μικρό φιαλίδιο στο μανίκι τους και να το αδειάσουν την κατάλληλη στιγμή, όταν το θύμα δεν θα κοιτούσε.
Για να αποφευχθεί η καχυποψία απέναντι σε όλους, επικράτησε ένας άτυπος κανόνας που έλεγε ότι τα χέρια έπρεπε να παραμένουν ορατά επάνω στο τραπέζι. Επομένως οι αγκώνες έμεναν πίσω, ενώ οι πήχεις και οι παλάμες τοποθετούνταν μπροστά, σε κοινή θέα. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούσε κανείς να είναι βέβαιος για το τι έκανε ο διπλανός του. Δεν επιτρεπόταν λοιπόν, να κρύβει κάποιος τα χέρια του κάτω από το τραπέζι ή κάτω από το τραπεζομάντιλο.
Όσα μοιράζεται η ειδικός
«Στη Γαλλία, τα χέρια παραμένουν πάντοτε πάνω από το επίπεδο του τραπεζιού καθ’ όλη τη διάρκεια του γεύματος», επισημαίνει η ειδικός εθιμοτυπίας Hanna Gas. Στο blog της, «Apprendre les Bonnes Manières», υπενθυμίζει επίσης ότι ούτε τα χέρια στα μπράτσα της καρέκλας αποτελούν αποδεκτή επιλογή. Μπορούμε να ξεκουράσουμε τα χέρια στο μπράτσο της καρέκλας εκτός γεύματος, όμως «κατά τη διάρκεια ενός μεσημεριανού ή δείπνου, απαγορεύεται να ακουμπάμε τα χέρια στα μπράτσα της καρέκλας», αναφέρει η ειδικός.
Υπάρχουν δύο λόγοι που εξηγούν αυτό το κανόνα. Αρχικά, όταν τα χέρια είναι στο μπράτσο, κρύβονται από το οπτικό πεδίο των υπολοίπων και δεύτερον, η στάση αυτή οδηγεί σε κακή, χαλαρή στάση σώματος.
Με λίγα λόγια λοιπόν, για να παραμείνουμε ευγενικοί στο τραπέζι, δεν τοποθετούμε ούτε τους αγκώνες πάνω ούτε κάτω από αυτό και διατηρούμε τον κορμό μας ίσιο.
Στην ουσία, αυτός ο κανόνας που συχνά θεωρούμε ξεπερασμένο αφηγείται μια πολύ πιο πρακτική ιστορία απ’ όσο φανταζόμαστε. Μιλά για τον σεβασμό του προσωπικού χώρου, για την ασφάλεια, για την αυτοσυγκράτηση. Υπενθυμίζει πως το τραπέζι δεν είναι απλώς ένα σημείο όπου τρώμε, αλλά ένας κοινωνικός χώρος όπου κάθε κίνηση έχει τη σημασία της.
